Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πλαστικές σακκούλες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πλαστικές σακκούλες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, Οκτωβρίου 11, 2014

Ισραηλινοί ακτιβιστές κολύμπησαν από Κύπρο σε Ισραήλ. "Το να κολυμπάς ανάμεσα σε πλαστικές σακούλες είναι (...) απαράδεκτο"

Έξι Ισραηλινοί που είχαν ξεκινήσει από την Κύπρο στις 5 Οκτωβρίου για να σπάσουν το παγκόσμιο ρεκόρ στην κολύμβηση σε ανοιχτή θάλασσα υποστηρίζουν ότι πέτυχαν τον στόχο τους, καθώς έφτασαν σήμερα στο λιμάνι Χερζλίγια του Ισραήλ, αφού διένυσαν κολυμπώντας 380 χιλιόμετρα.

Οι έξι ερασιτέχνες κολυμβητές, μέλη μιας ισραηλινής, μη κυβερνητικής οργάνωσης που αγωνίζεται κατά της ρύπανσης των θαλασσών, ξεκίνησαν από την Πάφο και επί πέντε ημέρες κολυμπούσαν ασταμάτητα, εναλασσόμενοι μεταξύ τους κάθε μία ώρα.


"Σπάσαμε το παγκόσμιο ρεκόρ στη σκυταλοδρομία ανοιχτής θαλάσσης: καλύψαμε 380 χιλιόμετρα, από την Κύπρο στο Ισραήλ" ανέφεραν στην ανακοίνωσή τους.

Εξήγησαν ότι το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 367 χιλιόμετρα και το είχαν πετύχει Αμερικανοί κολυμβητές στην Καλιφόρνια.

Οι ακτιβιστές, που είναι ηλικίας από 41 μέχρι 66 ετών, προπονήθηκαν επί έναν χρόνο και είχαν μαζί τους μηχανήματα για να καταγράψουν λεπτομερώς το εγχείρημά τους ώστε να επικυρωθεί στη συνέχεια το ρεκόρ τους.

Είχαν επιχειρήσει και πέρσι να σπάσουν το ρεκόρ αλλά αναγκάστηκαν να σταματήσουν στη μέση της διαδρομής λόγω μιας καταιγίδας.

  • Όπως είπαν, αυτή τη φορά συνάντησαν άλλες δυσκολίες: μέδουσες, χαμηλή θερμοκρασία στο νερό και άπειρες πλαστικές σακούλες.
"Το να κολυμπάς ανάμεσα σε πλαστικές σακούλες είναι (...) απαράδεκτο, η θάλασσα πρέπει να είναι καταφύγιο για όλους μας και πρέπει να την φροντίζουμε όλοι μας", τόνισαν.
kathimerini.com.cy/ΚΥΠΕ
11/10/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Τετάρτη, Οκτωβρίου 01, 2014

«Αρχιπέλαγος»: Τα πλαστικά πνίγουν την Ελλάδα. (Το πλαστικό στο πιάτο μας)


Τον «κώδωνα» του κινδύνου κρούει το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», καθώς διαπιστώνει την υπερσυσσώρευση απορριμμάτων και κυρίως πλαστικών στις ελληνικές θάλασσες και τελικά στην τροφική αλυσίδα.

Όπως αναφέρει το «Αρχιπέλαγος» με τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου και τη λήξη της τουριστικής περιόδου, χιλιάδες τόνοι πλαστικών και άλλων απορριμμάτων που συσσωρεύτηκαν στις άκρες των δρόμων σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια ξεκινούν το καταστροφικό τους ταξίδι χωρίς... επιστροφή για τις ελληνικές θάλασσες.
Ευθύνες σε πολίτες - Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η οργάνωση επιρρίπτει ευθύνες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση καθώς όπως τονίζει όπως τονίζει για μήνες δεν υπήρξε η στοιχειώδης κινητοποίηση ώστε να καθαριστούν τα σκουπίδια, με αποτέλεσμα πολλές περιοχές της χώρας να έχουν μετατραπεί σε έναν ατελείωτο σκουπιδότοπο».

Ωστόσο ευθύνες επιρρίπτει και στην πλειονότητα των Ελλήνων οι οποίο όπως λέει φαίνεται να έχουν συνηθίσει την παρουσία των απορριμμάτων σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας.

Σύμφωνα με το «Αρχιπέλαγος»ελάχιστοι έχουν συνειδητοποιήσει πως το πλέον επικίνδυνο υλικό για το περιβάλλον είναι το πλαστικό.

Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας προσθέτει, ότι τα προσωρινά μέτρα του καθαρισμού των παραλιών λίγο πριν από το καλοκαίρι δεν επαρκούν, καθώς η αυξημένη τουριστική κίνηση οδηγεί σε νέα συσσώρευση σκουπιδιών.

Ο σκουπιδότοπος αυτός, συνεχίζει, μεταφέρεται με τις πρώτες βροχές στο θαλάσσιο οικοσύστημα, καθώς τα ορμητικά νερά παρασύρουν τα απορρίμματα στη θάλασσα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα παραμένουν τα πλαστικά, τα οποία διασπώνται και οι ίνες τους καταλήγουν στο πιάτο μας.

Κίνδυνος οι πλαστικές σακούλες

Για παράδειγμα, αναφέρει κάποιους κοινούς τύπους πλαστικού (όπως η σακούλα ή το μπουκάλι νερού) οι οποίο όταν απορριφθούν στο περιβάλλον, με την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας, του αλατιού και του κυματισμού, σε διάστημα λίγων μόνο μηνών, διασπώνται σε μικρά κομμάτια και έπειτα καταλήγουν σε μικροσκοπικές ίνες.

Ταυτόχρονα, αναφέρει ένα από τα πιο επικίνδυνα προϊόντα πλαστικού που χρησιμοποιείται ευρέως τα τελευταία χρόνια είναι οι λεγόμενες «βιοδιασπώμενες» σακούλες», όπως αυθαίρετα χαρακτηρίζονται.

«Η ευρεία χρήση τους αποτελεί σκάνδαλο, καθώς το υλικό τους όχι μόνο δεν βιοδιασπάται και δεν ανακυκλώνεται, αλλά μέσω της προσθήκης χημικού καταλύτη στο υλικό, διασπάται πολύ πιο γρήγορα σε μικρά κομμάτια και έπειτα σε μικροσκοπικά σωματίδια, τα οποία τελικά εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα σε μικρότερο χρονικό διάστημα» τονίζει η οργάνωση.

Υπογραμμίζεται δε πως οι συνέπειες αυτής της σύγχρονης μορφής ρύπανσης είναι ιδιαίτερα καταστροφικές τόσο για τα φυσικά οικοσυστήματα της χώρας μας και τα προστατευόμενα είδη που ζουν σε αυτά όσο και για τον άνθρωπο.

Οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας, Αρχιπέλαγος, από το 2009, πραγματοποιούν μακροχρόνια και ενδελεχή έρευνα σε όλη την ελληνική επικράτεια για τη διασπορά μικροπλαστικών, μελετώντας την περιεκτικότητά τους σε παράκτια ιζήματα, ψάρια, ασπόνδυλα, επιφανειακά νερά κ.α.

Παράλληλα, ερευνώνται οι πραγματικοί χρόνοι διάσπασης διαφόρων τύπων πλαστικού σε πραγματικές συνθήκες οικοσυστημάτων, δηλ. σε παράκτια νερά, ποταμούς καθώς και σε πλήρη έκθεση στον ήλιο, σε ακτές.

Το πλαστικό στο πιάτο μας

Δυστυχώς, όπως αναφέρει το «Αρχιπέλαγος» σε πολλές ακατοίκητες περιοχές του Αιγαίου καταγράφτηκαν συγκεντρώσεις μικροπλαστικών αντίστοιχες με αυτές ακτών της Αττικής, ενώ ένα ακόμη ανησυχητικό στοιχείο είναι πως όλοι οι οργανισμοί, μεταξύ των οποίων και τα ψάρια, που ελέγχονται, περιέχουν στο στομάχι τους μικροσκοπικές ίνες πλαστικού, άλλοι σε μικρότερη και άλλοι σε μεγαλύτερη ποσότητα.

«Αυτό, ωστόσο, δεν πρέπει να μας αποτρέπει από την κατανάλωση ψαριών, δεδομένου ότι παραμένει μία από τις πλέον πολύτιμες και θρεπτικές τροφές για τον άνθρωπο, (ενώ συνήθως το στομάχι όπου περιέχονται οι ίνες πλαστικού δεν καταναλώνεται)» σημειώνει το «Αρχιπέλαγος» και καταλήγει πως ο περιορισμός χρήσης του πλαστικού και η ενίσχυση του μέτρου της ανακύκλωσης είναι οι μόνες λύσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
naftemporiki.gr
1/10/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Τετάρτη, Ιουλίου 02, 2014

Γεμάτοι με πλαστικά που δεν φαίνονται οι ωκεανοί του πλανήτη (μικρά κομματάκια που δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμα)

Μία τεράστια ποσότητα πλαστικών σκουπιδιών ρυπαίνει όλους τους ωκεανούς της Γης, ωστόσο στη συντριπτική πλειονότητά τους, που φθάνει το 99%, τα πλαστικά αυτά δεν έχουν προς το παρόν εντοπιστεί.

Ενώ οι άνθρωποι παράγουν σχεδόν 300 εκατ. τόνους πλαστικών κάθε χρόνο, μια νέα ισπανική ερευνητική αποστολή, που γύρισε στα βκαι τα πλάτη των θαλασσών του πλανήτη, εκτίμησε ότι δεν υπάρχουν πάνω από 40.000 τόνοι στους ωκεανούς.


Οι επιστήμονες αδυνατούν να εξηγήσουν το μυστήριο, αλλά κάνουν την ανησυχητική υπόθεση ότι όλα αυτά τα πλαστικά διασπώνται σε μικροσκοπικά κομματάκια, που τα τρώνε τα ψάρια και έτσι εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα και τελικά στο στομάχι μας.

Μία εναλλακτική εξήγηση είναι ότι τα πλαστικά παρασύρονται από τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα και καταλήγουν στους βυθούς των ωκεανών.

Οι ερευνητές της αποστολής Μαλασπίνα του Ισπανικού Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών, με επικεφαλής τον οικολόγο Άνδρες Κοθάρ της Σχολής Επιστημών της Θάλασσας του Πανεπιστημίου του Καντίθ και τον ωκεανογράφο Κάρλος Ντουάρτε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ(PNAS), γύρισαν με τέσσερα ερευνητικά πλοία όλο τον κόσμο συλλέγοντας και αναλύοντας σχεδόν 200.000 δείγματα νερού από βάθη έως 6.000 μέτρων, μεταξύ άλλων μελετώντας την κατά τόπους συγκέντρωση πλαστικών.

Επίσης, έλαβαν υπόψη τους ανάλογα στοιχεία από άλλες ερευνητικές αποστολές που είχαν προηγηθεί.

Αυτό που διαπίστωσαν, είναι ότι, ενώ μετά την εμφάνιση των πλαστικών στη δεκαετία του “50, θα έπρεπε να υπάρχουν πια πολλά εκατομμύρια τόνοι πλαστικών σκουπιδιών στους ωκεανούς, τελικά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Επειδή κάθε μεγάλο κομμάτι πλαστικού μπορεί σιγά-σιγά να διασπαστεί από τα κύματα και την ηλιακή ακτινοβολία σε ολοένα μικρότερα κομμάτια, οι ερευνητές περίμεναν να βρουν στα δείγματα του νερού πολυάριθμα τέτοια πλαστικά ίχνη διαμέτρου μικρότερης των πέντε χιλιοστών, χωρίς ωστόσο να τα καταφέρουν.

Μια πιθανότητα είναι να διασπώνται αυτά τα πλαστικά σε τόσο μικρά κομματάκια που να μην είναι πλέον ανιχνεύσιμα και των οποίων η περιβαλλοντική επίπτωση είναι άγνωστη. Μία άλλη πιθανότητα είναι να μεταφέρονται σε χαμηλότερα βάθη και να επικάθονται τελικά στους βυθούς, οπότε πάλι δεν μπορούν να εντοπιστούν.

Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν τα μικρά ψάρια να τρώνε ένα τουλάχιστον μέρος από τα μικρο-πλαστικά, προτού αυτά φθάσουν στο βυθό.

Επειδή τα μεγαλύτερα ψάρια, όπως ο τόνος και ο ξιφίας, τρώνε αυτά τα μικρότερα ψάρια, υπάρχει πιθανότητα οι τοξίνες από τα πλαστικά να μολύνουν τους θαλάσσιους

οργανισμούς και τελικά εμάς που τους τρώμε. Οι επιστήμονες, όπως παραδέχονται, αγνοούν προς το παρόν πόσα πλαστικά τρώνε τα ψάρια και ποιές είναι οι μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Η αποστολή β, που άρχισε το 2010, ανακάλυψε ότι πέντε είναι οι κυριότερες περιοχές μεγάλων συγκεντρώσεων πλαστικών σκουπιδιών: στον Βόρειο Ειρηνικό, στον Βόρειο Ατλαντικό, στον Νότιο Ειρηνικό, στον Νότιο Ατλαντικό και στον Ινδικό Ωκεανό.

Τα συχνότερα είδη πλαστικών στους ωκεανούς είναι το πολυαιθυλένιο και το πολυπροπυλένιο, πολυμερή χημικά που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή πλαστικών προϊόντων καθημερινής χρήσης (σακούλες, συσκευασίες τροφών και ποτών, σκεύη κουζίνας, παιγνίδια κ.α.).

[crashonline.gr]
2/7/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Τετάρτη, Απριλίου 16, 2014

Τέλος στη σπατάλη της πλαστικής σακούλας μιας χρήσης. - Ε.Κ.

Τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να μειώσουν κατά 80% την κατανάλωση των πιο ευρέως χρησιμοποιούμενων και ρυπογόνων πλαστικών σακουλών, έως το 2019, βάσει νομοσχεδίου που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την Τετάρτη. Η μείωση αυτή μπορεί να γίνεται με την επιβολή φόρων, εισφορών, περιορισμών ή απαγορεύσεων από τα κράτη μέλη. Οι πλαστικές σακούλες αποτελούν σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα, καθώς μολύνουν τα υδάτινα οικοσυστήματα.

«Οι ευρωβουλευτές τάχθηκαν σήμερα υπέρ του κοινοτικού νομοσχεδίου για τη μείωση της χρήσης των πλαστικών σακουλών και συναφών αποβλήτων. Βάσει αυτού, γίνονται υποχρεωτικοί οι ευρωπαϊκοί στόχοι για τη μείωση των σακουλών και είναι πλέον φανερό ότι οι πλαστικές σακούλες έχουν κάποιο κόστος.
Όπως έδειξαν οι πρακτικές που εφαρμόζουν ήδη ορισμένα κράτη μέλη, η δραματική μείωση της κατανάλωσης των σακουλών μιας χρήσης είναι εύκολα εφικτή μέσω μιας ολοκληρωμένης πολιτικής. Η σταδιακή κατάργηση αυτών των σακουλών αποτελεί λοιπόν μια εύκολα υλοποιήσιμη λύση στο κυρίαρχο πρόβλημα των πλαστικών αποβλήτων στο περιβάλλον», δήλωσε η ευρωβουλευτής Margrete Auken (Πράσινοι, Δανία), η έκθεση της οποίας εγκρίθηκε σήμερα με 539 ψήφους υπέρ, 51 κατά και 72 αποχές.

Λιγότερες πλαστικές σακούλες κατά 50% έως το 2017 και κατά 80% έως το 2019

Σύμφωνα με τους ευρωβουλευτές, οι πολύ λεπτές πλαστικές σακούλες - που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών που χρησιμοποιούνται στην ΕΕ - είναι λιγότερο πιθανό να επαναχρησιμοποιηθούν σε σχέση με τις παχύτερες, καταλήγουν συχνότερα στα σκουπίδια και ρυπαίνουν περισσότερο το περιβάλλον.

Τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να μειώσουν την κατανάλωση των εν λόγω λεπτών πλαστικών σακουλών κατά τουλάχιστον 50% μέχρι το 2017 και κατά 80% δύο χρόνια αργότερα (σε σχέση με τα επίπεδα του 2010). Η μείωση αυτή μπορεί να γίνεται με την επιβολή φόρων, εισφορών, περιορισμών ή απαγορεύσεων, ώστε να διασφαλίζεται ότι τα καταστήματα δεν θα παρέχουν τις πλαστικές σακούλες δωρεάν, εκτός από τις πολύ λεπτές σακούλες που χρησιμοποιούνται για το τύλιγμα νωπών, χύμα τροφίμων όπως τα ωμά κρέατα, τα ψάρια και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Μέχρι το 2019, οι πλαστικές σακούλες που χρησιμοποιούνται για το τύλιγμα φρούτων, λαχανιών και ειδών ζαχαροπλαστικής θα αντικατασταθούν από σακούλες από ανακυκλωμένο χαρτί ή από πολύ λεπτές πλαστικές σακούλες που είναι βιοαποικοδομήσιμες και λιπασματοποιήσιμες. Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υποστηρίζουν ότι οι βασικές απαιτήσεις όσον αφορά τόσο τις συσκευασίες που είναι ανακτήσιμες υπό τη μορφή λιπασματοποίησης όσο και τις βιοαποικοδομήσιμες συσκευασίες θα πρέπει να τροποποιηθούν.

Συμπληρωματικές πληροφορίες

Μόνο το 2010 εκτιμάται ότι κάθε πολίτης της ΕΕ χρησιμοποίησε 198 πλαστικές σακούλες, το 90% των οποίων ήταν πολύ λεπτές, δηλαδή πολύ ρυπογόνες. Αναμένεται, μάλιστα, να αυξηθεί περισσότερο με τον καιρό η κατανάλωση πλαστικών σακουλών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πάνω από οκτώ δισεκατομμύρια πλαστικές σακούλες κατέληξαν στα σκουπίδια το 2010 στην ΕΕ.

Επόμενα βήματα

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε το νομοσχέδιο στο στάδιο της πρώτης ανάγνωσης προκειμένου να διασφαλίσει ότι το έργο που επιτέλεσε κατά τη διάρκεια αυτής της κοινοβουλευτικής περιόδου μπορεί να συνεχιστεί από τους ευρωβουλευτές που θα εκλεγούν το Μάιο και να χρησιμοποιηθεί ως βάση για περαιτέρω διαπραγματεύσεις με τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
[europarl.europa.eu]
16/4/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

 

Παρασκευή, Μαρτίου 07, 2014

Mία εβδομάδα χωρίς συσκευασίες

Βουνά πλαστικών, χάρτινων και μεταλλικών συσκευασιών συνοδεύουν κάθε βόλτα στο σουπερμάρκετ. Ένα μπλογκ τριών νέων επιχειρεί να δείξει πόσο απλότερη θα ήταν η ζωή μας χωρίς τις συσκευασίες. 

«Ψωνίζω χωρίς συσκευασίες». Αυτό είναι το μότο τριών φίλων, της Μίριαμ, της Γιούλια, της Κριστίνε και του Φλόριαν, οι οποίοι αποφάσισαν να καταργήσουν τις συσκευασίες των προϊόντων για μία εβδομάδα. Κανείς τους δεν ακολουθεί φανατικά τη μόδα των βιολογικών προϊόντων, ούτε καν είναι χορτοφάγοι, αν και υποστηρίζουν γενικότερα τo «δίκαιο εμπόριο» (fair trade) και τα αγροτικά προϊόντα από τοπικούς παραγωγούς. Είναι επίσης ευαισθητοποιημένοι σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και αειφόρου ανάπτυξης.
Η παρέα αυτή αποφάσισε να κάνει, έτσι, τη θεωρία πράξη, «μποϊκοτάροντας» τις συσκευασίες στα καθημερινά τους ψώνια. Μάλιστα έφτιαξαν και ένα μπλογκ (ichnehmesohne.wordpress.com) όπου περιγράφουν αναλυτικά τη φιλοσοφία τους, αλλά και τα αποτελέσματα του εναλλακτικού τους «πειράματος».

Μία πρόκληση με πολλά προβλήματα

«Μια εβδομάδα χωρίς πλαστικές σακούλες, χωρίς κάψουλες καφέ, χωρίς μπουκάλια», είναι η προτροπή των τεσσάρων φίλων στο μπλογκ τους. Οι ίδιοι πηγαίνουν πάντα για ψώνια έχοντας προνοήσει για το πού θα αποθηκεύσουν τα τρόφιμα που θα αγοράσουν. Ζητάνε, για παράδειγμα, να μην τους πακετάρουν το τυρί, τα φρούτα και άλλα προϊόντα που μπορούν να μετακινηθούν. Τα τοποθετούν στο δικό τους τάπερ ή σε σακούλες που παίρνουν μαζί τους από το σπίτι. Βέβαια, όπως αναφέρουν, συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με τα επικριτικά βλέμματα και την απορία των πωλητών… αλλά στο τέλος καταφέρνουν να απελευθερωθούν από το βάρος των περιττών συσκευασιών. Από την άλλη πλευρά συχνά έχουν να αντιμετωπίσουν και τους αυστηρούς κανόνες του καταστήματος, οι οποίοι αποκλείουν τους εναλλακτικούς τρόπους συσκευασίας.

Η βιομηχανία των άχρηστων συσκευασιών


Πάντως και οι ίδιοι οι πωλητές θεωρούν ότι καθημερινά χρησιμοποιούνται ασύλληπτα πολλές συσκευασίες, οι οποίες προορίζονται για να πεταχτούν μετά τη χρήση τους. Ένα από το συνήθη επιχειρήματα υπέρ της χρήσης αναλώσιμων συσκευασιών σε τρόφιμα, είναι ότι χρησιμοποιούνται κυρίως για λόγους υγιεινής. Αυτό συμβαίνεi ιδίως με τα γαλακτοκομικά και τα αλλαντικά, ενώ συνήθως δεν δημιουργείται πρόβλημα με το «ανεξάρτητο» πακετάρισμα φρούτων και λαχανικών. Πάντως, σύμφωνα με την έρευνα που έχει κάνει ως τώρα το ίδιο μπλογκ, η γερμανική και ευρωπαϊκή νομοθεσία που επικαλούνται συχνά οι καταστηματάρχες επιβάλλοντας τη συσκευασία των προϊόντων που πωλούν, είναι αχανής και σε πολλά σημεία χρήζει περαιτέρω ερμηνείας. Αυτό το επιβεβαιώνει και η Ένωση Καταναλωτών της Βόρειας Ρηνανίας-Bεστφαλίας, σύμφωνα με την οποία η σχετική νομοθεσία είναι προβληματική, αφού αφήνει πολλά κενά. Ωστόσο, η Ιζαμπέλε Μουλχάιζεν από την Ένωση Καταναλωτών, αναφέρει ότι ιδιαίτερα αυστηρές είναι οι νομοθετικές προβλέψεις που αφορούν τη συσκευασία κρέατος, ενώ εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια κάθε καταστήματος να αποφασίσει πώς θα συσκευάζει τα αλλαντικά και γαλακτοκομικά προϊόντα που διαθέτει στους καταναλωτές. Από εκεί και πέρα… ό,τι δεν απαγορεύεται ρητά, επιτρέπεται:
Aς σημειωθεί, τέλος, ότι το πειραματικό αυτό μπλογκ στην πρώτη μόλις εβδομάδα λειτουργίας του είχε πάνω από 10.000 κλικ!
Miriam Klaussner / Δήμητρα Κυρανούδη
Υπεύθ. Σύνταξης: Ειρήνη Αναστασοπούλου
http://dw.de/p/1BLPe  
6/3/14
--
-

Κυριακή, Μαρτίου 02, 2014

Πόλεμος κατά της πλαστικής σακούλας...

Οι Γερμανοί είναι φειδωλοί με τις πλαστικές σακούλες, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Πώς όμως θα μειωθεί η χρήση της; Μα, με την επιβολή τιμής! 

Πλαστικές σακούλες παντού στα βάθη των θαλασσών, μιας και τα 3/4 των σκουπιδιών αποτελούνται από πλαστική ύλη. Σε κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο επιφάνειας της θάλασσας «κολυμπούν» 13.000 κομμάτια από πλαστικό, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος, της ανώτατης γερμανικής αρχής για την προστασία του περιβάλλοντος.

«Θανατηφόρα για τα θαλάσσια ζώα»

Η πλαστική ύλη δεν μπορεί να διασπαστεί από τους μικροοργανισμούς με αποτέλεσμα να συνεχίζει να υπάρχει επ' άπειρον και να μετακινείται με τη φορά του θαλάσσιου ρεύματος προκαλώντας καταστροφές. Οι γλάροι, τα θαλάσσια θηλαστικά και τα ψάρια, σε περίπτωση που καταπιούν κομμάτια από πλαστικό, μπορεί να υποστούν τραυματισμούς στα εσωτερικά τους όργανα και να πεθάνουν. Μπορεί όμως να πεθάνουν και από την πείνα, γιατί το πλαστικό που καταπίνουν δημιουργεί την απατηλή αίσθηση της πληρότητας. Στη θάλασσα καταλήγουν κομμάτια από πλαστικό από τα τουριστικά πλοία, αλλά και από τους ποταμούς. Και παραμένουν εκεί για μεγάλο διάστημα. Αναλόγως του μεγέθους της μια πλαστική σακούλα μπορεί να χρειαστεί 10 με 20 χρόνια για να υποστεί διάσπαση. Για το λόγο αυτό και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος συστήνει τη μείωση της χρήσης πλαστικών σακουλών και την επιβολή υποχρεωτικά της αγορά τους σε όσους θέλουν να τις χρησιμοποιούν. Ο νόμος δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. 

Για τον Τόμας Χόλτσμαν, αντιπρόεδρο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος είναι σαφές ότι όποιος θέλει να βοηθήσει το περιβάλλον, πρέπει να σταματήσει τη χρήση πλαστικής σακούλας.

Σαν να θέλεις να σκοτώσεις πουλί με κανόνι

Η πλαστική σακούλα μιας χρήσης είναι ένα προϊόν που δεν αντέχει στο χρόνο, αλλά ακόμη και να την χρησιμοποιεί κανείς δύο και τρείς φορές, δύσκολα συμβιβάζεται η χρήση της με αυτό που λέμε αποφυγή σκουπιδιών και αποτελεσματική χρήση των πηγών. Η Ιρλανδία έχει δημιουργήσει ένα καλό προηγούμενο με την επιβολή τιμής στην πλαστική σακούλα. Κάθε χρόνο ένας Ιρλανδός κατανάλωνε 328 σακούλες, μέχρις ότου κλήθηκε να την αγοράσει. Τώρα ο αριθμός αυτός είναι 18 σακούλες ανά κεφαλή το χρόνο, μια εκπληκτική επιτυχία. Αρκεί να σημειωθεί ότι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 200 σακούλες το χρόνο.
Οι Γερμανοί έχουν καλή επίδοση με 76 σακούλες το χρόνο. Ο λόγος; Υψηλή περιβαλλοντική συνείδηση και αποτελεσματικός διαχωρισμός των σκουπιδιών. Ο Κουρτ Σίλερ από την Εταιρεία Ερευνών για την αγορά συσκευασιών θεωρεί υπερβολικό το αίτημα επιβολής τιμής στις σακούλες. «Είναι σαν να θέλεις να σκοτώσεις περιστέρια με κανόνια», υποστηρίζει. Όμως, φαίνεται ότι το μέτρο αγοράς της σακούλας θα έρθει. Η ΕΕ κάλεσε όλα τα κράτη – μέλη να μειώσουν τη χρήση πλαστικής σακούλας και να κάνουν σκέψεις προς την κατεύθυνση αυτή.
Ειρήνη Αναστασοπούλου / JensThurau
Υπεύθ. Σύνταξης: Δήμητρα Κυρανούδη
http://dw.de/p/1BFrN  
27/2/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Τρίτη, Ιανουαρίου 21, 2014

Πλαστικά απόβλητα: σκουπίδια ή θησαυρός?

Μόνο το 25 % των πλαστικών απορριμμάτων ανακυκλώνονται στην ΕΕ. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό αν αναλογιστεί κανείς τις συνέπειες για το περιβάλλον και την δημόσια υγεία. Όμως για τον Βιτόριο Πρόντι (Ιταλία, Σοσιαλιστές) τα πλαστικά απόβλητα... δεν είναι σκουπίδα; έχουν οικονομική αξία. Συζητήσαμε μαζί του για το ψήφισμα του ΕΚ σχετικά με τη δημιουργία ευρωπαϊκής στρατηγικής για τα πλαστικά απόβλητα, για το οποίο ήταν εισηγητής.

Αρκούν οι κανόνες που ψηφίζει η ΕΕ να αυξήσουν το ποσοστό ανακύκλωσης πλαστικού πάνω από το 25% δεδομένου ότι η τεχνολογία δεν είναι ακόμα αρκετά ανεπτυγμένη?


Φυσικά όχι. Υπάρχουν πολλά ακόμα να κάνουμε προκειμένου να βελτιώσουμε την τεχνολογία και τις υποδομές που χρησιμοποιούμε για το διαχωρισμό των πλαστικών αποβλήτων.  Θα πρέπει να υπάρχει καλύτερος διαχωρισμός τόσο πριν όσο και μετά την συλλογή τους. Αυτό σημαίνει πως πρέπει λάβουμε σοβαρά υπόψη μας την ανάπτυξη της τεχνολογίας.

Μακροπρόθεσμα θα έπρεπε να σκεφτόμαστε τα πλαστικά απόβλητα ως πόρο και όχι σαν κάτι που απλά πετάμε στα σκουπίδια.  Τα πλαστικά απορρίμματα έχουν σημαντική οικονομική αξία και θα θέλαμε να λάβουμε μέτρα τα οποία θα αποθαρρύνουν την αποτέφρωση των ανακυκλώσιμων βιοδιασπώμενων πλαστικών.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Για την παραγωγή ενός τόνου καθαρού πλαστικού χρειάζονται 1400 €, ενώ για να παραχθεί η ίδια ποσότητα από ανακυκλώσιμο πλαστικό μόνο 900€.

Τα πλαστικά απορρίμματα είναι υπαρκτός κίνδυνος και το "νησί" που έχει δημιουργηθεί στο Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό δεν αποτελεί μύθο αλλά πραγματικότητα. Μπορείτε να μας είτε περισσότερα για αυτό το ζήτημα και τι μπορεί να γίνει για να αντιμετωπιστεί?

Δεδομένης της πυκνότητας και της διάστασης του "νησιού" από πλαστικά απόβλητα η περισυλλογή και ανακύκλωσή τους θα είχε οικονομικά οφέλη.
europarl.europa.eu
21/1/13
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Τρίτη, Ιανουαρίου 14, 2014

Πλαστικά απόβλητα: Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει το Κοινοβούλιο

Τα πιο επικίνδυνα πλαστικά υλικά και ορισμένες πλαστικές σακούλες θα πρέπει να απαγορευτούν έως το 2020, ως μέρος μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής για τη μείωση των πλαστικών αποβλήτων στο περιβάλλον - αυτό υποστηρίζουν οι ευρωβουλευτές με ψήφισμα που ενέκριναν την Τρίτη. Τα μέλη του ΕΚ τονίζουν επίσης ότι η ΕΕ θα πρέπει να ορίσει δεσμευτικούς στόχους ως προς την ανακύκλωση των πλαστικών αποβλήτων.


Το ψήφισμα, που έπεται σχετικής πράσινης βίβλου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εγκρίθηκε σε ψηφοφορία που έγινε με ανάταση χειρός. Στο κείμενο αυτό, οι ευρωβουλευτές τονίζουν ότι τα πλαστικά απόβλητα βλάπτουν το περιβάλλον λόγω τόσο της ανεπαρκούς εφαρμογής και επιβολής της νομοθεσίας της ΕΕ σχετικά με τα απόβλητα όσο και λόγω της απουσίας συγκεκριμένων κοινοτικών κανόνων σχετικά με τα πλαστικά απόβλητα, παρά τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζουν αυτά.

«Το Κοινοβούλιο έχει δείξει τον δρόμο για την αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων που εγκυμονούν τα πλαστικά απόβλητα για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία. Αυτό που είπαμε σήμερα είναι ότι θέλουμε να αλλάξουμε τις κακές συνήθειές μας και να είμαστε υπεύθυνοι για τα προϊόντα μας, από την παραγωγή τους έως την τελική διάθεση των αποβλήτων. Χρησιμοποιώντας αυτά τα προϊόντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και ανακυκλώνοντάς τα όσο το δυνατόν περισσότερο, θα κλείνουμε κάθε φορά έναν κύκλο και θα δίνουμε νόημα στην έννοια της «κυκλικής» οικονομίας. Θα συμβάλλουμε επίσης στον καθαρισμό των θαλάσσιων και των χερσαίων περιοχών μας, δημιουργώντας παράλληλα περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης», δήλωσε ο εισηγητής Vittorio Prodi (Σοσιαλιστές, Ιταλία).

Οι ευρωβουλευτές προτείνουν να συμπεριλάβει η νομοθεσία της ΕΕ συγκεκριμένους δεσμευτικούς κανόνες για τη συλλογή και τη διαλογή έως και του 80% των αποβλήτων. Πρέπει ακόμα να καθορισθούν υποχρεωτικά κριτήρια ανακυκλωσιμότητας, αλλά και να εναρμονιστούν τα κριτήρια για τη συλλογή, τον διαχωρισμό και τη γενική διαχείριση αποβλήτων, προκειμένου να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού, Τα μέλη του ΕΚ επισημαίνουν επίσης ότι η ευρωπαϊκή οδηγία που διέπει επί του παρόντος τις συσκευασίες θα πρέπει να αναθεωρηθεί.

Προτεραιότητα στην ανακύκλωση και την κομποστοποίηση

Το Κοινοβούλιο καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις έως το 2014 για τη σταδιακή απαγόρευση της υγειονομικής ταφής ανακυκλώσιμων και επαναχρησιμοποιούμενων υλικών έως το 2020 και τη θέσπιση κατάλληλων μέτρων που θα αποθαρρύνουν την αποτέφρωση τέτοιων αποβλήτων. Οι ευρωβουλευτές ζητούν επίσης να πραγματοποιείται ανάκτηση ενέργειας από πλαστικά απόβλητα μόνο σε περιπτώσεις κατά τις οποίες έχουν εξαντληθεί όλες οι άλλες δυνατότητες.

Τα μέλη του ΕΚ τονίζουν ότι τα πιο επικίνδυνα πλαστικά θα πρέπει να αποσυρθούν από την αγορά, ενώ οι πλαστικές σακούλες μιας χρήσης θα πρέπει να καταργηθούν σταδιακά, όπου είναι δυνατόν. Επίσης κάνουν έκκληση για τη λήψη τολμηρότερων μέτρων για την αντιμετώπιση των παράνομων εξαγωγών και απορρίψεων πλαστικών αποβλήτων.

Οικονομικές δυνατότητες που παραμένουν ανεκμετάλλευτες

Οι ευρωβουλευτές επισημαίνουν ότι οι οικονομικές δυνατότητες της ανακύκλωσης πλαστικού παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτες. Μόνο το 25% των πλαστικών αποβλήτων ανακυκλώνεται σήμερα.

Τα μέλη υποστηρίζουν ότι η πλήρης εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για τα απόβλητα θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξοικονόμηση 72 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως, στην αύξηση του ετήσιου κύκλου εργασιών των εταιριών διαχείρισης και ανακύκλωσης αποβλήτων της ΕΕ κατά 42 δισεκατομμύρια ευρώ και στη δημιουργία άνω των 400.000 θέσεων εργασίας έως το 2020.
 europarl.europa.eu
14/1/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Παρασκευή, Ιουλίου 19, 2013

Ενα νέο... οικοσύστημα επιπλέει στους ωκεανούς

Φωτο: naftemporiki.gr
Με το όνομα «πλαστικόσφαιρα» περιγράφουν επιστήμονες το νέο, αλλά τεράστιο και διαρκώς εξαπλούμενο οικολογικό βιότοπο μικροβιακών αποικιών, οι οποίες «τρέφονται» και αναπτύσσονται χάρη στη ρύπανση από μικροπλαστικά που απαντάται πλέον στους ωκεανούς ανά τον πλανήτη.
Οι επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα των Ηνωμένων Πολιτειών εξηγούν στην έκθεσή τους ότι το πλαστικό έχει γίνει το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα ρύπανσης των ωκεανών, δημιουργώντας φόβους για επιπτώσεις στην υγεία των θαλάσσιων κοινοτήτων. Οι επιπτώσεις αυτές έχουν περιγραφεί λεπτομερώς σε παλαιότερες δημοσιεύσεις, όμως στόχος των ερευνητών αυτή τη φορά ήταν να μελετήσουν με ποιον τρόπο επηρεάζονται οι πιο μικροσκοπικοί οργανισμοί.

Η πλαστικόσφαιρα «αντιπροσωπεύει ένα νέο οικολογικό βιότοπο στον ωκεανό και εγείρει μια σειρά από ερωτήματα: πώς θα αλλάξει τις περιβαλλοντικές συνθήκες για τα θαλάσσια μικρόβια, ευνοώντας ορισμένα που είναι ανταγωνιστικά άλλων; Πώς θα αλλάξει το οικοσύστημα των ωκεανών συνολικά, επηρεάζοντας μεγαλύτερους οργανισμούς; Πώς θα αλλάξει τον τρόπο μεταφοράς μικροβίων, ανάμεσά τους και των παθογόνων, στον ωκεανό», αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Environmental Science and Technology.
Αναλύοντας την ποικιλία πλαστικών που εντόπισαν στην επιφάνεια της θάλασσας, σε διάφορα σημεία του βορείου Ατλαντικού, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι διάφοροι οργανισμοί – από φύκια μέχρι βακτήρια – ευνοούνται από τα πλαστικά, μετατρέποντάς τα μάλιστα σε «μικροβιακούς υφάλους», διαφορετικούς από άλλες κοινότητες στις ίδιες θαλάσσιες περιοχές. Παρότι μακροπρόθεσμα το πλαστικό καταστρέφεται από κάποιους εξ αυτών των οργανισμών, σε γενικές γραμμές λειτουργεί ως ασφαλές καταφύγιο για τα μικρόβια.
Από την άλλη, όμως, τα ίδια υλικά είναι επικίνδυνα για τα ασπόνδυλα των ωκεανών, τα ψάρια ή ακόμη και τους ανθρώπους. Η «πλαστικόσφαιρα», σύμφωνα με τους ερευνητές, αποτελεί παράλληλα ιδανικό σπίτι για μία ομάδα βακτηρίων που ονομάζονται Vibrio ή δονάκια. Ορισμένα από αυτά μπορούν να προκαλέσουν ασθένειες, ανάμεσά τους χολέρα, μόλις έρθουν σε επαφή με τον άνθρωπο.
Οι επιστήμονες εξηγούν επίσης ότι οι επιπτώσεις αυτές δεν είναι παροδικές, αφού σύμφωνα με τον Έρικ Σέτλερ, έναν από τους συντάκτες της έκθεσης, το πλαστικό «έχει πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής, όχι σαν ένα κομμάτι ξύλου ή ένα φτερό που διαλύεται με την πάροδο των μηνών και εξαφανίζεται. Το πλαστικό επιμένει για χρόνια, ίσως και δεκαετίες.»
 http://www.naftemporiki.gr
19/7/13

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...