Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα TANAP. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα TANAP. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, Απριλίου 26, 2014

EU should rethink South Stream, consider Turkey. -"Turkey on the way to becoming an energy hub"

The European Union should reconsider receiving gas via Russia's South Stream pipeline as Turkey is ready to carry gas to it with increased capacities, a Turkish Petroleum chief has said. The comments by the Turkish Petroleum Corporation's International Projects Department President, Emre Engur, came on Friday at the 20th International Energy and Environment Fair and Conference (ICCI 2014) in Istanbul, whose main media sponsor is Anadolu Agency. During a speech entitled "Turkey on the way to becoming an energy hub", Engur said the Turkish Petroleum Corporation, BOTAS, was ready to carry more gas to Europe via its Trans Anatolian Natural Gas Pipeline (TANAP) if its partners decide to raise the line's capacity.

"However, the EU's decision is also important for the fate of TANAP because Russia's South Stream aims to carry 60 billion cubic meters of gas annually to Europe," said Engur. The EU should therefore choose between diversifying its energy resources, guaranteeing supply security and only diversifying energy supply routes by accepting to buy gas through Russia's South Stream, he said. 
South Stream halted TANAP, on which construction has begun, could prove to be one of the most strategic projects in helping Turkey fulfill its ambition of becoming an energy hub.
  • The pipeline is part of a project which will carry Azerbaijani gas via Georgia and Turkey to Greece, and from Greece to further European markets.
It is expected to initially provide 16 billion cbm of natural gas per year by 2019, which could later increase to 23 billion cbm by 2023.
Engur said Iraqi, Iranian and Turkmenistan gas could also be added to TANAP, and added: "As long as geostrategic developments allow, Turkey will realize its goal to be a gas hub."

  • South Stream would carry gas to central Europe via the Black Sea, and an extension of the North Stream would carry gas to Germany via the Baltic sea.
As part of the EU's reaction to the Crimea crisis, Brussels has halted the South Stream - which would have increased the reliance on Russian gas in south-eastern EU countries.[aa.com.tr]


Τετάρτη, Φεβρουαρίου 26, 2014

TANAP to be nationalized. -Turkey's energy minister, Taner Yildiz

The nationalization of the Trans Anatolian Natural Gas Pipeline (TANAP) was offered to Turkey's cabinet on Monday, said Turkey's Energy Minister Taner Yildiz during the opening of an energy forum in Turkey's capital Ankara on Wednesday.

The TANAP Project aims for the transportation of natural gas, to be produced in the Shah Sea 2 field and others in Azerbaijan and possibly other neighboring countries, through Turkey to Europe. 
Yildiz said the Southern Gas Corridor project, which also includes TANAP, was very important for the region and world. 

Noting that investment decision's signature date of TANAP coincided with the 17 December anti-graft operation in Turkey, Yildiz said the operation was an attempt to undermine Turkey's efforts to realize its potential in being a global energy actor. 
Yildiz stated that blockage of the  energy chapter of Turkey by the European Union was prevented only due to political reasons but Turkey maintained its policy with determination. 
Touching upon the natural gas imported from Iran, Yildiz said that energy could not be separated from political issues and energy covers the whole relations between countries.

"Cooperating with Turkey help UK to reach energy security and diversity"

Delivering a speech at the event, UK's Minister for Europe, David Lidington, said energy cooperation with Turkey is important for the UK to obtain secure and diverse energy supplies. 
"Also, positive steps in UK -Turkey energy cooperation can helpTurkey open energy chapter and reach EU membership goal," emphasized Lidington.
Lidington said the UK supports Turkey's ambition to be an energy hub, and added, "Southern gas corridor is an example of Turkey's importance in energy transfer to Europe."........................http://www.aa.com.tr/en/news/293508--tanap-to-be-nationalized-turkeys-energy-minister

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 14, 2014

TANAP to be financed by shareholder equity

The partners of the Trans-Anatolian gas pipeline (TANAP) that will carry Azerbaijani gas through Turkey do not plan to use any bank loans to finance the investment, estimated to total around $10-$12 billion, one of the shareholders’ executive has said.

“The entire project will be financed with equity and the investment cost of the project is currently estimated at $10-$12 billion,” said Sami Kerimli, the first vice-president of Socar Turkey.

Answering reporters’ questions after a meeting organized by the Caspian Strategies Institute on TANAP, Kerimli said the initial investment was planned to be financed by shareholder equities with the aim of speeding up the project.

He stressed that shareholders were not opposed to banks’ participation and their involvement could come to the table after the project was developed to a certain stage.

Currently, Socar holds a 70 percent stake in the TANAP project and Turkey holds a 30 percent stake, which will be built from the Turkish-Georgian border to Turkey’s border with Europe.

British energy giant BP, which is one of the members of gas supplier with the Shah Deniz II consortium, has vowed to acquire 12 percent of Socar-controlled stakes.

Therefore, Turkey’s state-owned pipeline company BOTAŞ will be forced to use $3 to 3.6 billion of its equity. 




Τετάρτη, Ιανουαρίου 29, 2014

Συμφωνεί η κοινοπραξία του TAP για διάλογο με τις τοπικές αρχές.-Χαιρετίζει την πρωτοβουλία του ΥΠΕΚΑ

Χαιρετίζει η Κοινοπραξία του αγωγού TAP την πρωτοβουλία του υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη, για διάλογο με την περιφέρεια και τις τοπικές αρχές προκειμένου να διασφαλιστεί ότι στην κατασκευή και στη λειτουργία του έργου θα τηρούνται οι πιο αυστηροί κανονισμοί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
«Η κοινοπραξία του TAP έχει αναλάβει τη δέσμευση να τηρήσει τις υψηλότερες διεθνώς τεχνικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές προδιαγραφές, οι οποίες θα μας καθοδηγήσουν για τα επόμενα χρόνια μέχρι το έργο να τεθεί σε λειτουργία στα τέλη του 2019» αναφέρει η Κοινοπραξία και χαιρετίζει την πρωτοβουλία του υπουργού Γ.Μανιάτη και του περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, κ. Γιαννακίδη.

Ο διευθύνων σύμβουλος του TAP, Kjetil Tungland, δήλωσε ότι η Κοινοπραξία έχει ολοκληρώσει τον αρχικό σχεδιασμό και είναι πλέον στη φάση της ακρόασης.

«Έχουμε δεσμευτεί στη διαφάνεια και το διάλογο προκειμένου να διασφαλιστεί ότι αυτά τα οφέλη φέρνουν τον τοπικό πληθυσμό κοντά στον αγωγό. Πρόκειται για μια μεγάλη ευθύνη και όλοι έχουμε σημαντικό ρόλο, ώστε να εξασφαλιστεί ότι ο τοπικός πληθυσμός λαμβάνει ακριβείς, τεκμηριωμένες και επιστημονικές πληροφορίες σχετικά με το έργο» τόνισε ο κ. Tungland.

Ο διευθυντής του ΤΑΡ για την Ελλάδα, Rikard Scoufias, ανέφερε ότι τα σχέδια της Κοινοπραξίας διασφαλίζουν ότι οι ιδιοκτήτες γης θα λάβουν πλήρη και δίκαιη αποζημίωση, ότι εφαρμόζονται τα υψηλότερα τεχνικά πρότυπα ασφαλείας και ότι οι απαντήσεις θα είναι προσβάσιμες σε όλους όσοι έχουν ερωτήσεις ή προβληματισμούς.

Τόνισε, τέλος, ότι η συνεργασία μας με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) και το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΓΕΩΤΕΕ) θα αποτελέσει ένα επιπλέον θετικό βήμα σε αυτή την προσπάθεια.


Σάββατο, Νοεμβρίου 09, 2013

Τα Βαλκάνια μπορούν να εξασφαλίσουν την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης;

Του Αβραάμ Ζεληλίδη
Καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. 
Το δεύτερο ετήσιο διεθνές Συμπόσιο «BalkansOilandGas 2013 Summit», που διοργανώθηκε με εξαιρετική επιτυχία στις 23 και 24 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα από τη βρετανική εταιρεία διοργάνωσης Συνεδρίων «InternationalResearchNetworks», συγκέντρωσε εκατόν πενήντα εκπροσώπους από διεθνείς πετρελαϊκές, κατασκευαστικές, συμβουλευτικές εταιρείες, καθώς και κυβερνητικούς εκπροσώπους και επιστημονικών ενώσεων. Για δεύτερη συνεχή χρονιά συζητήθηκαν στη χώρα μας οι παρούσες και οι μελλοντικές δραστηριότητες των πετρελαϊκών εταιρειών που δρουν στην Αλβανία, στη Βουλγαρία, στη Σερβία, στο Μαυροβούνιο, στη Ρουμανία, στην Κροατία, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη αλλά και στη χώρα μας.
Κατά τη διάρκεια του Συμποσίου παρουσιάστηκαν οι σεισμικές έρευνες και οι προκηρύξεις παραχωρήσεων στην Κροατία, στο Μαυροβούνιο και στην Ελλάδα από τα αντίστοιχα υπουργεία και τις σεισμικές εταιρείες, με τις σπουδαιότερες διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες (Shell, Repsol, Exxonmobil, MND, INA, NIS, Gazpromneft, Romgaz και πολλές άλλες) να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, την πρόοδο αλλά και τα γεωλογικά και οικονομικά δεδομένα στις προαναφερόμενες χώρες.
Ιδιαίτερα σημαντικές ήταν και οι συζητήσεις για τις μεταφορές των υδρογονανθράκων από και προς τις βαλκανικές χώρες, καθώς και η βαρύτητα της ενεργειακής ασφάλειας στα Βαλκάνια. Εκτενώς συζητήθηκαν και τα οφέλη του αγωγού ΤΑΡ, που θα ενισχύσει την ανάπτυξη της οικονομίας στις εν λόγω χώρες, αλλά και η σύνδεσή του με τον ΙΑΡ και ΤΑΝΑΡ που θα τροφοδοτήσει την Ευρώπη με αζερικό αέριο. Ταυτόχρονα, σημειώθηκε η ανάγκη να αξιοποιηθούν με διαφάνεια και με σοβαρότητα οι φυσικοί πόροι των χωρών.
Οι διεθνείς εταιρείες Repsol, StreamOil, NIS, Bulgartransgaz, Spectrum, αλλά και οι ελληνικές εταιρείες, όπως η Ενεργειακή, τα Ελληνικά Πετρέλαια και η ΔΕΠΑ, παρουσίασαν τις δραστηριότητές τους στα Βαλκάνια, τονίζοντας την ανάγκη για δράση και συνεργασία στην περιοχή. Η παρουσία των διεθνών πετρελαϊκών κολοσσών στο επιτυχημένο Συνέδριο απέδειξε το ενδιαφέρον και τη ρεαλιστική πιθανότητα να βρεθούν εμπορικά εκμεταλλεύσιμοι φυσικοί πόροι στο Ιόνιο, στην Αδριατική και στη Μαύρη Θάλασσα.
Η απάντηση των εταιρειών για το αν θα ενδιαφέρονταν να επενδύσουν στην Ελλάδα, μετά από ερώτημά μου ως Συντονιστή του Συνεδρίου, ήταν ότι φυσικά και θα ενδιαφέρονταν, εφόσον υπάρξει ταχύτητα, διαφάνεια και ευνοϊκό νομοθετικό πλαίσιο το οποίο θα επιτρέψει στις μεγάλες εταιρείες να δραστηριοποιηθούν στη χώρα μας. Ξεχώρισε το υπουργείο Οικονομίας του Μαυροβουνίου που παρουσίασε το νέο κύκλο παραχώρησης παράκτιων αδειών εξερεύνησης και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων με παλαιά σεισμικά δεδομένα, μ’ ένα πολύ καθαρό και ανοιχτό πλαίσιο το οποίο κρίθηκε από όλες τις πετρελαϊκές εταιρείες ως ενδιαφέρον και οικονομικά θελκτικό.
Ενδιαφέρον σχόλιο των μεγάλων πετρελαϊκών ήταν ότι παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον τα κυβερνητικά σχόλια σχετικά με τους γύρους παραχώρησης αδειοδοτήσεων, αλλά και τη συνέπεια των χωρών στους χρόνους που υπόσχονται. Εκπρόσωποι διεθνών πετρελαϊκών εταιρειών και εξεχόντων πανεπιστημίων της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας παρουσίασαν τις έντονες δραστηριότητες στις δύο αυτές χώρες, συζητώντας, μάλιστα, και το ευαίσθητο θέμα του σχιστολιθικού αερίου στα Βαλκάνια. Η υπεύθυνη της διοργανώτριας εταιρείας, Χρύσα Τσουράκη, σχολίασε το Συνέδριο ως «ένα σημαντικό βήμα για τις παραμελημένες χώρες των Βαλκανίων, που σήμερα βρίσκονται στην ευχάριστη αλλά και δύσκολη θέση να μπουν δυναμικά στο ενεργειακό παιχνίδι που θα κρίνει την ασφάλεια της Ευρώπης, αλλά και για τη δυναμική και ουσιαστική ευκαιρία για σύσφιξη των σχέσεων των βαλκανικών χωρών».

Οι έρευνες στην Ελλάδα και οι νέες περιοχές
Η παρουσίασή μου είχε τρεις άξονες. Πρώτος άξονας, η παρουσίαση για άλλη μια φορά των ερευνών του εργαστηρίου Ιζηματολογίας του Τμήματος Γεωλογίας, που μέσα από διδακτορικές διατριβές που εκπονήθηκαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ανέδειξαν περιοχές με πετρελαϊκό ενδιαφέρον. Δεύτερος άξονας, η ανάδειξη νέων περιοχών με κριτήριο τις πρώτες μας εκτιμήσεις και συγκρίσεις σε σχέση με νέα πεδία που αναδείχθηκαν παγκόσμια. Τρίτος άξονας, η προβολή επιλεγμένων σεισμικών γραμμών που μας παραχώρησε η PGS για χρήση και παρουσίαση μόνο στο πλαίσιο του συγκεκριμένου Συνεδρίου.
Οι περιοχές που μέχρι σήμερα (φωτογραφίες 1 και 2), σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ερευνών μας, συγκεντρώνουν όλες εκείνες τις παραμέτρους να αναπτύξουν πεδία υδρογονανθράκων είναι η περιοχή μεταξύ των Διαποντίων Νήσων και μέχρι τα σύνορα με την Αλβανία, η περιοχή δυτικά της Κέρκυρας και μέχρι τα όριά μας με την Ιταλία, η περιοχή δυτικά των Παξών και Αντίπαξων (που την ονομάσαμε λεκάνη Παξών), καθώς και η περιοχή ανατολικά των Παξών και μέχρι την ακτογραμμή, που ονομάστηκε Λεκάνη Πρέβεζας. Η Λεκάνη της Πρέβεζας φαίνεται να παρουσιάζει ενδιαφέρον στο νότιο τμήμα της, ενώ η Λεκάνη των Παξών, μια από τις μεγαλύτερες, φαίνεται να παρουσιάζει ενδιαφέρον επίσης νότια κοντά στο οριζόντιο ρήγμα της Κεφαλλονιάς.
Μια άλλη περιοχή με έντονο ενδιαφέρον φαίνεται να είναι ο Κυπαρισσιακός Κόλπος με δύο υπο-περιοχές, μια δυτικά της νήσου Στροφάδες και μια ανατολικά αυτής.
Οι περιοχές νότια της Κρήτης χωρίζονται σε τρεις ζώνες. Η ζώνη μεταξύ Μεσογειακής Ράχης (το υποθαλάσσιο βουνό που εκτείνεται από τη Ζάκυνθο μέχρι την Κύπρο, με 1.500 χλμ. μήκος και μέσο πλάτος 300 χλμ.) και Κρήτης, η ζώνη της Μεσογειακής Ράχης με τα ηφαίστεια λάσπης, και η περιοχή νότια της Μεσογειακής Ράχης και μέχρι τα όριά μας με Αίγυπτο και Λιβύη (μια τέτοια λεκάνη είναι η Λεκάνη του Ηροδότου). Η λεπτομερής παρουσίαση της Λεκάνης του Ηροδότου σε σχέση με αυτή της Λεβαντίνης έδειξε τη δυναμική της λεκάνης αυτής, που μπορεί να είναι ισοδύναμη τουλάχιστον με αυτή της Λεβαντίνης, όπου πιστοποιήθηκαν κοιτάσματα 2 δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου και 3 τρισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου (πίνακας). Τέλος, μέσα στις περιοχές που έχουν ενδιαφέρον είναι αυτή των Γρεβενών στην Κεντρική Ελλάδα και του Βορείου Αιγαίου.
Στο πλαίσιο της παρουσίασης νέων περιοχών παρουσιάστηκαν οι περιοχές της Κεντρικής Ελλάδας που ανήκουν στην Πελαγονική Ζώνη και τμήμα της εμφανίζεται στον Κορινθιακό Κόλπο, καθώς και του Θερμαϊκού Κόλπου (φωτογραφία 4). Οι δύο αυτές περιοχές είναι συγκρίσιμες με τη Λεκάνη Σάντος της Βραζιλίας, όπου η αξιοποίηση των μη αναμενόμενων κοιτασμάτων έδωσε τη δυνατότητα στη Βραζιλία από παραγωγή 2.000 βαρελιών πετρελαίου την ημέρα σήμερα να αντλούν 2.000.000 βαρέλια και να αξιοποιούν συνεχώς νέα κοιτάσματα, με στόχο να φτάσουν τα 5.000.000 βαρέλια ημερησίως. Για τα κοιτάσματα αυτά, αν και δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως η προέλευσή τους, πιστεύεται ότι μέρος τους είναι αβιωτικό ή ότι η παρουσία σερμπενιτών και ρευστών, προερχομένων από ηφαιστειακή δραστηριότητα του παρελθόντος, συνέβαλε στην αύξηση και βελτίωση των κοιτασμάτων της Λεκάνης Σάντος της Βραζιλίας. Έτσι, αυτές οι δύο περιοχές που αναφέρθηκαν θα αποτελέσουν αντικείμενο μελλοντικών ερευνών του εργαστηρίου μας.
Στόχος, η μελέτη της γεωχημείας των διαφυγών μεθανίου στις παραπάνω περιοχές και της γεωχημείας των οφιολίθων που αποτελούν το υπόβαθρο των παραπάνω περιοχών, που σε συνδυασμό με την κατανόηση του μοντέλου εξέλιξης θα προσδώσει νέα δυναμική και νέες περιοχές προς εξερεύνηση.
Ο τρίτος στόχος μας ήταν η επαλήθευση, βελτίωση ή τροποποίηση των προτεινόμενων περιοχών με τη χρήση σεισμικών δεδομένων. Έτσι, η PGS μας παραχώρησε δύο νέες γραμμές (όχι 100% ολοκληρωμένες ως προς την επεξεργασία τους), καθώς και δύο επανα-επεξεργασμένες παλιές γραμμές από τον Κυπαρισσιακό Κόλπο. Η ποιότητα των γραμμών σε σχέση με αυτές που δουλεύαμε στο παρελθόν είναι εντελώς διαφορετική. Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι η εικόνα που θα έχουμε όταν ολοκληρωθεί η επεξεργασία των σεισμικών γραμμών θα είναι καθαρή και θα μας δείχνει με ακρίβεια όλη τη στρωματογραφία της περιοχής ενδιαφέροντος. Θα μας δείχνει όλους τους δείκτες της ύπαρξης αλλά και το πού των πεδίων υδρογονανθράκων. Από τις τέσσερεις γραμμές που συγκρίθηκαν με τα υφιστάμενα μοντέλα μας φαίνεται πως τα προτεινόμενα μοντέλα μας επιβεβαιώνονται και συνεπώς θεωρώ πως σύντομα θα μας δοθούν και περιοχές ύπαρξης πεδίων υδρογονανθράκων και η Πολιτεία θα προχωρήσει σε νέο κύκλο παραχωρήσεων. Θα πρέπει, τέλος, να τονίσω ότι τα μέχρι σήμερα δεδομένα μάς δείχνουν ότι τα κοιτάσματά μας πρέπει να είναι 80% αέριοι υδρογονάνθρακες και μόνο 20% υγροί, γεγονός που διευκολύνει τις εκτιμήσεις αλλά και την αξιοποίηση των νέων σεισμικών στην κατεύθυνση υπόδειξης θέσεων εκτέλεσης γεωτρήσεων.

Τα Βαλκάνια στο επίκεντρο
Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω πως η ξαφνική δραστηριοποίηση όλων των βαλκανικών χωρών στην κατεύθυνση αξιοποίησης των δικών της κοιτασμάτων δημιουργεί δύο ζητήματα. Το πρώτο έχει να κάνει με την Ελληνική Πολιτεία που θα πρέπει να τρέξει με πιο γρήγορους ρυθμούς, έτσι ώστε να είναι πρώτη στην πρόσκληση των μεγάλων εταιρειών, και το δεύτερο να εξετάσει πάλι το θεσμικό της πλαίσιο. Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης που μπορεί να εξασφαλιστεί με την αξιοποίηση όλων των πόρων των βαλκανικών χωρών και την κατασκευή των αγωγών μεταφοράς που σχεδιάζονται, ΑΛΛΑ θα πρέπει πλέον να προσέξει και να διασφαλίσει την προστασία του περιβάλλοντος, γιατί, για φανταστείτε τα επόμενα δέκα χρόνια να υπάρχουν χιλιάδες εξέδρες άντλησης υδρογονανθράκων στην Αδριατική και το Ιόνιο, τι κινδύνους μπορούν να εγκυμονούν;

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 207)

Δευτέρα, Ιουλίου 29, 2013

Ο μυστικός πόλεμος του αερίου. Η επιλογή του LNG και η ναυτιλία .

Του Γιάννου Χαραλαμπίδη (sigmalive.com/simerini)

Πού στοχεύει το φλερτ τουρκικών και ισραηλινών εταιρειών.
Ποιες επιλογές έχουν Ισραήλ, Κύπρος και Τουρκία για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου και γιατί είναι σημαντικοί οι επόμενοι 18 μήνες.
Η ΤΟΥΡΚΊΑ πώς σχεδιάζει να μεταφέρει τους αγωγούς στα δικά της παράλια .

Το φυσικό αέριο είναι στρατηγικό εργαλείο ισχύος και ο πλούτος της Κύπρου, δηλαδή το φυσικό αέριο, αποτελεί πόλο έλξης για την Τουρκία, η οποία οργανώνει επί μακρόν τον στρατηγικό της σχεδιασμό για να αναδειχθεί ως περιφερειακή δύναμη μέσω της στρατιωτικής της ισχύος, της οικονομικής της ανάπτυξης και των ενεργειακών της οδών. Εκ των πραγμάτων βρίσκεται σε εξέλιξη ένας μυστικός πόλεμος οικονομικών και άλλων συμφερόντων, καθώς και ισχύος.

Τουρκική πρόταση και αναγνώριση Επειδή, λοιπόν, η Τουρκία δεν έχει δικά της πετρέλαια και φυσικό αέριο εποφθαλμιά τα κοιτάσματα της Κύπρου, αλλά και κάτι άλλο: Επιδιώκει να χαλάσει τη συνεργασία της Κύπρου με το Ισραήλ. Επί τούτου, οι Τούρκοι έχουν, ήδη, ενεργοποιηθεί. Το παιχνίδι δεν εξελίσσεται σε επίπεδο κρατικό αλλά εταιρειών. Θυμίζει, δε, τον πόλεμο των “hackers”. Τα κράτη ελέγχουν από το παρασκήνιο, αλλά αποποιούνται ευθύνη. Και από την άλλη επωφελούνται του κέρδους, που προκύπτει μέσα από τις ζημιές που υφίσταται ο αντίπαλος. Και στην προκειμένη περίπτωση ο τουρκικός στόχος επιδιώκει να δημιουργήσει συνθήκες αμοιβαίου οφέλους με το Ισραήλ από τη μια και να απομονώσει την Κύπρο από την άλλη, αποτρέποντας μια στρατηγική συνεργασία Κύπρου - Ισραήλ που θα έχει ως επίκεντρο το φυσικό αέριο. Τι συμβαίνει λοιπόν στην παρούσα φάση; Τουρκικές εταιρείες, μία εκ των οποίων η “Zorlu Group”, έχουν έρθει σε επαφή με αντίστοιχες ισραηλινών συμφερόντων επί τη βάσει των εξής εισηγήσεων:
  • 1. Να εγκαταστήσουν αγωγό από τα κοιτάσματα του Ισραήλ στα τουρκικά παράλια και δη στο Τσεϊχάν. Και από εκεί, για να αποφευχθούν επιπρόσθετα έξοδα, το φυσικό αέριο από το Ισραήλ θα διοχετεύεται για εσωτερική τουρκική κατανάλωση. Εάν θα προορίζεται ποσότητά του για ευρωπαϊκές αγορές, τότε η Άγκυρα θα αγοράζει την ανάλογη ποσότητα από άλλες πηγές και από αγωγούς που περνούν από το έδαφός της προς την Ευρώπη. Συναφής με αυτήν είναι και η εξής επιλογή: Μεταφορά φυσικού αερίου από τη Χάιφα στο Τσεϊχάν μέσω αγωγού ο οποίος θα συνδέεται με τον αγωγό Trans - Anatolian και με τον υπό σχεδιασμόν παρακαμπτήριο αγωγό Σαμψούντας - Τσεϊχάν, ο οποίος θα ενώνεται με τον Trans Anatolian Pipeline (TAP) (Αζερμπαϊτζάν - Τουρκία - Ελλάδα).
  • 2. Οι Τούρκοι αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να πληρώνουν cash κι εκ των προτέρων, ενώ καμιά επιβάρυνση δεν θα επωμιστεί το Ισραήλ για τον αγωγό. Οι Τούρκοι υπόσχονται ότι σε δύο με τρία έτη μπορούν να ολοκληρώσουν την εκμετάλλευση έναντι των έξι με επτά ετών που προβλέπεται να αρχίσει η εκμετάλλευση στην περίπτωση κατασκευής τερματικού στο Βασιλικό.
Για να κατασκευαστεί ένας τέτοιος αγωγός πρέπει να διασχίσει την κυπριακή ΑΟΖ. Η κυπριακή Κυβέρνηση δεν μπορεί να ασκήσει βέτο. Δύναται, όμως, να ζητήσει διάλογο με τα εμπλεκόμενα μέρη και ειδικότερα την Τουρκία ζητώντας την επίλυση θεμάτων που έχουν σχέση ζητήματα ασφάλειας ή και οικολογίας, όπως συνέβη στην περίπτωση του «Nord Stream Pipeline». Σε αυτή την περίπτωση η Σουηδία έθεσε ανάλογα οικολογικά θέματα και πέτυχε να ληφθεί υπόψη το ζευγάρωμα των ψαριών! Ένας τέτοιος διάλογος είναι επιβεβλημένος και αν η Τουρκία αρνηθεί, τότε ο αγωγός δεν θα πραγματοποιηθεί. Εκ των πραγμάτων ένας τέτοιος αγωγός περνά μέσω της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι επιλογές του Ισραήλ
ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ, εκτός από την τουρκική, έχει ενώπιόν του τις εξής επιλογές: 1. Να κατασκευάσει τερματικό στην Εϊλάτ, στην Ερυθρά θάλασσα. Ένα τέτοιο εγχείρημα έχει το μειονέκτημα ότι θα χρειαστεί να περάσει χερσαίος αγωγός μέσω Σινά, ο οποίος θα είναι ευάλωτος σε τρομοκρατικά κτυπήματα, ενώ υπάρχει ζήτημα ψηλού κόστους. Το πλεονέκτημα είναι ότι θα υπάρχει μεγαλύτερη και ευκολότερη πρόσβαση στις αγορές της Ασίας, όπου οι τιμές του φυσικού αερίου είναι ψηλότερες συγκριτικά με την Ευρώπη. 2. Να πωλήσει το φυσικό αέριο στην Αίγυπτο. Μέχρι πρότινος το Ισραήλ κάλυπτε το 20% των αναγκών του από την Αίγυπτο. Η Κυβέρνηση Μόρσι είχε διαρρήξει τη σχετική συμφωνία με το Ισραήλ. Προηγουμένως, το Ισραήλ βρισκόταν υπό αιγυπτιακή εξάρτηση. 3. Να εγκαταστήσει πλωτή εξέδρα στα οικόπεδά του. Όμως, η επιλογή αυτή αντιμετωπίζει το πρόβλημα του τεχνολογικού ελλείμματος και της προηγούμενης εμπειρίας. 
Η επιλογή του LNG και η ναυτιλία Η ΑΛΛΗ επιλογή του Ισραήλ είναι η Κύπρος και η κατασκευή του LNG στο Βασιλικό. Και ως συναφής προϋπόθεση προβάλλει η κατασκευή αγωγού 180 χιλιομέτρων από τα ισραηλινά οικόπεδα προς το Βασιλικό. Η επιλογή αυτή μπορεί να καλύψει και εκείνη του Ελιάτ, υπό την έννοια ότι υπάρχει η δυνατότητα να περνούν τα πλοία από το Βασιλικό μέσω Σουέζ στην Ασία. Το δίλημμα που εγείρεται στην παρούσα φάση είναι εάν θα κατασκευαστεί το LNG στο Βασιλικό ή εάν θα κατασκευαστεί αγωγός από το Βασιλικό στη Ρεβιθούσα, όπου ο εκ Κύπρου αγωγός θα ενωθεί με εκείνον που θα έρχεται από το Αζερμπαϊτζάν στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας (Trans Anatolian Pipeline). Επί του τερματικού στο Βασιλικό υπάρχει κατ΄ αρχήν συμφωνία. Στην κατασκευή του τερματικού θα συνεισφέρουν οι εταιρείες που εμπλέκονται στην εκμετάλλευση του κυπριακού φυσικού αερίου, η Κυπριακή Δημοκρατία καθώς και τρίτα μέρη όπως είναι επενδυτές και άλλες εταιρείες. Εάν όλα εξελιχθούν χωρίς προβλήματα, τότε, δηλαδή μετά τη δεύτερη επιβεβαιωτική γεώτρηση τής οποίας τα αποτελέσματα θα είναι έτοιμα τον Σεπτέμβριο, το αργότερο τον Οκτώβριο, θα μπορεί να γίνει προπώληση του φυσικού αερίου και μέρος των χρημάτων να διατεθεί για τον τερματικό. Η διαδικασία θα διαρκέσει περί τους 18 μήνες και αφορά σε εκείνους που θέλουν να επενδύσουν. Εντός αυτού του χρονικού διαστήματος θα ληφθεί η τελική απόφαση (FID Final Investment Decision). Άλλοι 18 μήνες θα χρειαστούν για τις μελέτες κατασκευής και τη λήψη της σχετικής τελικής απόφασης. Εν συνεχεία η οικοδόμηση και η ολοκλήρωση των έργων που αφορούν στον τερματικό και στις σχετικές εγκαταστάσεις θα διαρκέσει 3 με 4 χρόνια. Το σύνολο του χρονικού διαστήματος μέχρι την πώληση αερίου θα πάρει περί τα έξι με επτά έτη, που σημαίνει το 2019 με 20. Υπό αυτές τις συνθήκες είναι σημαντική η ναυτιλία τόσο από πλευράς Κύπρου όσο και από πλευράς Ελλάδας αφού από το Βασιλικό το υγροποιημένο φυσικό αέριο θα μεταφέρεται για παράδειγμα στη Ρεβιθούσα και από εκεί στη λοιπή Ευρώπη. Ή από το Βασιλικό προς άλλους, όπως έχει ήδη λεχθεί, μέσω Σουέζ προορισμούς, όπως είναι αυτοί της Ασίας, όπου οι τιμές είναι πιο ψηλές από ό,τι στην Ευρώπη. Είναι δε σαφές ότι οι επόμενοι 18 μήνες είναι σημαντικοί εάν θα αποφασιστεί η επιλογή του LNG στο Βασιλικό ή και εάν θα αποτραπεί ο αγωγός από τα κοιτάσματα του Ισραήλ στην Τουρκία.

Επιλογές της Κύπρου και ασφάλεια
ΥΠΟ αυτές τις συνθήκες οι επιλογές για την Κύπρο είναι οι ακόλουθες: Επιλογή πρώτη: Η κατασκευή του LNG που σχετίζεται με θέματα ασφάλειας, που αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο, που προϋποθέτει εκπόνηση μελετών. Χρειάζεται, δε, επιπρόσθετο κονδύλι αφού επιβάλλεται, για παράδειγμα, νέα τεχνολογία και μονάδες ταχείας επέμβασης καθώς και ναυτικό, που δεν διαθέτει η Κύπρος. Ερώτημα: Χωρίς ασφάλεια πώς θα γίνουν επενδύσεις και πώς θα γίνει εκμετάλλευση; Είναι μάλιστα αληθές ότι η Κύπρος είναι έντεκα φορές μεγαλύτερη στη θάλασσα όπου είναι ο πλούτος της, από ό,τι στην ξηρά. Επιλογή δεύτερη: Η κατασκευή αγωγού από την Κύπρο στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα προς τη Ρεβιθούσα, που ονομάζεται ήδη ως “East Mediterranean Energy Corridor”. Βεβαίως, ένας τέτοιος διάδρομος μπορεί να δημιουργηθεί και μέσω του LNG, αλλά αντί αγωγού μεγάλης απόστασης και σε μεγάλα βάθη, να δημιουργηθεί μέσω της ναυτιλίας. Επιλογή τρίτη: Η κατασκευή αγωγού από την Κύπρο στην Τουρκία. Για τον αγωγό αυτό προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι είναι χαμηλού κόστους. Βεβαίως, η τιμή δεν είναι το μοναδικό κριτήριο. Υπάρχουν και άλλα όπως της ασφάλειας, της γεωπολιτικής και της ισχύος. Εάν η Τουρκία καταφέρει να συγκεντρώσει στο Τσεϊχάν τον ενεργειακό πλούτο της Κύπρου και του Ισραήλ, τότε ενισχύει τον γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό της ρόλο στην περιοχή ως περιφερειακή δύναμη και θέτει υπό τον έλεγχό της την κατάσταση. Η πολιτική αυτή είναι ενταγμένη στην τουρκική αναθεωρητική στρατηγική που συγκρούεται με τα συμφέροντα του Ισραήλ, καθώς και της Κύπρου, η οποία θα τεθεί, ειδικώς σε περίπτωση λύσης στη βάση της ομοσπονδίας, είτε αυτή θα είναι διζωνική είτε πολυπεριφερειακή ή άλλη, υπό την τουρκική εξάρτηση.

Αποφάσεις και στρατηγική
Οι αποφάσεις του Ισραήλ και ιδιαίτερα της Κύπρου θα πρέπει να ληφθούν, λαμβανομένων υπόψη των εθνικών τους συμφερόντων σε βάθος χρόνου και επί τη βάσει στρατηγικού σχεδιασμού. Η τουρκική αναθεωρητική στρατηγική δεν θα αλλάξει, ακόμη και αν χάσουν σε κάποια στιγμή την εξουσία οι Ισλαμιστές του Ερντογάν, διότι είναι απόφαση του βαθέος κράτους, το οποίο είναι πάντα εκεί. Στην παρούσα φάση έχει αλλάξει χέρια. Από τα χέρια των κεμαλιστών στρατηγών έχει περάσει στα χέρια του Ερντογάν. Η Κύπρος και η Ελλάδα θα πρέπει να αποφασίσουν ότι θα συνεργαστούν με το Ισραήλ σε στρατηγικό επίπεδο για να αναδειχθούν σε μια πανίσχυρη τριμερή περιφερειακή δύναμη, που θα βοηθήσει και την Τουρκία υπό την έννοια ότι: Η τουρκική επιθετικότητα τροφοδοτείται από την αδυναμία των Αθηνών και της Λευκωσίας. Συνεπώς, η ασφάλεια περνά μέσω της αποτροπής. Ταυτοχρόνως, με τη μέθοδο αυτή, το Ισραήλ εδραιώνεται ως η κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη, αφού η Κύπρος προς την κατεύθυνση της Ελλάδας προσφέρει στο Ισραήλ το στρατηγικό βάθος που δεν έχει σήμερα. Από την άλλη, η Κύπρος, όπως και η Ελλάδα χρειάζονται τη στρατιωτική υπεροπλία του Ισραήλ και την αποτρεπτική του ικανότητα, στην οποία σταδιακά θα πρέπει να προσφέρουν και οι ίδιες, διότι σε άλλη περίπτωση το περιστέρι της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως το έχουμε ξαναπεί, θα βρεθεί μεταξύ των συμπληγάδων που δημιουργούνται από τα συμφέροντα των ισλαμικών γερακιών της Άγκυρας και των λευκών καρχαριών του Ισραήλ. Είναι μάλιστα σαφής ο κίνδυνος να εξελιχθεί η Κύπρος σε ένα ιδιόμορφο μοντέλο που θα ομοιάζει περισσότερο με τη Νιγηρία, παρά με άλλα μοντέλα. Και οι κίνδυνοι αυτοί μπορούν να αποτραπούν μόνο εάν οι ηγεσίες στην Κύπρο και την Ελλάδα κατανοήσουν την έννοια της αποτροπής και της στρατηγικής στην πράξη και όχι στα λόγια. Και αυτό σημαίνει μεταξύ άλλων τον τερματισμό της τουρκολαγνίας και των κατά καιρούς τεμενάδων στην Άγκυρα στη λογική του κατευνασμού, που αποτελεί τη μέγιστη ψευδαίσθηση. Και είναι ο κατευνασμός μέγιστη ψευδαίσθηση διότι αποτελεί συνταγή που δεν αποτρέπει την τουρκική απειλή και επιθετικότητα. 
Παρασκήνιο, κλιμάκωση απειλών και αποτροπή

Η ιστορία μαρτυρεί και αποδεικνύει ότι η πρακτική του κατευνασμού συνιστά τροφοδοσία για τις τουρκικές απειλές οι οποίες, κατά μία εκτίμηση, είναι δυνατό να κλιμακωθούν στην κυπριακή ΑΟΖ μετά τα αποτελέσματα της δεύτερης επιβεβαιωτικής γεώτρησης που θα γίνουν γνωστά τον Σεπτέμβριο, το αργότερο τον Οκτώβριο. Η Άγκυρα θα επιδιώξει να αποτρέψει την εμπλοκή αφενός των ενδιαφερόμενων επενδυτών στη διαδικασία προπώλησης φυσικού αερίου και αφετέρου των επενδυτών που θα ενδιαφερθούν για την κατασκευή του LNG. Η τουρκική πολιτική έχει πολλαπλούς στόχους:
1) Να επιτύχει την επιλογή κατασκευής του αγωγού από τα κοιτάσματα του Ισραήλ στο Τσεϊχάν, οπότε στόχος της Λευκωσίας θα πρέπει να είναι η αποτροπή μιας τέτοιας εξέλιξης και η επιτάχυνση κατά τρόπον αξιόπιστο εντός των επόμενων μηνών της κατασκευής του LNG. 2) Να συνδέσει την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου με τη λύση του Κυπριακού και τον τουρκικό έλεγχο επί του φυσικού αερίου με τους ακόλουθους τρόπους: Ο ένας είναι ο αγωγός από τα κυπριακά κοιτάσματα στα τουρκικά παράλια, ο άλλος είναι ο διαμερισμός των πετρελαίων μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και ο τρίτος είναι ο έλεγχος των όποιων κοιτασμάτων θα βρεθούν στα βόρεια της Κύπρου, τα οποία έχει ήδη καπαρώσει η Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων μέσω συμφωνιών με το ψευδοκράτος, τις οποίες η Άγκυρα προσδοκά να νομιμοποιήσει μέσω των συνομιλιών και της λύσης, όπως επίσης και τον εκ νέου καθορισμό της κυπριακής ΑΟΖ. Και η πρακτική αυτή είναι τμήμα της τουρκικής αναθεωρητικής στρατηγικής. Επί του παρόντος αυτά, όπως και οι στρατηγικές μας επιλογές, συνιστούν ψιλά νοήματα για το κομματικό σύστημα, τους στρατούς του και τα λεγόμενα… λαμπρά μυαλά! 

Τετάρτη, Ιουλίου 24, 2013

«Φέρνει πιο κοντά Ελλάδα και Τουρκία» η επιλογή του ΤΑΡ. Συνάντηση του Υπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, με τον Πρέσβη της Τουρκίας στην Ελλάδα, Kerim Uras

Αθήνα: Η επιλογή του αγωγού TAP για τη μεταφορά του αζέρικου φυσικού αερίου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, βρέθηκε στο επίκεντρο της συνάντησης του υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη, με τον πρεσβευτή της Τουρκίας στην Ελλάδα, Κερίμ Ουράς. Ο αγωγός TAP αποτελεί τη συνέχεια του αγωγού «TANAP» που θα διασχίζει την Τουρκία και θα καταλήγει στην Ιταλία, μέσω Ελλάδας και Αλβανίας. Σύμφωνα με το ΥΠΕΚΑ, φέρνει πιο κοντά την Ελλάδα και την Τουρκία και σηματοδοτεί μια πιο στενή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών.

Ο υπουργός ΠΕΚΑ αναφέρθηκε στις μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης που διανοίγονται και για τις δύο χώρες, με επενδύσεις που αφορούν στα έργα κατασκευής και μπορούν να δώσουν σημαντική ώθηση στην οικονομία, ενώ διαβεβαίωσε ότι τα έργα αυτά θα προχωρήσουν εντός των χρονοδιαγραμμάτων που έχουν τεθεί. Από την πλευρά του, ο Τούρκος πρεσβευτής χαρακτήρισε την εξέλιξη που αφορά στην επιλογή του αγωγού TAP ως παράγοντα σταθερότητας για την περιοχή.

Επιπλέον, στη συνάντηση συζητήθηκαν ζητήματα διμερούς συνεργασίας των δύο χωρών σε θέματα περιβάλλοντος και ενέργειας, εν όψει της 3ης συνόδου του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας που θα συγκληθεί στις αρχές του επόμενου έτους. Συμφωνήθηκε ακόμα η ενεργοποίηση της Επιτροπής Ενεργειακού Συντονισμού που προβλέπεται από το Μνημόνιο Συνεργασίας των δύο χωρών.

Τέλος, ο κ. Μανιάτης αποδέχθηκε την πρόσκληση, που μετέφερε ο κ. Ουράς εκ μέρους του υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ, να επισκεφθεί το επόμενο διάστημα την Τουρκία.
- See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/155046/fernei-pio-konta-ellada-kai-tourkia-i-epilogi-tou-tar#sthash.mq4jC5gL.dpuf

  • Συνάντηση του Υπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, με τον Πρέσβη της Τουρκίας στην Ελλάδα, Kerim Uras

ΥΠΕΚΑ, Αθήνα, 23 Ιουλίου 2013
Ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, συνάντησε τον Πρέσβη της Τουρκίας στην Ελλάδα, Kerim Uras, σήμερα Τρίτη 23 Ιουλίου.
Στη συζήτηση τέθηκαν στο επίκεντρο κυρίως θέματα ενέργειας, με τον Γιάννη Μανιάτη να τονίζει ότι η επιλογή του Δια-αδριατικού Αγωγού (TAP), εκ μέρους της κοινοπραξίας του Shah Deniz II, για τη μεταφορά του Αζέρικου φυσικού αερίου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω Ελλάδας, που θα αποτελεί την συνέχεια του αγωγού “TANAP” και θα διασχίζει την Τουρκία, μεταφέροντας αέριο από την Κασπία, φέρνει πιο κοντά την Ελλάδα και την Τουρκία και σηματοδοτεί μια πιο στενή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Ο Υπουργός ΠΕΚΑ αναφέρθηκε στις μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης που διανοίγονται και για τις δύο χώρες, με επενδύσεις που αφορούν στα έργα κατασκευής και μπορούν να δώσουν σημαντική ώθηση στην οικονομία, ενώ διαβεβαίωσε ότι τα έργα αυτά θα προχωρήσουν εντός των χρονοδιαγραμμάτων που έχουν τεθεί. Από την πλευρά του, ο Τούρκος Πρέσβης στην Ελλάδα χαρακτήρισε την εξέλιξη που αφορά στην επιλογή του αγωγού TAP ως παράγοντα σταθερότητας για την περιοχή.
Επιπλέον, στη συνάντηση συζητήθηκαν τα θέματα διμερούς συνεργασίας των δύο χωρών σε θέματα περιβάλλοντος και ενέργειας εν όψει της 3ης συνόδου του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας που θα συγκληθεί στις αρχές του επόμενου έτους. Συμφωνήθηκε ακόμα η ενεργοποίηση της Επιτροπής Ενεργειακού Συντονισμού που προβλέπεται από το Μνημόνιο Συνεργασίας των δύο χωρών.
Τέλος, ο Υπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης, αποδέχθηκε την πρόσκληση που μετέφερε ο Τούρκος Πρέσβης, Kerim Uras, εκ μέρους του Τούρκου Υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Taner Yildiz, να επισκεφθεί το επόμενο διάστημα την Τουρκία.

Σάββατο, Ιουνίου 29, 2013

Yıldız: Selection of TAP over Nabucco makes no difference to Turkey

Energy Minister Taner Yıldız said on Friday that the selection of the Trans-Adriatic Pipeline (TAP) over Nabucco, another proposed pipeline project, to transport natural gas from Azerbaijan's Shah Deniz II field across Turkey to European markets makes no significance difference to Turkey as the deal only determined if the gas will go to Central Europe or southern Europe.

Officials confirmed the decision regarding TAP's selection on Friday.
Yıldız further commented that TAP officials have proposed that Turkey become a shareholder, an offer which the government will evaluate. “We also plan to hold talks with countries in the Nabucco project as the European Union needs to complete four more pipeline projects by 2030 to meet its gas needs. By 2030, the gas needs of Europe will be around 700 billion cubic meters and the current projects will not be able to carry sufficient gas to meet the needs. More projects are certainly needed.”

Yıldız also said that being included in one project does not mean giving up on other projects from Turkey's stance. “All we want is to lessen the burden of energy costs on us,” he expressed.

  “Political stability in countries where the pipeline will pass through is of major importance in such global projects. So hopefully, the economic situation in Greece and Italy will not harm the project. In Turkey, we have completed all the studies regarding the route of the project while work on the nationalization of the Trans-Anatolian Pipeline [TANAP] which will carry gas to TAP has begun.”

Responding to questions of reporters on whether there would be any hikes in electricity and natural gas prices, Yıldız assured that there would not be any increases in electricity prices until October. “Last month, the value of foreign currency rose due to external reasons which was also reflected on energy prices. The price mechanism for natural gas and electricity oversees the determination of electricity prices every three months and for natural gas every month. I would like to see the dollar exchange rate go down as the energy minister,” he said.



Νίκη Τζαβέλα: Σημαντική η όσο το δύνατον μεγαλύτερη ενεργειακή απεξάρτηση της ΕΕ από τις εισαγωγές ενέργειας .... επεσήμανε τον κίνδυνο μετατροπής της Τουρκίας σε μονοπωλιακό διάδρομο μεταφοράς ενέργειας 


Παρασκευή, Ιουνίου 28, 2013

Την Ανοιξη του 2014 ξεκινούν οι εργασίες κατασκευής του αγωγού ΤΑΡ

Την άνοιξη του 2014 προβλέπεται να ξεκινήσουν οι κατασκευαστικές εργασίες για τον αγωγό φυσικού αερίου ΤΑΡ, με προοπτική ολοκλήρωσης μετά από τρία με τέσσερα χρόνια. Η ΔΕΠΑ έχει ήδη ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την κοινοπραξία εκμετάλλευσης του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ του Αζερμπαϊτζάν για προμήθεια ενός δισεκατομμυρίου κυβικών μέτρων αερίου (περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής κατανάλωσης της χώρας μας) από τον αγωγό για την ελληνική αγορά, σε ανταγωνιστικές τιμές, ενώ στη συμφωνία προβλέπεται και δυνατότητα κατασκευής διασυνδέσεων του ΤΑΡ για την τροφοδοσία της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας με αζερικό φυσικό αέριο.

Αυτά προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από την ενημέρωση που έκαναν σήμερα ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Ι. Μανιάτης και ο υφυπουργός, Α. Παπαγεωργίου για τον αγωγό ΤΑΡ, μετά την επίσημη ανακοίνωση της Κοινοπραξίας του Σαχ Ντενίζ για την επιλογή του συγκεκριμένου αγωγού για τη μεταφορά του αζερικού αερίου προς την ΕΕ.

Ανακοινώθηκε επίσης ότι υπάρχει κατ' αρχήν συμφωνία για συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στην Κοινοπραξία του ΤΑΡ, με ποσοστό 5%, η οποία θα ενεργοποιηθεί όταν ολοκληρωθεί η κατασκευή και ξεκινήσει η εμπορική λειτουργία του αγωγού. Ήδη, στο αρχικό σχήμα του ΤΑΡ στο οποίο συμμετείχαν η ελβετική ΑΧΡΟ, η νορβηγική Statoil και η γερμανική Ε.ΟΝ εισέρχονται τα μέλη της κοινοπραξίας του Σαχ Ντενίζ (ΒΡ, Total και η αζέρικη Socar).

Η διαδρομή του ΤΑΡ, υπενθυμίζεται, ξεκινά από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, όπου θα φθάνει το αζερικό αέριο μέσω του αγωγού ΤΑΝΑΡ και θα καταλήγει στην Ιταλία, μέσω Ελλάδας, Αλβανίας και υποθαλάσσιου αγωγού στην Αδριατική.

Τόσο ο υπουργός όσο και ο υφυπουργός ΠΕΚΑ δεσμεύθηκαν για ταχεία (fast track) ολοκλήρωση των διαδικασιών που απαιτούνται για την έναρξη των κατασκευαστικών εργασιών, δηλαδή μεταξύ άλλων τις απαλλοτριώσεις και την περιβαλλοντική αδειοδότηση. Ήδη, έχει συμφωνηθεί η συγκρότηση κοινής ομάδας εργασίας με εκπροσώπους της Κοινοπραξίας και των συναρμόδιων υπουργείων, η οποία σε δυο μήνες θα έχει καταλήξει στο χρονοδιάγραμμα του έργου.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών, τα έσοδα του Δημοσίου από τη λειτουργία του αγωγού εκτιμώνται σε 320 εκατ. ευρώ, σε ορίζοντα δεκαπενταετίας. Δεν προβλέπεται, πάντως, η είσπραξη τελών διέλευσης.

Σε ό,τι αφορά τις διακλαδώσεις του αγωγού, από την ενημέρωση των δύο υπουργών προκύπτει ότι αποτέλεσαν βασικό επιχείρημα για την επιλογή του ΤΑΡ. Εκτός από τη Βουλγαρία- Ρουμανία και την Αλβανία, υπάρχουν συζητήσεις και κατ' αρχήν συμφωνίες για τροφοδοσία, συνολικά, των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων με αζερικό αέριο.

Για τις τιμές του φυσικού αερίου, ο υφυπουργός Α. Παπαγεωργίου υπενθύμισε ότι έχουν ξεκινήσει ήδη διαπραγματεύσεις με τη ρωσική Gazprom για μείωση των τιμών, ενώ η διεύρυνση των πηγών προμήθειας, στην προκειμένη περίπτωση με τον ΤΑΡ, ενισχύει τον ανταγωνισμό προς όφελος των καταναλωτών.

  • Ο υπουργός ΠΕΚΑ, Ι. Μανιάτης επισήμανε ακόμη ότι η διακομματική υποστήριξη του έργου, οι προσπάθειες που κατέβαλαν τόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κ. Παπούλιας που επισκέφθηκε, το 2011 το Μπακού, όσο και ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, που βρέθηκε επίσης πρόσφατα στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν και η προεργασία από το ΥΠΕΚΑ ήταν παράγοντες που συνέβαλαν αποφασιστικά στην επιλογή του ΤΑΡ, αλλά και στην αλλαγή του κλίματος στις Βρυξέλες, όπου υπήρχε σαφής τάση υποστήριξης του ανταγωνιστικού αγωγού «Ναμπούκο».



Shah Deniz: Επελέγη οριστικά το σχέδιο του αγωγού TAP

Η κοινοπραξία Shah Deniz επέλεξε το σχέδιο του αγωγού TAP για την αποστολή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, επιβεβαίωσε το πρωί της Παρασκευής ο περιφερειακός διευθυντής της βρετανικής BP Γκόρντον Μπιρέλ. 
"Βρεθήκαμε ενώπιον δύο ισχυρών, ανταγωνιστικών μεταξύ τους σχεδίων. Τελικά, επιλέξαμε το ισχυρότερο", δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Γκόρντον Μπιρέλ.


Σε ανακοίνωση που εξέδωσε αμέσως μετά η κοινοπραξία Nabucco West αναφέρει ότι θα επιδιώξει "την ανάπτυξη προοπτικών που θα βασίζονται σε εναλλακτικές πηγές φυσικού αερίου".
"Η ανάγκη εναλλακτικών επιλογών παραμένει πρόκληση για την ευρωπαϊκή αγορά, ιδιαίτερα για τις χώρες της κεντρικής και της νοτιο-ανατολικής Ευρώπης. Παραμένουμε πεπεισμένοι ότι η διαδρομή του Nabucco είναι η μόνη εναλλακτική επιλογή που δίνει απάντηση σε αυτήν την ανάγκη", αναφέρεται στην ανακοίνωση της κοινοπραξίας. Η κοινοπραξία Nabucco απαρτίζεται από τις εταιρείες OMV (Αυστρία), MOL (Ουγγαρία), Transgaz (Ρουμανία), Burlgargas (Βουλγαρία) Botas (Τουρκία), GDF Suez (Γαλλία).
Η κοινοπραξία Shah Deniz, η οποία απαρτίζεται από τις εταιρείες BP, Statoil (Νορβηγία), Total (Γαλλία) και Socar (Αζερμπαϊτζάν) προτίμησε το σχέδιο TAP, που παρακάμπτει τη Ρωσία, από το ανταγωνιστικό σχέδιο του αγωγού Nabucco West.

Την Παρασκευή αναμενόταν η επίσημη ανακοίνωση από το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν για την επιλογή του αγωγού μεταφοράς του αζερικού φυσικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά, καθώς την Τετάρτη είχε προηγηθεί στην Αθήνα η επίσημη τελετή υπογραφής της Συμφωνίας Φιλοξενούσας Χώρας με την Κοινοπραξία του αγωγού. 


Ο αγωγός ΤΑP έχει σχεδιαστεί να ξεκινά από τα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο, θα διασχίζει τη Βόρεια Ελλάδα, θα περνά από την Αλβανία και θα καταλήγει στην Ιταλία μέσω Αδριατικής. τα οικονομικά στελέχη της κυβέρνησης σημείωναν τα οικονομικά οφέλη της ελληνικής πλευράς, όπως νέες θέσεις εργασίας, άμεσα ξένες επενδύσεις και η χώρα ενεργειακός κόμβος για την ευρύτερη περιοχή. 


Ιδιαίτερα σημαντική χαρακτήρισε τη σημερινή μέρα ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Α. Παπαγεωργίου μιλώντας το πρωί της Παρασκευής στη Βουλή. «Η σημερινή ημέρα είναι ιδιαίτερη διότι θα ανακοινωθεί, αν δεν έχει ήδη ανακοινωθεί, στο Μπακού η επιλογή του αγωγού ΤΑP. Η εξέλιξη αυτή δείχνει πως όταν λειτουργούμε συστηματικά και οργανωμένα μπορούμε να πετύχουμε σημαντικά πράγματα για τη χώρα», δήλωσε ο υφυπουργός.
Νωρίτερα, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος είχε αναγνωρίσει ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος είχε υποστηρίξει την υπόθεση ενώ και ο αντιπρόεδρος της Βουλής Ιωάννης Τραγάκης χαρακτήρισε μεγάλη επιτυχία την επιλογή του ΤΑP η οποία πιστώνεται στο υπουργείο και στον παριστάμενο υφυπουργό.



Τετάρτη, Ιανουαρίου 23, 2013

Μετά το Nabucco και ο TAP προτείνει μερίδιο στο Αζερμπαϊτζάν

Η ομάδα του Αγωγού Trans - Adriatic (ΤΑΡ) συμφώνησε να προσφέρει έως και το 50% των μετοχών της στην κοινοπραξία φυσικού αερίου Shah Deniz -που αποτελείται από την κρατική εταιρεία φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν, τη SOCAR και άλλες κορυφαίες Ευρωπαϊκές εταιρείες ενέργειας. Η εν λόγω συμφωνία έπεται της πρόσφατης απόφασης του ανταγωνιστικού αγωγού Nabucco να δώσει στην κοινοπραξία φυσικού αερίου της Κασπίας Θάλασσας την ευκαιρία να αποκτήσει το ήμισυ των μετοχών του.
Ο ΤΑΡ και οι μέτοχοί του -Axpo, Statoil και E.ON.- υποστήριξαν σε δήλωσή τους ότι κατέληξαν σε συμφωνία για την αγορά μετοχών από τρία μέλη της κοινοπραξίας του Shah Deniz.

Η ΒΡ και η Νορβηγική Statoil, κατέχουν η κάθε μία το 25,5% του μεριδίου στην κοινοπραξία Shan Deniz. Στους μετόχους περιλαμβάνονται η SOCAR και η Γαλλική Total.
Η συμφωνία για την αγορά των μετοχών θα ισχύσει από τη στιγμή που οι εταίροι αποφασίσουν να ασκήσουν το δικαίωμά τους να συμμετάσχουν στην κοινοπραξία για τον TAP, λαμβάνοντας ένα συνολικό ποσοστό έως και 50% στην κοινοπραξία TAP AG.
Μια παρόμοια συμφωνία προ δύο εβδομάδων, με άλλους μετόχους, έδωσε προβάδισμα στον αντίπαλο αγωγό Nabucco.
Αμφότεροι οι Nabucco και TAP ανταγωνίζονται για την απόκτηση των πόρων φυσικού αερίου από την υπεράκτια πλατφόρμα  Shah Deniz II του Αζερμπαϊτζάν, η οποία εκτιμάται ότι μπορεί να αποφέρει 16 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως. Οι αρχές του Αζερμπαϊτζάν αναμένεται να αποφασίσουν τον Ιούνιο.
Έπειτα από την κατάρρευση ενός πολύ φιλόδοξου σχεδίου, το νέο έργο Nabucco West, έχει πλέον στόχο να μεταφέρει 16 δις κυβικά μέτρα αερίου ανά έτος από τα τουρκικά σύνορα στην Αυστρία, αφήνοντας τη διέλευση του φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας στην κοινοπραξία ΤΑΝΑΡ μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας.
Ο αγωγός ΤΑΡ, μήκους 520 χλμ., θα ξεκινά την πορεία του από τη Θεσσαλονίκη, διασχίζοντας την Αλβανία, πριν βυθιστεί στον πυθμένα της Αδριατικής για 115 χλμ., έως το Brindisi της Ιταλίας και είναι σχεδιασμένος να επεκτείνει τη δυνατότητα μεταφοράς αερίου από 10 σε 20 δις κυβικά μέτρα ετησίως.
Ο Kjetil Tungland, διευθύνων σύμβουλος της TAP, δήλωσε ικανοποιημένος από το ότι τα μέλη της κοινοπραξίας Shah Deniz, ο TAP και οι υπόλοιποι μέτοχοι κατάφεραν να συμφωνήσουν σχετικά με τη βάση μιας μελλοντικής κοινοπραξίας.
 «Με τη SOCAR, την BP και την Total να εισέρχονται στην Κοινοπραξία του TAP, ενισχύεται σημαντικά το έργο του αγωγού, το οποίο και ανυπομονώ να υλοποιηθεί. Η συμφωνία των μετόχων συνιστά ορόσημο και καταδεικνύει το προβάδισμα του ΤΑΡ, σε σύγκριση με τις άλλες εναλλακτικές διαδρομές των αγωγών», δήλωσε ο Tugland.
Οι μέτοχοι του ΤΑΡ είναι η Ελβετική Axpo (42,5%), η Νορβιγική Statoil (42.5%) και η Γερμανική E.ON. Ruhrgas (15%).
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας, ο TAP προβλέπει, επίσης, τη φυσική αντίστροφη ροή του σε ποσοστό έως και 80% και την επιλογή για την ανάπτυξη των εγκαταστάσεων του φυσικού αερίου, την αποθήκευσή του στην Αλβανία, ώστε να διασφαλιστεί περαιτέρω η ασφάλεια του εφοδιασμού κατά τη διάρκεια κάθε πιθανής  διακοπής λειτουργίας της παροχής φυσικού αερίου.
Στο μεταξύ, τα μέσα ενημέρωσης του Αζερμπαϊτζάν αναφέρουν ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Nabucco, Reinhard Mitschek, υποστηρίζει ότι ο Nabucco Gas Pipeline International GmbH θα υλοποιηθεί εν τέλει από μια κοινοπραξία με 9 έως 10 μετόχους.
Ο Mitschek τόνισε ότι από τη στιγμή που θα πραγματοποιηθεί η επιλογή του μετοχικού κεφαλαίου από τους τέσσερις εταίρους -SOCAR, BP, Statoil και Total- θα αναπτυχθεί και θα ενταχθεί στο σχέδιο και ο τομέας του συμπυκνωμένου αερίου της αζέρικης κοινοπραξίας Shah Deniz.
Ανέφερε, επίσης, ότι η Γερμανική RWE προδιατίθεται να αποχωρήσει από το πρόγραμμα, κάτι που θα ανακοινωθεί σύντομα από τους μετόχους του NIC, αλλά και από την RWE.

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...