Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νοημοσύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νοημοσύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Δεκεμβρίου 02, 2014

«Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να εξαφανίσει την ανθρωπότητα» (Στίβεν Χόκινγκ)

Σοβαρή υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα αποτελούν οι προσπάθειές της να δημιουργήσει υπολογιστές και ρομπότ με εξελιγμένη τεχνητή νοημοσύνη, καθιστώντας πολύ υπαρκτό τον κίνδυνο το ανθρώπινο είδος να εξαφανιστεί κάποια στιγμή, προειδοποίησε ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ.


Δεν είναι ο πρώτος επιστήμονας που έχει εκφράσει παρόμοιες ανησυχίες, αλλά η δική του γνώμη ασφαλώς είναι ιδιαίτερα βαρύνουσα. Όπως είπε με έμφαση στο BBC, «η πλήρης ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να σημάνει το τέλος του ανθρώπινου είδους».

Όπως ανέφερε, οι απλοϊκές μορφές τεχνητής νοημοσύνης που έχουν δημιουργηθεί μέχρι στιγμής, έχουν αποδειχτεί πολύ χρήσιμες, όμως εξέφρασε τον φόβο του για τις συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν, αν η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργήσει κάτι που θα ξεπεράσει τις ανθρώπινες ικανότητες.

«Θα έκανε κουμάντο μόνο του και θα επανασχεδίαζε τον εαυτό του με ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα. Οι άνθρωποι, που είναι περιορισμένοι από την αργή βιολογική εξέλιξη, δεν θα μπορούσαν να το ανταγωνιστούν και θα έμεναν πίσω», όπως είπε.

Ειδικοί και μη, εμφανίζονται διχασμένοι πάνω στο ζήτημα αυτό. Αρκετοί είναι πιο αισιόδοξοι και λιγότερο επιφυλακτικοί, όμως άλλοι συμμερίζονται τις ανησυχίες του Χόκινγκ, όπως ο Έλον Μασκ, δημιουργός της ιδιωτικής διαστημικής εταιρείας Spaxe X, ο οποίος προ ημερών, στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος, προειδοποίησε, ότι «η τεχνητή νοημοσύνη συνιστά τη μεγαλύτερη υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα».
 [ethnos.gr]
2/12/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΟ:

Κυριακή, Ιουλίου 07, 2013

Ψάχνοντας για ψιθύρους άλλων πολιτισμών. Θα ήταν αμέλεια να μην ψάχνουμε και για σήματα από άλλους πολιτισμούς ...

Βρετανοί αστρονόμοι  μπαίνουν ενεργά στην προσπάθεια για την ανίχνευση εξωγήινων πολιτισμών, ανακοινώνοντας πως σκοπεύουν να εγκαταστήσουν ένα δίκτυο από ραδιοτηλεσκόπια που θα αφουγκράζεται τον ουρανό για εκπομπές από άλλους πλανήτες. Πρόκειται για το περίφημο πρόγραμμα SETI (Search for Extra Terrestrial Intelligence), όπου μετά τις ΗΠΑ, οι Βρετανοί ευελπιστούν να γίνουν η δεύτερη μεγάλη δύναμη που ψάχνει απαντήσεις στο ερώτημα του αν είμαστε μόνοι εκεί έξω.
Η ανακοίνωση έγινε σήμερα στα πλαίσια του βρετανικού ετήσιου συνεδρίου Αστρονομίας στο πανεπιστήμιο του St. Andrews. Στον οργανισμό έρευνας για εξωγήινη νοημοσύνη θα συμμετέχουν 11 πανεπιστημιακά ιδρύματα, ενώ προτείνεται για το σκοπό αυτό να χρησιμοποιηθούν επτά μεγάλα τηλεσκόπια τα οποία θα καλύπτουν όλη τη χώρα, σε ένα δίκτυο που θα ονομάζεται eMerlin.

Τα τηλεσκόπια θα επικοινωνούν με οπτικές ίνες με το κεντρικό αστεροσκοπείο του Cheshire, όπου θα γίνεται η ανάλυση των δεδομένων. Στο ίδιο αστεροσκοπείο είχε λειτουργήσει κατά τη δεκαετία του ’90 το πρώτο τηλεσκόπιο στη Βρετανία αφιερωμένο σε αυτό το σκοπό, το οποίο επικεντρώθηκε στο να ακούει σήματα από 1000 γειτονικά άστρα.
Ένας προηγμένος πολιτισμός αφήνει σίγουρα ίχνη της παρουσίας του που αν φτάνουν μέχρι την περιοχή μας μπορεί και να τα ακούσουμε, αν έχουμε συντονίσει τα τηλεσκόπια μας κατάλληλα. Τουλάχιστον ο ανθρώπινος πολιτισμός, εκπέμπει κατά συρροή ηλεκτρομαγνητικά κύματα στο διάστημα για παραπάνω από μισό αιώνα.
Θεωρείται πως η πρώτη φορά που εκπέμφθηκε σήμα από γήινο πομπό, με αρκετή ισχύ ώστε να ταξιδέψει στο Σύμπαν, ήταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, το 1936. Έτσι, ανθρώπινα σήματα μπορούν να γίνουν αντιληπτά από άλλους πολιτισμούς σε μία νοητή σφαίρα γύρω από τον πλανήτη μας, ακτίνας 77 ετών φωτός.
Ο  Δρ. John Elliot του πανεπιστημίου του Leeds είναι ειδικός σε θέματα επικοινωνίας και υποστηρικτής του προγράμματος. Έχει αναλύσει περισσότερες από 60 ανθρώπινες γλώσσες, όπως επίσης και τρόπους επικοινωνίας μεταξύ των ζώων. Πιστεύει έτσι πως μπορεί να βελτιώσει τις πιθανότητες να αποκρυπτογραφήσουμε ένα μήνυμα που αλλιώς μπορεί να φάνταζε σκέτος θόρυβος.
«Ας υποθέσουμε πως το πρόγραμμα SETI πετυχαίνει και ανιχνεύσουμε ένα τεχνητό πομπό. Θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τεχνικές αποκρυπτογράφησης πολύ διαφορετικές από αυτές που χρησιμοποιεί σήμερα ο στρατός και οι υπηρεσίες ασφαλείας. Για να το δούμε στο σωστό του πλαίσιο, ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να αποκρυπτογραφήσουμε γραφές από την αρχαιότητα», λέει χαρακτηριστικά.
Το έργο απαιτεί πολύ ευαίσθητο εξοπλισμό, καθώς η ισχύς των σημάτων που μπορεί να φθάνουν θα είναι ελάχιστη και αναμεμειγμένη με τον κοσμικό θόρυβο. Ωστόσο οι επιστήμονες ελπίζουν να μπορέσουν κάποια στιγμή να ανιχνεύσουν κάποιο μοτίβο στα σήματα που λαμβάνουν, ή κάτι που δε θα μοιάζει με τυχαίο θόρυβο.
Σίγουρα πάντως η ολοένα και αυξανόμενη λίστα των εξωπλανητών που ανακαλύπτονται από τους αστρονόμους, και ειδικά αυτών που μπορούν θεωρητικά να επιτρέψουν την ανάπτυξη ζωής, μπορεί να βοηθήσει τους κυνηγούς εξωγήινων σημάτων να στρέψουν το βλέμμα τους σε περιοχές του Σύμπαντος που υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να ακούσουν κάτι. 
«Εάν ρωτήσεις τους περισσότερους επιστήμονες εάν πιστεύουν πως υπάρχουν εξωγήινοι, οι περισσότεροι θα πουν ναι» υποστηρίζει ο Tim O’Brien, διευθυντής του αστεροσκοπείου του Cheshire. «Δε ξέρουμε τι είδους ζωής υπάρχει, ή αν θέλουν να επικοινωνήσουν μαζί μας, αλλά αφού μαζεύουμε ούτως ή άλλως δεδομένα, θα ήταν αμέλεια να μην ψάχνουμε και για σήματα από άλλους πολιτισμούς», καταλήγει.
http://www.naftemporiki.gr
5/7/13

Παρασκευή, Μαρτίου 29, 2013

Τα ρομποτικά «μυρμήγκια» έμαθαν να επιλέγουν την πιο σύντομη διαδρομή



--
Όπως απέδειξαν οι ειδικοί του Τεχνολογικού Ινστιτούτου του Νιου Τζέρσεϊ (ΗΠΑ) και του Κέντρου Ερευνών της νοημοσύνης των ζώων στη Τουλούζη (Γαλλία), η αναζήτηση της βέλτιστης διαδρομής για μετακίνηση μέσα σε ένα χώρο δεν απαιτεί την ύπαρξη νοημοσύνης.


Στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS Computational Biology, ενημέρωσαν για το πείραμα, κατά την πορεία του οποίου μερικές εκατοντάδες δίκυκλα ρομπότ σε μεγέθους κομματιού ραφιναρισμένης ζάχαρης, τα οποία είχαν τοποθετηθεί σε λαβύρινθο, έφτασαν στο «δόλωμα» με την πιο σύντομη διαδρομή, προσανατολιζόμενα σαν τα μυρμήγκια, ακλουθώντας τα ίχνη των άλλων ρομπότ. Πιστεύεται, ότι τα αποτελέσματα που λάβανε, θα βοηθήσουν στο σχεδιασμό των καταλληλότερων διαδρομών των αστικών συγκοινωνιών.
 http://greek.ruvr.ru/2013_03_29/109382565/
29/3/13 
---


1. Robot ants mimic insect behaviour
 
  Help
Scientists in the US have built and tested robotic ants, which they say behave just like a real ant colony.
The robots do not resemble their insect counterparts; they are tiny cubes equipped with two watch motors to power the wheels that enable them to move. But their collective behaviour is remarkably ant-like.
In this clip, lead researcher Dr Simon Garnier from the New Jersey Institute of Technology explains how the robots were designed to mimic the way in which an ant colony navigates.
Just like ants, he explains, the robots "work together" to find their way from A to B - each one leaving a light trail that others follow. 
http://www.bbc.co.uk/news/21956798
29/3/13
    Get Adobe Flash player
  •  ---------------------------------------------
  • ---
  • 2. Robotic Ants Successfully Mimic Real Colony Behavior
Mar. 28, 2013 — Scientists have successfully replicated the behaviour of a colony of ants on the move with the use of miniature robots, as reported in the journal PLOS Computational Biology. The researchers, based at the New Jersey Institute of Technology (Newark, USA) and at the Research Centre on Animal Cognition (Toulouse, France), aimed to discover how individual ants, when part of a moving colony, orient themselves in the labyrinthine pathways that stretch from their nest to various food sources.


The study focused mainly on how Argentine ants behave and coordinate themselves in both symmetrical and asymmetrical pathways. In nature, ants do this by leaving chemical pheromone trails. This was reproduced by a swarm of sugar cube size robots, called "Alices," leaving light trails that they can detect with two light sensors mimicking the role of the ants' antennae.
In the beginning of the experiment, where branches of the maze had no light trail, the robots adopted an "exploratory behaviour" modelled on the regular insect movement pattern of moving randomly but in the same general direction. This led the robots to choose the path that deviated least from their trajectory at each bifurcation of the network. If the robots detected a light trail, they would turn to follow that path.
One outcome of the robotic model was the discovery that the robots did not need to be programmed to identify and compute the geometry of the network bifurcations. They managed to navigate the maze using only the pheromone light trail and the programmed directional random walk, which directed them to the more direct route between their starting area and a target area on the periphery of the maze. Individual Argentine ants have poor eyesight and move too quickly to make a calculated decision about their direction. Therefore the fact that the robots managed to orient themselves in the maze in a similar fashion than the one observed in real ants suggests that a complex cognitive process is not necessary for colonies of ants to navigate efficiently in their complex network of foraging trails.
"This research suggests that efficient navigation and foraging can be achieved with minimal cognitive abilities in ants," says lead author Simon Garnier. "It also shows that the geometry of transport networks plays a critical role in the flow of information and material in ant as well as in human societies."
.sciencedaily.com
28/3/13





Πέμπτη, Δεκεμβρίου 27, 2012

Η περιβαλλοντική αλλαγή μας έκανε έξυπνους;

Ουάσινγκτον 
Μπορεί το γεγονός ότι είμαστε έξυπνοι να οφείλεται σε μια σειρά από αλλαγές στο περιβάλλον; Αυτό υποστηρίζει μια ομάδα ερευνητών που, ανατρέποντας την κρατούσα θεωρία, διαπίστωσε ότι, σε μια περίοδο-κλειδί στην πορεία της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους, το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν οι πανάρχαιοι πρόγονοί μας άλλαζε συνεχώς ριζικά. Η ανάγκη προσαρμογής σε αυτές τις ακραίες μεταβολές, λένε οι ειδικοί,  πυροδότησε την ανάπτυξη ιδιαίτερων γνωσιακών και νοητικών ικανοτήτων στους πρώτους ανθρώπους.
Συγκεκριμένα οι αναλύσεις τους έδειξαν ότι την εποχή της εμφάνισης του άμεσου προγόνου μας, του Homo erectus, η Αφρική δεν «βίωνε» μια παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας διάρκειας εκατομμυρίων ετών, όπως εθεωρείτο ως τώρα. Αντιθέτως, γνώριζε πολύ συντομότερες υγρές και ξηρές περιόδους που εναλλάσσονταν μεταξύ τους με αποτέλεσμα το τοπίο να μεταβάλλεται συνεχώς ανά μερικές γενεές από ξηρή σαβάνα σε πλούσιους δασότοπους και το αντίστροφο, αναγκάζοντας τα ανθρωποειδή που ζούσαν εκεί να αναπτύξουν νέες δεξιότητες για να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Στη σαβάνα της Τανζανίας
Οι ερευνητές από τα πανεπιστήμια Penn State και Rutgers μελέτησαν ιζήματα από το Φαράγγι Ολντουβάι της Τανζανίας. Το φαράγγι αυτό, το οποίο βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Πεδιάδας Σερενγκέτι, θεωρείται η «κοιτίδα» της ανθρωπότητας, αφού εκεί έχουν βρεθεί τα απολιθώματα μερικών από τα αρχαιότερα ανθρωποειδή. Οι επιστήμονες επικέντρωσαν κυρίως το ενδιαφέρον τους σε υπολείμματα κεριών από φύλλα προκειμένου να διαπιστώσουν τι φυτά ευδοκιμούσαν στην περιοχή σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους πριν από περίπου δυο εκατομμύρια χρόνια, την εποχή δηλαδή κατά την οποία εμφανίστηκε ο Homo erectus.
«Εξετάσαμε τα κεριά των φύλλων επειδή είναι ανθεκτικά και διατηρούνται καλά μέσα στα ιζήματα» εξήγησε η Κάθριν Φρίμαν, καθηγήτρια βιογεωχημείας στο Penn State και εκ των επικεφαλής της μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».
Η εξέταση των δειγμάτων με αέρια χρωματογραφία και φασματομετρία μάζας καθώς και η ανάλυση των ισοτόπων άνθρακα έδειξαν ότι το περιβάλλον στο Φαράγγι Ολντουβάι γνώριζε για μια μακρά χρονική περίοδο μεγάλα «σκαμπανεβάσματα»: για ένα διάστημα κυριαρχούσε η ανοιχτή σαβάνα με τη χαμηλή βλάστηση αλλά αμέσως μετά αυτή έδινε τη θέση της σε «κλειστά» πυκνά δάση. Αυτή η εναλλαγή, όπως διαπιστώθηκε, σημειώθηκε περίπου πέντε ως έξι φορές μέσα σε διάστημα 200.000 χρόνων.
Ανατροπή της «Μεγάλης Ξηρασίας»
Τα ευρήματα αυτά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την κρατούσα άποψη η οποία θεωρούσε ότι την εποχή των πρώτων ανθρωποειδών η Αφρική βρισκόταν σε μια παρατεταμένη περίοδο προοδευτικής ξηρασίας – γνωστή ως η «Μεγάλη Ξηρασία» – η οποία διήρκεσε τρία εκατομμύρια χρόνια. «Τα δεδομένα μας όμως δείχνουν ότι δεν επρόκειτο για μια τεράστια, προοδευτική πορεία προς την ξηρασία, αντιθέτως το περιβάλλον ήταν εξαιρετικά μεταβλητό» τόνισε η δρ Φρίμαν.
Από την πλευρά του ο Κλέιτον Μαγκίλ, τελειόφοιτος στις γεωλογικές επιστήμες στο Penn State και εκ των συντελεστών της μελέτης, επεσήμανε ότι η «ποικιλία» των εμπειριών εξαιτίας της μεταβολής των περιβαλλοντικών συνθηκών μπορεί να πυροδοτήσει την ανάπτυξη των γνωσιακών ικανοτήτων – μια άποψη η οποία είναι διαδεδομένη στους ανθρωπολόγους.
«Οι πρώτοι άνθρωποι περνούσαν από το να έχουν στη διάθεσή τους δέντρα στο να έχουν στη διάθεσή τους μόνο χόρτα μέσα σε μόλις 10 ως 100 γενιές και η διατροφή τους θα πρέπει να άλλαζε αναλόγως» ανέφερε. «Οι μεταβολές στη διαθεσιμότητα της τροφής, στο είδος της τροφής ή στον τρόπο απόκτησής της μπορούν να πυροδοτήσουν εξελικτικούς μηχανισμούς για την αντιμετώπιση αυτών των αλλαγών. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η αύξηση του μεγέθους του εγκεφάλου και της γνωσιακής ικανότητας, αλλαγές στην κίνηση, ακόμη και κοινωνικές αλλαγές».
Για να στηρίξει ακόμη περισσότερο τα ευρήματά της η ομάδα, στην οποία συμμετείχε επίσης η Γκέιλ Ασλεϊ, καθηγήτρια γεωλογικών και πλανητικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Rutgers, ανέπτυξε στατιστικά και μαθηματικά μοντέλα τα οποία συσχετίζουν τις μεταβολές που αποκάλυψαν τα ιζήματα με τη θερμοκρασία του νερού των γύρω ωκεανών όπως και με τις μεταβολές στην τροχιά της Γης (τους λεγόμενους «κύκλους του Μιλάνκοβιντς») που έχουν ως αποτέλεσμα την αυξομείωση της ηλιοφάνειας του πλανήτη.
.tovima.gr
27/12/12
---

 

Πέμπτη, Νοεμβρίου 29, 2012

Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Το κυρίαρχο μοντέλο του αστού στην ιστορία εκφράζει διαχρονικά τη χωριστικότητα με την πιο μεγάλη ένταση. Στον βαθμό που δεν αλληλοαναιρείται συστημικά, αναπαράγεται ένας κόσμος μιας πολλαπλότητας άναρχων αυτοκρατορικών εγώ, που ποικίλλουν από το τύπο του εγώ ενός Καλιγούλα, ως τον τύπο του εγώ ενός Τιβέριου.

Δυο τύποι διακινδυνευτικών εγώ   
 

Διαφοροποιούμε αυτούς τους δυο τύπους εγώ, γιατί:
i) ο μεν Τιβέριος Καίσαρας Αύγουστος είναι το ανθρωπολογικό πρότυπο του ηδονιστή-ωφελιμιστή που προσπαθεί να διατηρήσει το μέτρο της σκέψης για να μην τρελαθεί, αλλά παράλληλα είναι ολοκληρωμένα ένας -σεξουαλικά και εξουσιαστικά- ηδονιστής.

ii) ο Γάιος Καλιγούλας είναι το ανθρωπολογικό πρότυπο εκείνου που σπάζει την ίδια τη δομή της σκέψης, "απελευθερώνει" το θηρίο και προβάλει τον εαυτό του ως θεό. Ο Τιβέριος αντίθετα ζητούσε να του υπενθυμίζουν ότι δεν είναι Θεός.
Αυτοί οι δύο αυτοκράτορες αποτελούν το βασικό ανθρωπολογικό δείγμα του διακινδυνευτικού τύπου του αστού. Στον αντίποδά του βρίσκεται ο τύπος που εκφράζεται από τον Εμμανουήλ Καντ, τον Ζαν Ζακ Ρουσσώ, τον Άρθουρ Σοπενχάουερ κλπ.    

Το πρόβλημα της αποσπασματικής σκέψης

Αυτού του είδους η σκέψη "εξελίσσεται" σε κεντρικές μορφές, με πολλαπλότητες χαμηλής συνεκτικότητας. Το πρόβλημα της αποσπασματικής σκέψης που χαρακτηρίζει την πλειοψηφία της επιστημονικής σκέψης – διανόησης έχει επισημανθεί από μια μειοψηφία στοχαστών. Ο Φρίντριχ Χέγκελ στο βιβλίο του "ιστορία της φιλοσοφίας", αναφερόμενος στους διανοούμενους που χαρακτηρίζονται από την αποσπασματική τους σκέψη  λέει πως:
«είναι σαν ζώα που έχουν ακούσει με ευκρίνεια όλους τους ήχους μίας μουσικής, αλλά που δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την ενότητα και την αρμονία του μουσικού έργου».[1]
Η αδυναμία συνεκτικής σκέψης εκφράζει την κυριαρχία της ζωικότητας πάνω σε αυτήν. Είναι σαν το θηρίο να αποκτάει νόηση. Η επιστημονική φαντασία ήδη έχει επινοήσει -με εξαιρετικά δείγματα δημιουργικής φαντασίας- τη νόηση των μηχανών και την αντιδικία ανθρώπου και μηχανών, όπως το Μάτριξ.

Δείγματα ακρότητας με άρνηση της συνεκτικής αντίληψης των πολλαπλοτήτων έχουμε αρκετά ώστε να καλύψουν όλες τις όψεις του κακού ή της βαρβαρότητας. Αυτά τα δείγματα λειτουργούν είτε ως ασυνείδητο κακό -με όλη τη σημασία της λέξης- είτε ως ασυνείδητη διακινδύνευση ή αποξένωση.

Παραδείγματα  αποσπασματικής σκέψης 
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της δεύτερης περίπτωσης είναι ο φυσικός επιστήμονας Ενρίκο Φέρμι που εργάστηκε στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για την κατασκευή της ατομικής βόμβας. Γι αυτόν, η διάσπαση του ατόμου δεν είχε ηθικά διλήμματα, αντιθέτως, αποτελούσε "ωραία φυσική"[2] για την οποία δεν αισθανόταν καμία διάθεση απολογίας. Εδώ έχει ενδιαφέρον το παρακάτω σχόλιο του Εντγκάρ Μορέν:
«μια νοημοσύνη ανίκανη να αντιμετωπίσει το πλαίσιο και την πλανητική πολυπλοκότητα, καθίσταται τυφλή, ασυνείδητη και ανεύθυνη»[3]
Πολύ αντίθετα, ο Γάλλος φυσικός επιστήμονας Πολ Λανζεβέν,[4] όταν του υπέδειξαν τον κίνδυνο που εκπροσωπούσε ο Ναζιστικός ολοκληρωτισμός στην πρώιμη φάση του, δήλωσε ότι δεν φοβάται τόσο αυτό που μπορεί να παρέλθει, αλλά όσο τη διαρκή παρουσία του νετρονίου από την οποία θα είμαστε όλοι διαρκώς εκτεθειμένοι στις συνέπειες της ανακάλυψής του.
Αντίστοιχα, ο διευθυντής του Σχεδίου Μανχάταν Ρόμπερτ Οπενχάιμερ -άνθρωπος με μεγάλη ευρυμάθεια και με τάση προοδευτικής σκέψης- ζούσε στον "δικό του κόσμο", απομονωμένος από την κοινωνική πραγματικότητα μιας κοινωνίας που δοκίμαζε τα δεινά της μεγάλης ύφεσης. Μόνο μικροκοινωνικοί λόγοι εισέδυσαν στην εφησυχασμένη συνείδησή του για να την ταράξουν.
Αργότερα θα γίνει ένα δραματικό πρόσωπο που θα απολογηθεί για τις συνέπειες της ανακάλυψης της ατομικής βόμβας. Ως μάρτυρας στην έκρηξη της βόμβας συγκλονίστηκε από το θέαμα της έκκλησης εκτυφλωτικού φωτός και το περιέγραψε χρησιμοποιώντας ένα εδάφιο από την Μπαγκαβάτ Γκίτα του Ινδικού έπους Μαχαμπαράτα.[5] Κατόπιν, θα γνωρίσει την πίεση του πολιτικού πολιτισμού του Μακαρθισμού και θα βιώσει την πλήρη τραγικότητα της επιστήμης και της επώνυμης σκέψης.
Αυτή, θα έλεγε κανείς, είναι και η πιο αθώα πλευρά. Η πιο ένοχη, έχει και αυτή τις κλιμακώσεις της. Τη συναντάμε συχνά, μεταξύ της φιλοσοφίας και της τέχνης. Είναι παράξενο, λες και η τέχνη είναι η αθωωτική ψήφος της θεάς Αθηνάς, αλλά δεν είναι έτσι.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ιδρυτή του Φουτουριστικού κινήματος Φιλίππο Τομάζο Μαρινέτι[6] και ενός «από τους πρώτους υποστηρικτές του φασιστικού κόμματος, που θεωρεί ως μια φυσική συνέχεια του φουτουρισμού». Υπήρξε ιδρυτικό και ενεργό μέλος του φασιστικού κόμματος και του φασιστικού συμβουλίου της Ιταλίας. Είναι άραγε δικαιωμένη η τέχνη που λειτούργησε ως μήτρα για τη νομιμοποίηση της έκφρασης του παραλόγου και της άρνησης του καλού;

Αντίστοιχα, ο Αμερικανός ποιητής Έζρα Πάουντ θυσίασε ακόμη και την τέχνη του, ως απολογητής του φασισμού και του ναζισμού, συγχέοντας τα παραδείγματα του Κομφούκιου, της Ζαν Νταρκ και άλλων προσωπικοτήτων στην ιστορία που είχαν αναφορά κοινού καλού. Η περίπτωση του Έζρα Πάουντ είναι πολύ πιο ένοχη έναντι του φιλοσόφου Χάιντεγκερ.

Έχει ενδιαφέρον ότι, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Γερμανία, πλείστοι όσοι των διασήμων προσωπικοτήτων της επιστήμης της διανόησης και του πολιτισμού δήλωσαν συνεργοί στη μιλιταριστική πολιτική του Α' Ράιχ, με ελάχιστες εξαιρέσεις μεταξύ των οποίων ο Αλβέρτος Αϊνστάιν.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Σίγκμουντ Φρόιντ και ο Τόμας Μαν -που αργότερα θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν για να επιβιώσουν από το Ναζιστικό καθεστώς- είχαν σταθεί υποστηρικτές του σοβινισμού του Α' Ράιχ.

Τα παραπάνω παραδείγματα αναδεικνύουν τα ανθρωπολογικά προβλήματα της αστικής σκέψης. Παρατηρούμε σε αυτά την ατέλεια της σκέψης σε συνάρτηση με ένα πρότυπο ζωής. Κάποιος μπορεί να είναι μέγας αστός και να έχει κατακτήσει τον κόσμο. Τί νόημα έχει όμως εάν έχει χάσει την ψυχή του;

Αναφορές:
[1] Georg Wilhelm Friedrich Hegel, «Ιστορία της Φιλοσοφίας»,
«Είναι (οι διανοούμενοι) σαν ζώα που έχουν ακούσει με ευκρίνεια όλους τους ήχους μίας μουσικής, αλλά που δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την ενότητα και την αρμονία του μουσικού έργου» (Α'9)[2] Ρομπερτ Γιουνγκ, Από χίλιους ήλιους φωτεινότερο, έκδοση Μαρίας Μαλαγαρδή , σελ 220
[3] Εντγκάρ Μορέν, Το καλοφτιαγμένο  κεφάλι, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, σελ 15
[4] Πολ Λανζεβέν - Βικιπαίδεια[5] Ρόμπερτ Γιουνγκ, Από χίλιους ήλιους φωτεινότερο, έκδοση Μαρίας Μαλαγαρδή , σελ 219
"Ο Οπενχάιμερ, γαντζωμένος σ’ ένα στύλο του κέντρου ελέγχου, θυμήθηκε ξαφνικά αυτούς τους στίχους, από το Bhagavad Gita, το ιερό άσμα των Ινδών:
Αν το φως χίλιων ήλιων
ξαφνικά ξέσπαγε στον ουρανό
σύγχρονα-θα ‘ταν
όμοιο με τούτη τη λαμπρή δόξα
Έπειτα, όταν το γιγάντιο σύννεφο, υψώθηκε απειλητικό, πέρα κει, πάνω από το «σημείο μηδέν», ένα άλλο ινδικό ποίημα του ξανάρθε στη μνήμη:
Είμαι ο θάνατος, που όλα τ’ αρπάζει,
ο κλονιστής των κόσμων.
Έτσι μίλησε ο Σρι Κρίσνα, ο υπέροχος, που βασιλεύει στη μοίρα των θνητών. Αλλά ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ δεν ήταν πάρα μόνον ένας άνθρωπος που του ‘λαχε μια μεγάλη, μια πολύ μεγάλη εξουσία.
Κάνει εντύπωση, ότι μέσα στους παριστάμενους, κανένας δεν αντέδρασε αντικειμενικά όπως το είχε φανταστή. Όλοι, ακόμα και όσοι δεν είχαν θρησκευτικές προκαταλήψεις ή νιώθαν κάποια πολύ ελαφριά κλίση στη θρησκεία-και ήταν οι περισσότεροι-εκφράζονταν για το γεγονός με λόγια της περιοχής του μύθου ή της θεολογίας"
[6] Φιλίππο Τομάζο Μαρινέτι (1876-1944 Filippo Tommaso Emilio Marinetti), βικιπαίδεια

Γιάννης Ζήσης, συγγραφέας 

Φωτό: wikimedia

Παρασκευή, Νοεμβρίου 16, 2012

Μειώνεται σταδιακά η ανθρώπινη νοημοσύνη;

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια οι διανοητικές και συναισθηματικές ικανότητες του ανθρώπου τείνουν να ελαττώνονται στην πάροδο των χρόνων.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα γονίδια που συνδέονται με την εγκεφαλική ικανότητα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε μεταλλάξεις και η «φυσική επιλογή» δεν αποκλείει αυτές τις μεταλλάξεις καθώς πλέον χρειαζόμαστε ολοένα και λιγότερη νοημοσύνη προκειμένου να επιβιώσουμε.

Ο επικεφαλής της έρευνας και του Εργαστήριου Γενετικής του Στάνφορντ καθηγητής Τζέραλντ Κράμπτρη θεωρεί ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη έφτασε το ζενίθ της χιλιάδες χρόνια πριν και από τότε σταδιακά μειώνεται.


«Θα στοιχημάτιζα ότι ο μέσος πολίτης της αρχαίας Αθήνας το 1.000 π.Χ. θα ήταν σήμερα ένας από τους εξυπνότερους και πιο δραστήριους ανθρώπους σήμερα, με εξαιρετική μνήμη, μεγάλο εύρος ιδεών και καθαρή ματιά των σημαντικών θεμάτων», αναφέρει στη μελέτη του ο δρ. Κράμπτρη. «Επιπλέον, είμαι σίγουρος ότι θα ήταν και συναισθηματικά πιο σταθερός από τους φίλους και συναδέλφους μας, όπως και πιθανώς άλλοι αρχαίοι κάτοικοι της Ασίας, της Αφρικής ή της Αμερικής δύο ή τρεις χιλιάδες χρόνια πριν».

Ο δρ. Κράμπτρη βασίζει τη θεωρία του στο γεγονός ότι σε κάθε γενιά συμβαίνουν κατά μέσο όρο 25 με 65 μεταλλάξεις στο DNA, και περίπου 5.000 τις τελευταίες 120 γενιές, ήτοι 3.000 χρόνια. Αρκετές από αυτές θα συνέβησαν ανάμεσα στα 2.000 με 5.000 ιδιαίτερα ευαίσθητα γονίδια που συνδέονται με την ανθρώπινη νοημοσύνη.

Η νοημοσύνη ήταν αρκετά πιο σημαντική για την επιβίωση 3.000 χρόνια πριν, με αποτέλεσμα η πίεση της φυσικής επιλογής να ήταν πολύ πιο ισχυρή πάνω στα γονίδια που είναι υπεύθυνα για τη διανοητική ανάπτυξη. Η ανάπτυξη της γεωργίας και η ακόλουθη αστικοποίηση μείωσαν αυτή την πίεση και η καθημερινότητα έγινε λιγότερο απαιτητική για τη νοημοσύνη μας.

Η επιστημονική κοινότητα εμφανίζεται σκεπτική στα ευρήματα της έρευνας και αρκετοί γενετιστές όπως ο καθηγητής Στηβ Τζόουνς του UCL στο Λονδίνο αμφισβητούν ότι τα υπάρχοντα δεδομένα είναι αρκετά ώστε να οδηγήσουν σε ασφαλές συμπέρασμα. Μία έρευνα που δημοσιεύθηκε στη New York Post τον περασμένο Φεβρουάριο υποστήριζε μάλιστα ότι ο μέσος άνθρωπος θα είχε 30 πόντους υψηλότερο σκορ σε τεστ νοημοσύνης συγκριτικά με τους παππούδες του, λόγω του πιο μοντέρνου τρόπου σκέψης. 

 .naftemporiki.gr
15/11/12

Πέμπτη, Νοεμβρίου 15, 2012

Μειώνεται σταδιακά η ανθρώπινη νοημοσύνη;

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια οι διανοητικές και συναισθηματικές ικανότητες του ανθρώπου τείνουν να ελαττώνονται στην πάροδο των χρόνων.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα γονίδια που συνδέονται με την εγκεφαλική ικανότητα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε μεταλλάξεις και η «φυσική επιλογή» δεν αποκλείει αυτές τις μεταλλάξεις καθώς πλέον χρειαζόμαστε ολοένα και λιγότερη νοημοσύνη προκειμένου να επιβιώσουμε.

Ο επικεφαλής της έρευνας και του Εργαστήριου Γενετικής του Στάνφορντ καθηγητής Τζέραλντ Κράμπτρη θεωρεί ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη έφτασε το ζενίθ της χιλιάδες χρόνια πριν και από τότε σταδιακά μειώνεται.


«Θα στοιχημάτιζα ότι ο μέσος πολίτης της αρχαίας Αθήνας το 1.000 π.Χ. θα ήταν σήμερα ένας από τους εξυπνότερους και πιο δραστήριους ανθρώπους σήμερα, με εξαιρετική μνήμη, μεγάλο εύρος ιδεών και καθαρή ματιά των σημαντικών θεμάτων», αναφέρει στη μελέτη του ο δρ. Κράμπτρη. «Επιπλέον, είμαι σίγουρος ότι θα ήταν και συναισθηματικά πιο σταθερός από τους φίλους και συναδέλφους μας, όπως και πιθανώς άλλοι αρχαίοι κάτοικοι της Ασίας, της Αφρικής ή της Αμερικής δύο ή τρεις χιλιάδες χρόνια πριν».

Ο δρ. Κράμπτρη βασίζει τη θεωρία του στο γεγονός ότι σε κάθε γενιά συμβαίνουν κατά μέσο όρο 25 με 65 μεταλλάξεις στο DNA, και περίπου 5.000 τις τελευταίες 120 γενιές, ήτοι 3.000 χρόνια. Αρκετές από αυτές θα συνέβησαν ανάμεσα στα 2.000 με 5.000 ιδιαίτερα ευαίσθητα γονίδια που συνδέονται με την ανθρώπινη νοημοσύνη.

Η νοημοσύνη ήταν αρκετά πιο σημαντική για την επιβίωση 3.000 χρόνια πριν, με αποτέλεσμα η πίεση της φυσικής επιλογής να ήταν πολύ πιο ισχυρή πάνω στα γονίδια που είναι υπεύθυνα για τη διανοητική ανάπτυξη. Η ανάπτυξη της γεωργίας και η ακόλουθη αστικοποίηση μείωσαν αυτή την πίεση και η καθημερινότητα έγινε λιγότερο απαιτητική για τη νοημοσύνη μας.

Η επιστημονική κοινότητα εμφανίζεται σκεπτική στα ευρήματα της έρευνας και αρκετοί γενετιστές όπως ο καθηγητής Στηβ Τζόουνς του UCL στο Λονδίνο αμφισβητούν ότι τα υπάρχοντα δεδομένα είναι αρκετά ώστε να οδηγήσουν σε ασφαλές συμπέρασμα. Μία έρευνα που δημοσιεύθηκε στη New York Post τον περασμένο Φεβρουάριο υποστήριζε μάλιστα ότι ο μέσος άνθρωπος θα είχε 30 πόντους υψηλότερο σκορ σε τεστ νοημοσύνης συγκριτικά με τους παππούδες του, λόγω του πιο μοντέρνου τρόπου σκέψης. 

 .naftemporiki.gr
15/11/12

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...