Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψυχισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψυχισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Απριλίου 19, 2017

Πάνω από 8 εκατ. Αμερικανοί έχουν ψυχολογικά προβλήματα

Το 3,4% των Αμερικανών, δηλαδή περισσότεροι από 8,3 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) προσδιόρισε ως αισθήματα λύπης, ταραχής και ανησυχίας που μπορούν να επηρεάσουν την ψυχική υγεία.

Δευτέρα, Μαρτίου 27, 2017

Λονδίνο: Δεν υπάρχουν ενδείξεις για επαφές του δράστη με το ISIS

Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ο δράστης της επίθεσης στο Λονδίνο Χαλίντ Μασούντ είχε σχέση με το ISIS ή την Αλ Κάιντα, ωστόσο, είναι προφανές ότι ενδιαφερόταν για τον «τζιχάντ», σύμφωνα με τον εθνικό συντονιστή της αντιτρομοκρατικής Νιλ Μπάσου.

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 19, 2016

ΤτΕ: ΜΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ

Προβληματισμός για το σύνολο των δανείων επικρατεί στην Τράπεζα της Ελλάδος, καθώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται συνεχής χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των τραπεζών.

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 27, 2016

ΟΗΕ: Οι ΗΠΑ οφείλουν να αποζημιώσουν τους απογόνους των σκλάβων

Οι ΗΠΑ θα πρέπει να αποζημιώσουν τους απογόνους των μαύρων αμερικανών σκλάβων, εκτιμούν εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, οι οποίοι εκφράζουν τη λύπη τους για το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει ακόμη κλείσει «τους λογαριασμούς της με το παρελθόν της», το οποίο έχει σηματοδοτηθεί από τη «ρατσιστική τρομοκρατία».

Δευτέρα, Μαρτίου 28, 2016

Κίνδυνος για την εγκεφαλική ανάπτυξη των παιδιών ο πόλεμος

Περισσότερα από 86,7 εκατομμύρια παιδιά, κάτω των 7 ετών, έχουν περάσει ολόκληρη τη ζωή τους σε ζώνες συγκρούσεων, θέτοντας την ανάπτυξη του εγκεφάλου τους σε κίνδυνο, ανακοίνωσε η UNICEF.

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 01, 2016

Πώς φτάσαμε στην παράλυση

Δεν έχει τέλος αυτό το ψυχόδραμα που ζει η χώρα κάθε φορά που η κυβέρνηση αναγκάζεται να πάρει αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα και να υιοθετήσει μεταρρυθμίσεις, ώστε η τρόικα των δανειστών να ελευθερώσει την επόμενη δόση και να αποτρέψει τη χρεοκοπία μας. Κάθε φορά, όμως, τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα.

Τετάρτη, Οκτωβρίου 02, 2013

Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»...

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Αυτές τις μέρες ζήσαμε το αποκορύφωμα του αίσχους της ελληνικής δημοσιογραφίας σε όλες του τις διαστάσεις που πραγματικά αποτελούν μαύρη κηλίδα στον χώρο. Διαστρεβλώθηκε και καταστρατηγήθηκε με τον πιο ασυνείδητο τρόπο το θεμελιώδες αξίωμα της δημοσιογραφίας, που είναι πρωτίστως η αμερόληπτη και τεκμηριωμένη ενημέρωση. Αντί αυτού, είχαμε το παραλήρημα μιας μαύρης απροκάλυπτα προκατειλημμένης δημογραφίας βλέποντας τους μεγάλο-«δημοσιογράφους» να μετατρέπονται σε ανακριτές, εισαγγελείς και δικαστές, καταδικάζοντας στην κυριολεξία όσους αντιτίθενται στην μνημονιακη προδοσία. Έφτασε μάλιστα ο περιώνυμος πανκριτής «δημοσιογράφος» του μεγάλου καναλιού, να χαρακτηρίσει σαν αλητεία όλους τους ποινικολόγους και συνταγματολόγους που είχαν επικρίνει έντονα από την αρχή αυτή την φαρσοκωμωδία της Χρυσής Αυγής.
Άλλος περιώνυμος «δημοσιογράφος» που έχει και μια μεγάλη ειδησεογραφική ιστοσελίδα, έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι και… μόνο για τις πολιτικές τους ιδέες έπρεπε να κλειστούν στην φυλακή. Τύφλα να έχουν όλοι οι Χίτλερ, Στάλιν, κλπ.

Αλλά το πιο θλιβερό σε όλη αυτή την αισχρή περίοδο της ελληνικής δημοσιογραφίας είναι ότι αντί να καταφέρουν όλοι αυτοί οι επώνυμοι βιαστές της ενημέρωσης να εξουδετερώσουν το χαρακτηριζόμενο φασιστικό μόρφωμα, το ανεβίβασαν στην κορυφή της επικοινωνιακής του πορείας και τώρα να κινδυνεύουν να… το κάνουν και πρώτο κόμμα. Η απροκάλυπτη στάση τους συνδυάστηκε και με την ασυγχώρητη βλακεία των διαφόρων κυβερνητικών παραγόντων που έσπευσαν να καταδικάσουν την Χρυσή Αυγή με μαύρους χαρακτηρισμούς για να την βρουν τώρα να ηρωοποιείτε και να την καταστήσουν πραγματικά επικίνδυνη, ακόμα και για να τους κατατροπώσει στις προσέχεις εκλογές.

Όλοι αυτοί οι περιώνυμοι «δημοσιογράφοι» που πιστεύουν ότι στην ουσία κυβερνούν την χώρα, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν μεγάλη τηλεθέαση με οποιοδήποτε μέσο σύμφωνα με την αρχή, «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και ας βουλιάξει όλη η χώρα, ο κόσμος όλος ας εξοντωθεί και οι νέοι ας καταδικαστούν στην ανεργία και στον αφανισμό. Εκμεταλλεύονται με τον χειρότερο τρόπο τον ανθρώπινο πόνο για να τον κάνουν τηλεοπτικό κερδοσκοπικό θέαμα. Είναι αδίστακτοι σε όλες τους τις επιλογές που τις διακρίνει μόνο ο προσωπικός τους ωφελιμισμός. Τα μεγάλα τους κανάλια της αποβλάκωσης και της ηλιθιοποίησης, είναι οι μεγάλοι καταστροφείς της χώρας καθώς έθρεψαν όλα αυτά τα χρόνια ένα βρώμικο και προδοτικό πολιτικό κατεστημένο που απομύζησε τον ελληνικό λαό. Είναι αυτοί που ανέδειξαν τον πατριωτισμό σε φασισμό, την κάθε αναφορά σε πατριωτικά ιδεώδη και στην προάσπιση των εθνικών συμφερόντων σε φασιστικές απόψεις, την υπεράσπιση των κατοίκων αυτής της χώρας που έχουν δεχτεί μα ανεξέλεγκτη επίθεση από εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες φανατικούς μουσουλμάνους, σε ρατσισμό και την καλπάζουσα εγκληματικότητα τους σε προκατάληψη. Τα βραδινά τους δελτία ειδήσεων, έχουν καταντήσει δελτία πολιτικής, οικονομικής και ψυχολογικής εξόντωσης των Ελλήνων. Η «δημοσιογραφία» τους είναι ο συστηματικός αποπροσανατολισμός των τηλεθεατών τους για να παραβλέψουν και να προσπεράσουν το μέγεθος της εθνικής τους προδοσίας. Παράλληλα η τουρκολαγνικές τους τηλεοπτικές επιλογές, έχουν σκόπιμα προωθήσει ένα τεχνητό κλίμα εξοικείωσης με τους σφαγείς του ελληνισμού και ένα κλίμα αδράνειας και σταδιακής αποδοχής της τουρκικής επιβολής κατά όλων των εθνικών μας δικαίων.


  • Άραγε ποιοι είναι οι εχθροί της δημοκρατίας ; ποια είναι η πραγματική εγκληματική οργάνωση ; αυτό το φασιστικό μόρφωμα που με τις ηλιθιότητες τους το έχουν ηρωοποιήσει σε επικίνδυνο βαθμό, ή όλοι αυτοί οι «δημοσιογράφοι» και οι πολιτικοί που μας οδήγησαν προσχεδιασμένα και αδίστακτα σε μια ανεπανάληπτη εθνική καταστροφή ;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
 http://olympia.gr
2/10/13
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

--

Τετάρτη, Οκτωβρίου 31, 2012

Απληστία, κρίση και σύγκρουση γενεών

Το ότι υποθηκεύαμε το μέλλον των νέων γενεών ένας κόσμος το είχε αντιληφθεί αρκετά πριν από την κρίση, και όσοι έκαναν ότι δεν άκουγαν, το αντιλήφθηκαν με βίαιο τρόπο -και το πλήρωσαν, αλλά όχι μόνον αυτοί- όταν ξέσπασε η κρίση. Άλλωστε, και όσοι άκουγαν, δεν μπορούσαν να κάνουν πολλά πράγματα. Οι κυρίαρχες αντιλήψεις τούς έβαζαν στο περιθώριο. Γενικά, ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας λειτουργούσαν με βάση το τι ακουγόταν ευχάριστα, αδιάφορα αν ήταν και ψεύτικο, αρκεί να ησύχαζε την ψυχή - για να παραφράσω Σαββόπουλο και Bob Dylan.
Η κρίση δεν ανέδειξε απλώς τη συστημική αδυναμία μας να συλλαμβάνουμε βροντερά μηνύματα και να αντιδρούμε αποτελεσματικά. Έφερε στην επιφάνεια την απληστία των πρώτων μεταπολεμικών σε βάρος των πρόσφατων γενεών, έτσι όπως εκδηλώθηκε σε πολλά μέτωπα - στην οικονομία, στο περιβάλλον, στις συντάξεις, στη δυνατότητα ανέλιξης.

Σε όλα αυτά τα πεδία οι μεταπολεμικές γενιές της χώρας, χωρίς ισχυρό σύστημα παραγωγής, πέτυχαν το ιστορικά καλύτερο αποτέλεσμα ευημερίας. Με μια διαφορά: ότι το βαρύτατο κόστος των επιλογών τους απέφυγαν έντεχνα να το πληρώσουν οι ίδιες και το μετέφεραν στις επόμενες γενιές. Θα μπορούσα να παρομοιάσω την εξέλιξη αυτή χρησιμοποιώντας μια χρηματοοικονομική έννοια: την προεξόφληση. Στην ουσία όλες αυτές τις προηγούμενες δεκαετίες είχαμε στο κοινωνικό πεδίο μια γενίκευση της πρακτικής της προεξόφλησης και απόσπασης ευημερίας από το μέλλον και τις επόμενες γενιές, σε όφελος των γενεών που προεξοφλούσαν και μετέθεταν τον λογαριασμό στους επόμενους.
Για να φανεί πιο παραστατικά το τι ακριβώς συνέβη, πως δεν συνέβη τυχαία αλλά το κάναμε να συμβεί και πώς αυτό λειτούργησε ως Αρμαγεδδών για όλη σχεδόν την κοινωνία, θα αναφέρω τρεις χαρακτηριστικές επιλογές:

  • Οι παλαιότερες γενιές δανείστηκαν ανεξέλεγκτα για να απολαύσουν εισόδημα, απασχόληση ή εξουσία διαφόρων τύπων. Τα δάνεια αυτά (δημόσια και ιδιωτικά) πρέπει να αποπληρωθούν σε βάθος δεκαετιών από τις νέες γενιές. Επειδή όμως είναι εξωτερικά δάνεια, το ετήσιο εθνικό εισόδημα θα μειώνεται κατά το ποσό της εξυπηρέτησής τους σε όφελος άλλων κοινωνιών, που αντί να κάνουν κατανάλωση, αποταμίευσαν και μας δάνεισαν. Δηλαδή, ακόμα και αν το χρέος ξανακουρευτεί, οι γενιές που ζουν ήδη σε περίοδο ισχνών αμοιβών, ισοπεδωτικής ανεργίας και χαμηλών προσδοκιών, καλούνται για πολλά χρόνια να δουλεύουν ώστε να ξεπληρώσουν τα θηριώδη δάνεια και την απληστία των παλαιότερων.
  • Το ασφαλιστικό σύστημα μοιράζει πλέον συντάξεις που είναι τμήμα μόνο των προγενέστερων. Γιατί; Μα γιατί το σύστημα λειτουργούσε απλόχερα (και για κάποιους πολύ απλόχερα) υπέρ όσων έβγαιναν στη σύνταξη έγκαιρα, ενώ έτσι υποθηκευόταν για τους μελλοντικούς ασφαλισμένους. Κανείς δεν ήθελε να δει κατάφατσα τι σημαίνει κοινωνική προστασία για μια κοινωνία και τι ευρύτατες επιπτώσεις είχε η άρνηση μιας έγκαιρης μεταρρύθμισης σε ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες.
  • Η για δεκαετίες δίψα για εύκολο, γρήγορο, αρπακτικό ή παράνομο κέρδος, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις σε όρους «συλλογικού συμφέροντος» έχει οδηγήσει σε μια πολύ σημαντική περιβαλλοντική καταστροφή, που ξεκινάει από τα σκουπίδια, τη μόλυνση ή τον θαλάσσιο πλούτο και εκτείνεται μέχρι την πολιτιστική κληρονομιά, τον αγροτικό τομέα ή την ερήμωση των εδαφών. Ολα αυτά καταστρέφονται, γιατί άτομα, επιχειρήσεις, δήμοι, κράτος ληστεύουν το περιβάλλον χωρίς να πληρώνουν το κόστος της χρήσης πόρων. Ομως το κόστος αυτό θα πληρωθεί μαζεμένο από τις νέες γενιές, όταν αποκτήσει μια κρίσιμη μάζα. Και ο λογαριασμός τότε θα είναι εκρηκτικός.
Τις απρόβλεπτες προεκτάσεις όλων αυτών των αντιλήψεων, επιλογών και συμπεριφορών αρχίζουμε να τις βλέπουμε: οι πιο ικανοί και τολμηροί νέοι φεύγουν για όπου μπορούν και όσο θα αντιλαμβάνονται καλύτερα την κατάσταση, τόσο περισσότερο θα φεύγουν από τον κόσμο που τους επιφύλαξαν οι πρόγονοί τους. Φεύγοντας δεν έχουν να υποστούν τίποτα από τα βάρη που πιστέψαμε ότι θα τους μεταφέραμε. Εισόδημα, συντάξεις, κοινωνική περίθαλψη και επαγγελματική ανέλιξη θα αποκτήσουν στις χώρες που θα εγκατασταθούν, το χρέος θα το ξεπληρώνουν όσοι μένουν στην Ελλάδα, η υπερφορολόγηση και η τεράστια φορολογική ανισότητα θα περιοριστεί στους ιθαγενείς, και οι συνέπειες της περιβαλλοντικής καταστροφής θα μείνουν σουβενίρ στους κοινωνικά και βιολογικά πιο αδύναμους, που τους λείπει η υψηλή κινητικότητα.
Διώχνοντας από τη χώρα έναν κρίσιμο όγκο ανθρώπινου κεφαλαίου, οι επιπτώσεις που προανέφερα θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο όσους μείνουν εδώ. Επίσης, η αποδυνάμωση της κοινωνίας από το πιο ικανό, μορφωμένο και έξυπνο δυναμικό και η διόγκωση του ηλικιωμένου πληθυσμού, που αναγκαστικά σημαίνει άτομα λιγότερο δεκτικά στην εξέλιξη της γνώσης, πιο συντηρητικά στην ανάληψη επενδυτικών ή άλλων πρωτοβουλιών, λιγότερο ευέλικτα στη σκέψη και στη δράση, θα σημαίνει ένα πλήγμα για τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας και την ευημερία της ελληνικής κοινωνίας.

Στο μεταξύ, όσοι πιστεύουν ότι θα σώσουν τη χώρα δέρνοντας και βασανίζοντας, μαζί και όσοι τους θαυμάζουν, θα καταφέρουν και αυτοί ό,τι και οι παλαιότεροι: να κάνουν το μέλλον της χώρας και ιδίως το δικό τους ακόμα πιο οδυνηρό. Να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα κοινωνικό λάκκο στα Κάτω Βαλκάνια, όπου μια πλειοψηφία από γέροντες, από ανήμπορους και ανίκανους, θα αγωνίζονται σε ένα μακροχρόνιο τέλμα για πολύ μικρότερη από τη σημερινή ευημερία και θα αντισταθμίζουν τη διαφορά με την ψυχική ικανοποίηση που θα τους δίνει η αίσθηση ενός καθαρού από μετανάστες βάλτου - εκτός αν στο μεταξύ αποκτήσουμε μια αξιόπιστη μεταναστευτική πολιτική, αλλά και ένα αξιόπιστο Κράτος Δικαίου. Ολα αυτά βέβαια, σε ένα καυτό γεωπολιτικό περίγυρο, με ισχυρό πληθυσμιακό και οικονομικό δυναμικό, όπου αν ήθελε προκύψει ένταση, θα την αντιμετώπιζαν ξανά με τα ίδια σύνδρομα που οδήγησαν στην καταστροφή του 1922, στον εμφύλιο, στη δικτατορία και τη συνακόλουθη ένδοξη απώλεια της Βόρειας Κύπρου ή στη σημερινή οικονομική και κοινωνική κατάρρευση.

Για την πολιτική, μια τέτοια προοπτική, ακόμα και αν φαντάζει υπερβολική -που δεν είναι τόσο- σημαίνει ότι τα προβλήματα της κρίσης είναι πολύ ευρύτερα από τα οικονομικά. Σημαίνει ότι ένας εθνικός σχεδιασμός για την κρίση πάει πολύ πέρα από την οικονομία, ότι το φάσμα των εθνικών προτεραιοτήτων είναι ευρύτατο, και ότι οι προεκτάσεις της κρίσης απαιτούν καινοτόμα πολιτική σκέψη, επιτακτική και αποφασιστική κινητοποίηση. Αλλιώς, το κόστος της πολιτικής, και όχι μόνο, αδράνειας για όσους ζουν στον τόπο αυτό, θα είναι τότε οδυνηρό και μη αναστρέψιμο.

Του Τασου Γιαννιτση

(Ο κ. Τάσος Γιαννίτσης είναι τ. υπουργός. )

.kathimerini.gr

27/10/12

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...