Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, Ιουλίου 07, 2018

Συλλαλητήρια ενάντια στην εξουσία : Η μάχη μεταξύ ιστορίας και ιδεολογίας

Συλλαλητήρια ενάντια στην εξουσία
Επειδή η εξουσία ξέρει ότι μπορεί να βασιστεί στην κυριαρχία της στη Βουλή έστω και οριακή, το μόνο που φοβάται είναι την αντίδραση του ελληνικού λαού όχι βέβαια επειδή είναι σύνολο ψηφοφόρων και αυτό που την ανησυχεί δεν είναι το Σκοπιανό αλλά οι επόμενες εκλογές.

Τρίτη, Μαΐου 22, 2018

Παρέμβαση Μ. Θεοδωράκη για το θέμα της ονομασίας: Οι λαϊκές μειοψηφίες δεν χαράζουν αλλά παραχαράζουν την ιστορία

Παρέμβαση Μ. Θεοδωράκη για το θέμα της ονομασίας
«Με δεδομένο τον μεγάλο κίνδυνο που θα προκαλέσει για την εθνική μας ακεραιότητα, η υποχώρηση στο όνομα αποτελεί πράξη εθνικής μειοδοσίας» αναφέρει ο Μίκης Θεοδωράκης σε κείμενό του που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα mikistheodorakis.gr, σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας.

Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2018

Γιούνκερ σε Ζάεφ: Λύστε το θέμα της ονομασίας, συνεχίστε τις μεταρρυθμίσεις

FYROM
Εντυπωσιασμένος από τη μεταρρυθμιστική πρόοδο στην ΠΓΔΜ εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ενώ κάλεσε τον πρωθυπουργό της γειτονικής χώρας Ζόραν Ζάεφ να συνεχίσει «σε αυτό το μονοπάτι», ζητώντας παράλληλα την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας.

Τετάρτη, Απριλίου 12, 2017

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Σπάισερ ζήτησε συγγνώμη για τη σύγκριση Άσαντ-Χίτλερ

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Σον Σπάισερ ζήτησε συγγνώμη για το γεγονός ότι υποστήριξε πως ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ έχει διαπράξει χειρότερα εγκλήματα από τον Αδόλφο Χίτλερ (διότι ο ηγέτης της ναζιστικής Γερμανίας δεν είχε προβεί στη χρήση χημικών όπλων).

Πέμπτη, Ιανουαρίου 26, 2017

Antonio Tajani στο Twitter: «Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας»

Σε πλήρη ανασκευή προηγούμενων δηλώσεών του, σύμφωνα με τις οποίες «τα Σκόπια είναι ‘‘Μακεδονία’’ και ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Φίλιππος ο Β' ήταν πρόγονοι των Σκοπιανών» προχώρησε ο Aντόνιο Ταγιάνι μετά τις έντονες αντιδράσεις που σημειώθηκαν στην Ελλάδα.

Πάγια θέση του "Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου": Μόνη ονομασία το «ΠΓΔΜ- FYROM»

Την πάγια θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι το Σώμα αναγνωρίζει ως μόνη ονομασία της χώρας τη διεθνώς αναγνωρισμένη «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (ΠΓΔΜ-FYROM) επιβεβαιώνει με ανακοίνωσή του ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι.

Κυριακή, Οκτωβρίου 30, 2016

Βάρβαρη φαντασίωση: Ο πρόεδρος της βαρβαρότητας, σαν το ανάλογό του το ναζιστικό, προσπαθεί να ξαναγράψει την ιστορία

Όταν ένα καθεστώς βαρβαρότητας, που ετοιμάζεται να επαναφέρει τη θανατική ποινή ως δείγμα πολιτισμού, μιλά για ιστορία που έχει δημιουργήσει σε πρώην κατεχόμενα, γίνεται απόλυτα κατανοητό από όλες τις Δημοκρατίες ότι πρόκειται για φαντασίωση, εκτός βέβαια αν βάζει σε αυτό το πλαίσιο τα εγκλήματα πολέμου, τα εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας και τις γενοκτονίες.

Τετάρτη, Οκτωβρίου 26, 2016

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας στα Σκόπια, την Άγκυρα, την ΕΕ και τη διεθνή κοινότητα

"Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε όλα τα εθνικά μας δίκαια, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς υποχωρήσεις, χωρίς παραχωρήσεις", δήλωσε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος έστειλε μηνύματα προς τα Σκόπια, την Άγκυρα, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Διεθνή Κοινότητα, κατά την αντιφώνησή του στο γεύμα που παρέθεσε προς τιμήν του ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, στη Λέσχη Αξιωματικών Θεσσαλονίκης.

Κυριακή, Ιουλίου 10, 2016

Το ιπποτικό ύφος : Θαυμάζουμε σειρές που δεν μας ανήκουν και μας διηγούνται με εξευτελιστικό τρόπο την ίδια μας την ιστορία

Αν είχαμε το ιπποτικό ύφος, δεν θα επιτρέπαμε στον εαυτό μας να ανέχεται τη βαρβαρότητα των αυταρχικών καθεστώτων. Θα κατεβάζαμε τις σημαίες τους σε κάθε κατεχόμενη περιοχή, ειδικά όταν αυτές είναι τοποθετημένες μπροστά στις βυζαντινές μας εκκλησίες.

Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2016

Ελληνική ΑΟΖ και πολιτικό κέρδος: Η Ελλάδα θα θυμάται μόνο τον πολιτικό που θα την θεσπίσει

Επειδή ο μέσος πολιτικός έχει συνηθίσει να λειτουργεί μόνο και μόνο με την έννοια του πολιτικού κόστους, η συμπεριφορά του δεν είναι προετοιμασμένη στην έννοια του πολιτικού κέρδους.

Πέμπτη, Μαρτίου 24, 2016

Ο υπ. Παιδείας να σέβεται την ελληνική διαχρονία

«Ο υπουργός Παιδείας στο μήνυμά του για την 25η Μαρτίου οφείλει να σέβεται την ελληνική διαχρονία», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ν.Δ. καταλογίζοντας στον Ν. Φίλη ότι «συγχέει ανιστόρητα το ελληνικό Κράτος, που πράγματι δημιουργήθηκε με την Επανάσταση, με το ελληνικό Έθνος».

Σάββατο, Αυγούστου 10, 2013

Καταρρέει ο Πενταδάκτυλος

--
Για οικολογική καταστροφή στον Πενταδάκτυλο μιλά ο πρόεδρος του συνδέσμου Τ/κ βιολόγων, περιβαλλοντικής έρευνας και προστασίας, Χασάν Σαρπτέν στην τ/κ εφημερίδα «Κίπρις», λέγοντας πως η στρεβλή δόμηση και η ανεξέλεγκτη συνέχιση των κατασκευών έχουν ως αποτέλεσμα ο Πενταδάκτυλος «να διαλύεται βήμα με βήμα».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι εταιρείες λατομείων που δραστηριοποιούνται στο βουνό δεν εφαρμόζουν τις σύγχρονες μεθόδους και τα κριτήρια που έχουν καθοριστεί και δεν είναι σωστό να λαμβάνονται πέτρες και χαλίκια από ολόκληρο τον Πενταδάκτυλο.


Ειδικοί προτείνουν το κλείσιμο των λατομείων και το φύτεμα δέντρων στην περιοχή. Ο Σαρπτέν ανέφερε ότι υπάρχουν περίπου 70 λατομεία στο ψευδοκράτος και μέχρι τώρα ούτε ένα από αυτά δεν θεωρήθηκε ότι έχει ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής του να δοθεί για αναδόμηση μέσω δενδροφύτευσης και παρά το ότι έχουν ανοίξει νέα λατομεία, δεν έχει γίνει καμιά εργασία ώστε τα παλιά να λειτουργούν καλύτερα, εφαρμόζοντας προϋποθέσεις και κριτήρια που υποτίθεται ότι ισχύουν.

Εκπρόσωπος του συνδέσμου Τ/κ γιατρών σημειώνει στην εφημερίδα την περιβαλλοντική μόλυνση που προκαλούν αυτά τα λατομεία, ζητώντας τη λήψη μέτρων για τον περιορισμό των επιπτώσεων στο περιβάλλον αλλά και στην υγεία των ανθρώπων από τον τρόπο λειτουργίας τους.

  • Προστίθεται ότι στον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο λειτουργούν σήμερα 18 λατομεία, ενώ γίνεται αναφορά στη σχετική έκθεση μελέτης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ÇED).

- See more at: http://www.sigmalive.com
10/8/13 
--
-
 

 

Κυριακή, Ιουνίου 16, 2013

Η λημνία γη... αφηγείται

ΦΩΤΟ: agelioforos.gr
-
ΤΗΣ ΓΙΟΥΛΗ ΑΓΓΕΛΗ
Νησί με μυθώδεις, ιστορικές, παραμυθένιες αλλά και ρεαλιστικές «αφηγήσεις» που αξίζει να... ακουστούν, η Λήμνος, «γαιάων πολύ φιλτάτη απασέων» (η πιο αγαπημένη απ' όλες τις στεριές), σύμφωνα με τον Ομηρο, ξεπερνά τις προσδοκίες των επισκεπτών.
Το ηφαιστειογενές νησί πρωτοκατοικήθηκε χιλιάδες χρόνια πριν και συνδέεται με το μύθο του Hφαίστου. Το μυθολογικό θεό της Φωτιάς και της μεταλλουργίας πέταξε από τον Ολυμπο στη Λήμνο ο πατέρας του Δίας, ύστερα από καβγά με τη μητέρα του Hρα. Σε αντάλλαγμα της φιλοξενίας των κατοίκων, τους δίδαξε την τέχνη της μεταλλουργίας.

Η καλλιέργεια του αμπελιού «κληροδοτήθηκε» στους Λημνιούς από το στρατηγό Θόαντα, γιο του Διονύσου, μια κληρονομιά που κρατά μέχρι και σήμερα, αφού το νησί φημίζεται για την ποικιλία των λευκών και κόκκινων κρασιών με αξέχαστη γεύση λόγω του ηφαιστειογενούς εδάφους. Η πιο γνωστή ποικιλία κόκκινου κρασιού είναι το καλαμπάκι ή λημνιό, ενώ το μοσχάτο είναι η κορυφαία έκφραση λευκού οίνου.

Στη Μύρινα, «χτυπά η καρδιά»
Η καρδιά του νησιού «χτυπάει» στη Μύρινα, που πήρε το όνομά της από τη σύζυγο του Θόαντα. Είναι χτισμένη ανάμεσα σε δύο κόλπους, τον Pωμαίικο και τον Tούρκικο Γιαλό, «στεφανωμένη» από το βυζαντινό κάστρο που χτίστηκε από τον Ανδρόνικο Α' Κομνηνό και σήμερα αποτελεί καταφύγιο για ελάφια. Περιηγηθείτε στο κάστρο, κατηφορίστε μέσα από τα πλακόστρωτα σοκάκια, κατά μήκος πέτρινων αρχοντικών σπιτιών και καταλήξτε στο Λιμανάκι με τα ψαροκάικα και τις ταβέρνες που «ακουμπούν» τη θάλασσα. Η βόλτα το βράδυ, με το φεγγάρι να συμπληρώνει τον υπέροχο φωτισμό του κάστρου, είναι εκπληκτική.
Η Λήμνος («λευκή» σύμφωνα με μία εκδοχή, «εύφορη γη» σύμφωνα με άλλη) ή Ανεμόεσσα (από τους ανέμους που «σφυρίζουν» γύρω της) ή Αιθαλία – Πυρόεσσα (από την ηφαιστειώδη φύση της) αφήνει αλησμόνητες εντυπώσεις.
Ομορφες θύμισες δημιουργούν οι ακρογιαλιές του νησιού, όπως η αμμώδης παραλία Nεβγάτη, ο Θάνος, ο Pωμαίικος Γιαλός, ο Aγιος Iωάννης, το Pεπανίδι, το Φαναράκι, το Γομάτι, τα Pηχά Nερά, ο Aυλώνας.

Οι αμμοθίνες
Από τις ολοκάθαρες δροσερές παραλίες, μπορείτε να βρεθείτε στη... Σαχάρα. Οι περίφημες αμμοθίνες ή «παχιές άμμδες», όπως τις αποκαλούν οι ντόπιοι, που βρίσκονται στα βορειοδυτικά του νησιού, αποτελούν ένα εντυπωσιακό φαινόμενο αμμόλοφων, σε μία έκταση 70 στρεμμάτων, που αξίζουν εξερεύνηση.
Αλλά και το εξαιρετικό οικοσύστημα που συντηρούν η Χορταρόλιμνη, μια υφάλμυρη λιμνοθάλασσα στο ανατολικό τμήμα της Λήμνου, η Αλυκή και η Ασπρόλιμνη, έχουν άλλου είδους αξία, καθώς εκεί διαχειμάζουν πάνω από 4.000 είδη πτηνών, όπως ερωδιοί, αλκυόνες, φλαμίγκο, πελεκάνοι, καστανόπαπιες, κιρκινέζια.

Ο Μούδρος
Επίσης στην ευρύτερη περιοχή του Mούδρου έχουν βρεθεί κομμάτια από απολιθωμένο δάσος, όμοιο με αυτό της Λέσβου. Μια μικρή γεύση των απολιθωμάτων που δημιουργήθηκαν πριν από εκατ. χρόνια μπορείτε να πάρετε στην έκθεση του δημαρχείου του Mούδρου.
Οι σημαντικότεροι αρχαιολογικοί χώροι είναι η Πολιόχνη στην ανατολική ακτή της Λήμνου, η Προϊστορική Μύρινα, το Καβείριο και η Ηφαιστεία στα βορειοανατολικά του νησιού, η σπηλιά του Φιλοκτήτη καθώς και η νησίδα του Κουκονησίου κοντά στον Μούδρο.
Στα αρχιτεκτονικά λείψανα της Πολιόχνης διακρίνονται επτά οικοδομικές φάσεις, οι οποίες πιστοποιούν την κατοίκηση του οικισμού από την Tελική Nεολιθική μέχρι την Υστερη Χαλκοκρατία.

Στα μουσεία
Η επίσκεψη στα μουσεία ανταμείβει τη δίψα να ανακαλύψει κανείς τη μακραίωνη ιστορία του νησιού. Το Αρχαιολογικό Μουσείο, που παρουσιάζει την ιστορική εξέλιξή του από τη χαλκολιθική περίοδο έως τη Ρωμαιοκρατία, το Εκκλησιαστικό Μουσείο Μητροπόλεως Λήμνου, με ανεκτίμητης αξίας κειμήλια της εκκλησιαστικής παράδοσης, βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, η Πινακοθήκη Σύγχρονης Βαλκανικής Τέχνης Κοντιά, με έργα σπουδαίων καλλιτεχνών, το Λαογραφικό Μουσείο Πορτιανού και το Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης και Σπογγαλιείας στη Νέα Κούταλη.
Επειτα, κι αφού χαλαρώσετε στα νερά της ιαματικής πηγής που αναβλύζει από βάθος 1.200 μέτρων και δημιουργήθηκε από την ηφαιστειακή δραστηριότητα, ανταμείψτε και τον ουρανίσκο σας. Δοκιμάστε τα υπέροχα τυριά μελίχλωρο, κασκαβάλι, καλαθάκι, το μέλι, τα χειροποίητα ζυμαρικά φλωμάρια, τα «βενιζελικά» (γλυκά που λέγεται ότι άρεσαν πολύ στον Ελ. Βενιζέλο), τους σιροπιαστούς, με σουσάμι τυλιγμένο σε φύλλο, σαμσάδες.

info
Πώς θα πάτε
Ακτοπλοϊκή σύνδεση υπάρχει από την Καβάλα καθημερινά εκτός Δευτέρας και από τη Θεσσαλονίκη κάθε Κυριακή με την προοπτική να αυξηθούν τα δρομολόγια, ενώ υπάρχει αεροπορική σύνδεση έξι φορές την εβδομάδα από Θεσσαλονίκη και τρεις φορές από Λαύριο Αττικής.
Διαμονή
Οι ανάγκες διαμονής καλύπτονται από 30 ξενοδοχεία, 50 κλινών το καθένα, και ενοικιαζόμενα δωμάτια, 1.200 κλινών, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συλλόγου Ενοικιαζόμενων Δωματίων, Δ. Σφενδύλη. «Οι τιμές είναι πολύ προσιτές για φέτος, από 40 έως 60 ευρώ το δίκλινο την υψηλή περίοδο. Στηριζόμαστε στον ελληνικό τουρισμό, που καλύπτει το 80% των επισκεπτών του νησιού μας και προτιμά τη Λήμνο για ήσυχες, φτηνές διακοπές απολαμβάνοντας τη φιλοξενία των ντόπιων», είπε στο «Ταξιδεύω με τον ΑτΚ» ο πρόεδρος της Ενωσης Ξενοδόχων, Αρ. Τζάνερος.
Επικοινωνία
Λιμεναρχείο (Μύρινα): 22540/22225
Αεροδρόμιο Λήμνου: 22540/92700
Ενωση Ξενοδόχων Λήμνου: 22540/24100
Σύλλογος Ενοικιαζόμενων Δωματίων: 22540/22155
Αρχαιολογικό Μουσείο: 22540/22990
Λαογραφικό Μουσείο Πορτιανού: 22540/51785
Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης και Σπογγαλλιείας Ν. Κούταλης: 22540/92383
www.agelioforos.gr
16/6/13

Σάββατο, Ιανουαρίου 19, 2013

Θεσσαλονίκη: «Δείκτες μνήμης» σε σημεία της πόλης που «έγραψαν» Ιστορία

Στους δρόμους - ανοιχτό βιβλίο για τους ντόπιους και τουρίστες διαβάτες της - βγαίνει η πόλη της Θεσσαλονίκης, στήνοντας 150 δείκτες μνήμες της δισχιλιετούς ιστορίας της σε αντίστοιχα σημεία του «σώματος» της.
   Είναι οι «δείκτες μνήμης», μια σειρά επιδαπέδιων ή επιτοίχιων πινακίδων μεγάλων διαστάσεων (85x230εκ ή 70Χ200 εκ.) που θα τοποθετηθούν σε χώρους και σημεία της πόλης που «έγραψαν» ιστορία και άφησαν τα σημάδια τους επάνω της…
   Σημεία αρχαιολογικού, ιστορικού, πολιτικού, πολιτισμικού ενδιαφέροντος, θέσεις που σηματοδότησαν την ιστορία της πόλης και των ανθρώπων της ανά τους αιώνες της ύπαρξής της εντοπίζονται, αναλύονται και παρουσιάζονται-γνωστοποιούνται στους πολίτες μέσα από μια πρωτοπόρα για τα παγκόσμια δεδομένα των πόλεων πρόταση - έργο που υλοποιεί ο δήμος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Κέντρο Ιστορίας της πόλης -επιστήμονες του οποίου ανέλαβαν τη συγγραφή των ενημερωτικών κειμένων.

   «Οι δείκτες μνήμης βγάζουν την ιστορία της πόλης από τη βιβλιοθήκη -όπου κανείς πλέον δεν την αναζητά- στους δρόμους» έλεγε χαρακτηριστικά παρουσιάζοντας το πρωτοπόρο έργο, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης.
   Πού σκότωσαν το βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, ποιος ήταν ο Ερνέστος Εμπράρ, η Πλατεία Αριστοτέλους είναι «αρχαίο» μνημείο της πόλης, βρισκόταν εκεί από την ίδρυση της πόλης από τον Κάσσανδρο ή «χαράχτηκε» αργότερα; Γιατί το μνημείο του Εβραϊκού ολοκαυτώματος βρίσκεται στην Πλατεία Ελευθερίας, πού ακριβώς βρισκόταν το βιβλιοπωλείο του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη, σε ποιο σημείο της οδού Παύλου Μελά βρισκόταν το ουζερί του Βασίλη Τσιτσάνη, σε ποιο σημείο σκότωσαν τον Βασιλιά Γεώργιο , πότε, που γεννήθηκε ο Τούρκος ποιητής Ναζίμ Χικμέτ , τι ήταν το «Μπεχτσινάρ» (Ο κήπος των πριγκίπων).
   Σε 180 ανάλογα ερωτήματα δίνουν και σηματοδοτούν στο σώμα της πόλης απαντήσεις οι αντίστοιχοι «Δείκτες μνήμης» - οι καλαίσθητες πινακίδες με φωτογραφίες και κείμενα (στα ελληνικά και αγγλικά) που ετοίμασε ο Δήμος σε μια ακόμη προσπάθεια να διδάξει την ιστορία της πόλης σε ντόπιους και ξένους περιπατητές της.
   Ο εορτασμός των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης, έδωσε αφορμή για τη δημιουργία ενός πλήρους καταλόγου σημάνσεων-δεικτών μνήμης για όλα τα σημαντικά μνημεία, τόπους, γεγονότα και προσωπικότητες, που είναι αναγκαίο να «αποκαλυφθούν» στα μάτια του σύγχρονου περιπατητή της πόλης. Ακόμη, σημαντικά κτήρια και αρχιτεκτονικά σύνολα του 19ου και 20ού αιώνα έπρεπε να σημανθούν, γιατί παίζουν σημαντικό ρόλο στο αρχιτεκτονικό γίγνεσθαι και την κοινωνική ιστορία της πόλης. Η σήμανση - πληροφόρηση επεκτείνεται και στα παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της πόλης, που είναι χαρακτηρισμένα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, τους μεταβυζαντινούς ναούς, τα οθωμανικά μνημεία, και γενικά όλα τα σημαντικά κτήρια που αποτελούν την αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης.
   Παράλληλα σημαίνονται οικοδομήματα και χώροι που είναι συνδεδεμένα με πνευματικές και καλλιτεχνικές προσωπικότητες της πόλης. Με ένα λόγο, κρίθηκε σκόπιμο, όπως συμβαίνει σε πολλές ιστορικές πόλεις της Ευρώπης, να σημανθούν οι πιο σημαντικοί και χαρακτηριστικοί μνημοδόχοι τόποι της Θεσσαλονίκης, στους οποίους γράφτηκαν σελίδες της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας και διαμορφώθηκε η φυσιογνωμία της.
   Την επιμέλεια στη συγκέντρωση του υλικού, στη συνεργασία με ιστορικούς και ερευνητές για τη συλλογή των πληροφοριών και τη συγγραφή των κειμένων είχε το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης και την εποπτεία των εργασιών ανέλαβε τριμελής επιτροπή από τους: Γιώργο Αναστασιάδη, καθηγητή Πανεπιστημίου, Αντώνη Σατραζάνη, προϊστάμενο του ΚΙΘ, και Χρίστο Ζαφείρη, δημοσιογράφο-συγγραφέα ενώ το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΜ-Θ ανέλαβε τον συντονισμό, τη διαχείριση και την επιμέλεια της παραγωγής.
   Η χρηματοδότηση του έργου (συνολικού προϋπολογισμού 340.000 ευρώ) εξασφαλίστηκε από το ευρωπαϊκό «Πράσινο ταμείο» αλλά και κονδύλια του οργανισμού «Θεσσαλονίκη 2012». Η συνολική μελέτη εφαρμογής τέθηκε υπόψη του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας, Κλιματικής Αλλαγής και παραπέμφθηκε στην Εταιρία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αττικής, που καταρχήν ενέκρινε τη χρηματοδότησή της.
   Στη διευρυμένη εκδοχή του προγράμματος, πέρα από την προσθήκη θεματικών ενοτήτων και την εγκατάσταση συνολικά περίπου 180 Δεικτών, περιλαμβάνεται η υλοποίηση και άλλων παραμέτρων, όπως η ανάπτυξη διαδικτυακών εφαρμογών, εφαρμογών για smartphones και δημιουργία χάρτη και καταλόγου-οδηγού.
   Μέχρι το Μάιο του 2013 αναμένεται να έχουν εγκατασταθεί από τις υπηρεσίες του Δήμου «Δείκτες μνήμης» στην Πλατεία Ελευθερίας, τα Λαδάδικα, την Τράπεζα Θεσσαλονίκης των Αλλατίνι (Στοά Μαλακοπής), την Πλατεία Αρχαίας Αγοράς («Πλατεία Δικαστηρίων»), τον «Φραγκομαχαλά», το σημείο δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη και το βιβλιοπωλείο «Μόλχο».
 .agelioforos.gr
17/1/13

Κυριακή, Νοεμβρίου 18, 2012

Οι πιο κομψοί σταθμοί τρένων στον κόσμο


 
Ο σταθμός St Pancras στο Λονδίνο (http://en.wikipedia.org)

Το ταξίδι με τρένο έχει να προσφέρει κι άλλα εκτός από εικόνες όμορφων τοπίων και ενδιαφέρουσες στάσεις. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν σε πολλές περιπτώσεις και οι ίδιοι οι σιδηροδρομικοί σταθμοί, για την αρχιτεκτονική και την ιστορία τους.

Πυργίσκοι, εντυπωσιακοί θόλοι και απέραντες αίθουσες, από μάρμαρο, γυαλί, ακόμη και χρυσό, στολίζουν μερικούς από τους πιο όμορφους σιδηροδρομικούς σταθμούς του κόσμου, όπως αυτός της Αμβέρσας του Βελγίου και της Κωνσταντινούπολης.
Πολλοί κατασκευάστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα, τη «χρυσή» εποχή που τα ταξίδια με τρένο ήταν καινοτόμα, ενδιαφέροντα και γοητευτικά. Σήμερα, οι παλιοί αυτοί σταθμοί εξακολουθούν να εντυπωσιάζουν τους ταξιδιώτες που περιμένουν τα τρένα, είτε και τουρίστες των συγκεκριμένων πόλεων.
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι σταθμοί αυτοί στέκονται ακόμη και μετά από πολέμους, είτε μεγάλα σχέδια αστικής ανάπτυξης και αποτελούν σύμβολα ολόκληρων αυτοκρατοριών, καθώς οι εκάστοτε κυβερνώντες, μετέφεραν την αρχιτεκτονική και μηχανική τους τεχνογνωσία ακόμη και μέχρι την Ινδία και τη Μοζαμβίκη. Εξίσου φιλόδοξα δρομολόγια τρένων διέσχιζαν ολόκληρες ηπείρους. Ποιος ξεχνά το πολυτελές Orient-Express που συνέδεε το σταθμό του Παρισιού με τον Art Nouveau Sirkeci της Κωνσταντινούπολης;
Έκτοτε δυστυχώς, τα ταξίδια με τρένο δεν χαίρουν και τόσης εκτίμησης. Όμως, η ανάπτυξη των τρένων μεγάλης ταχύτητας, συνοδεύτηκε σιγά σιγά και από το ενδιαφέρον για την αποκατάσταση παλαιών και την οικοδόμηση νέων εντυπωσιακών σταθμών. Στο Λονδίνο, για παράδειγμα, καθαρίστηκε ο νεογοτθικός σταθμός του Αγίου Pancras και αποκαταστάθηκε η γυάλινη οροφή του.
Πρόκειται για μια ευχάριστη αλλαγή μετά από χρόνια στα οποία τα ταξίδια με τρένο έρχονταν σε δεύτερη μοίρα, σε σχέση με τα ταξίδια με αυτοκίνητο ή αεροπλάνο.
Αν ταξιδεύετε στους παρακάτω σταθμούς, το travelandleisure.com, προτείνει να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να θαυμάσετε την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική τους.

Κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός της Αμβέρσας, Βέλγιο
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Όταν αυτός ο μεγαλοπρεπής νεομπαρόκ σταθμός ολοκληρώθηκε το 1905, δέχθηκε επικρίσεις για την υπερβολή του (είναι διακοσμημένος με περισσότερα από 20 είδη μαρμάρου και πέτρας). Αλλά είναι δύσκολο να μη θαυμάσουμε το εκλεκτικό, πολυτελές ύφος του και τον τεράστιο, αψιδωτό του τρούλο. Μετά από μακρά εργασία ανακαίνισης, υπάρχουν τώρα τρία επίπεδα στις γραμμές του τρένου, αλλά η καλύτερη θέα της εντυπωσιακής θολωτής οροφής από σίδηρο και γυαλί, προσφέρεται από την πρώτη, ανώτερη πλατφόρμα.
 
St. Pancras International, Λονδίνο
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Αυτός ο νεογοτθικός σταθμός με την πρόσοψη από κόκκινα τούβλα, κέρδισε τις εντυπώσεις όταν παρουσιάστηκε το 1868. Και συνεχίζει ακόμη να εντυπωσιάζει. Μετά από την παρακμή του τον 20ο αιώνα και αφού γλίτωσε από ένα σχέδιο κατεδάφισης της δεκαετία του ‘60, ο σταθμός St Pancras ανακαινίστηκε και καθαρίστηκε, αποτελώντας πλέον ένα από τα ωραιότερα σημεία του βικτοριανού Λονδίνου.

Σιδηροδρομικός σταθμός CFM, Μαπούτο, Μοζαμβίκη
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Το πράσινο εξωτερικό χρώμα, ένας μεγάλος θόλος και οι λεπτομέρειες από σφυρήλατο σίδηρο, δίνουν στον σιδηροδρομικό σταθμό της πρωτεύουσας της Μοζαμβίκης, ξεχωριστή ομορφιά. Σχεδιάστηκε από τους Alfredo Augusto Lisboa de Lima, Mario Veiga και Ferreira da Costa, και χτίστηκε μεταξύ 1913 και 1916. Σήμερα φιλοξενεί αρκετές ιστορικές ατμομηχανές, ενώ τα σύγχρονα τρένα, μεταφέρουν επιβάτες από και προς το σταθμό αυτό, καθημερινά. Τα Σαββατοκύριακα, απολαύστε τις καλύτερες live μουσικές της πόλης στο Café Ka Mfumo Jazz, το οποίο βρίσκεται μέσα στο σιδηροδρομικό σταθμό.
 
Σταθμός Sirkeci, Κωνσταντινούπολη
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Κατασκευασμένος το 1890 ως τερματικός σταθμός για το Orient-Express από το Παρίσι, ο Art Nouveau αυτός σταθμός στην Κωνσταντινούπολη, είναι ιδιαίτερα κομψός. Κόκκινα τούβλα περιβάλλουν την μεγάλη είσοδο και βιτρό στα παράθυρα προσφέρουν πολύχρωμες «πινελιές» φωτός στο εσωτερικό του. Αν και αυτή η είσοδος δεν χρησιμοποιείται πλέον, πολλοί εξακολουθούν να σταματούν για να θαυμάσουν το εσωτερικό της και μερικές φορές παρακολουθούν παραστάσεις με δερβίσηδες που στροβιλίζονται στη μεγάλη αίθουσα. Το Venice Simplon-Orient-Express ( www.orient-express.com/web/vsoe/venice_simplon_orient_express.jsp ) ξανακάνει την ιστορική διαδρομή μία φορά το χρόνο, στα ανακαινισμένα βαγόνια του και τα εισιτήρια είναι sold out αρκετό καιρό πριν.

Σταθμός Southern Cross, Μελβούρνη
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Ο σταθμός αυτός μετονομάστηκε από Spencer Street Station, σε Southern Cross Station, το 2005, στο πλαίσιο ενός μεγάλου έργου εκσυγχρονισμού του. Η κυματιστή οροφή, η οποία εκτείνεται σε ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, έχει συγκριθεί με μια γιγαντιαία, γεμάτη αέρα κουβέρτα που «ίπταται» πάνω από στήλες σε σχήμα «Υ». Το σχέδιο αυτό, έχει και πρακτική σημασία: ο καπνός που παγιδεύεται στους θόλους πάνω από τις πλατφόρμες, διαφεύγει φυσικά διαμέσου οπών που υπάρχουν στην οροφή.
Κατευθυνθείτε προς το δυτικό άκρο του σταθμού για να θαυμάσετε τις πολύχρωμες λεπτομέρειες στην τοιχογραφία που υπάρχει εκεί. 

Σταθμός Kanazawa, Ιαπωνία
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Πολλοί κάτοικοι απογοητεύτηκαν αρχικά από τη σύγχρονη «είσοδο» της πόλης, όταν παρουσιάστηκε το 2005. Η ξύλινη πύλη Tsuzumi και η γυάλινη, σε σχήμα ομπρέλας οροφή, ήταν αμφιλεγόμενα, επειδή συγκρούονται με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική αυτής της παλιάς καστροπολιτείας -μιας από τις καλύτερες της Ιαπωνίας, που γλίτωσε τις βομβιστικές επιθέσεις του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Όμως, ο σταθμός είναι τόσο δημοφιλής στους τουρίστες και τους φωτογράφους, που πολλοί σκεπτικιστές το ξανασκέφτονται.
Αφού θαυμάσετε τη φουτουριστική σχεδίαση της εισόδου, σταματήστε στο εντυπωσιακό σιντριβάνι που δείχνει την ώρα σαν ψηφιακό ρολόι.
 
Atocha Station, Μαδρίτη
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Με το άνοιγμα ενός νέου τερματικού σταθμού το 1992, οι μαδριλένιοι είχαν την εμπνευσμένη ιδέα να μετατρέψουν τον διπλανό, πρώτο σταθμό, σε έναν ελεύθερο χώρο με έναν όμορφο τροπικό κήπο με φοίνικες, που φτάνουν τη γυάλινη οροφή του, καθώς και με ένα nightclub και αρκετές καφετέριες. Ο νέος σταθμός είναι προσβάσιμος μέσω του παλαιού τερματικού σταθμού, όπου οι επιβάτες μπορούν να αγοράσουν εισιτήρια και να περιμένουν τα τρένα. Εκεί υπάρχει και μνημείο για τα θύματα από τους βομβαρδισμούς της 11ης Μαρτίου 2004.
 
Σταθμός Union, Λος Άντζελες
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Οι John και Donald Parkinson συνέβαλαν στο σχεδιασμό αυτού του σταθμού συνδυάζοντας την ισπανική αποικιακή κληρονομιά της περιοχής με το τότε σύγχρονο στυλ Art Deco. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το ψηλό, λευκό καμπαναριό στο εξωτερικό του σταθμού, ενώ πολυτελής είναι και η κυρίως αίθουσα αναμονής, με ζωγραφισμένη, ξύλινη οροφή και πολύχρωμα μαρμαροθετήματα στο δάπεδο. Τις ηλιόλουστες ημέρες, χαλαρώστε στους εξωτερικούς χώρους του σταθμού με τις τριανταφυλλιές και τις αυλές με τα σιντριβάνια.
 
Chhatrapati Shivaji Terminus, Mumbai, Ινδία
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Ο βρετανός αρχιτέκτονας F.W. Stevens συνεργάστηκε με ντόπιους τεχνίτες συνδυάζοντας την ινδική αρχιτεκτονική παράδοση με το βικτοριανό γοτθικό στυλ. Αρχικά ο σταθμός πήρε το όνομά του από τη βασίλισσα Victoria, αυτοκράτειρα της Ινδίας. Αποτελεί σύμβολο της Βομβάης και αποφέρει σημαντικά κέρδη καθώς τρία εκατομμύρια ταξιδιώτες τον χρησιμοποιούν καθημερινά. Οι πυργίσκοι και τα περίτεχνα διακοσμητικά στοιχεία είναι παρόμοια με τα σχεδιαστικά στοιχεία στα παλάτια Moghul και Hindu.
Παρατηρήστε τις λεπτομέρειες, όπως οι φιγούρες στην κορυφή των κιόνων στις πύλες εισόδου που αντιπροσωπεύουν τη Βρετανία (λιοντάρι) και την Ινδία (τίγρη).
 




Σιδηροδρομικός σταθμός São Bento, Πόρτο, Πορτογαλία
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Το εξωτερικό του είναι σίγουρα όμορφο καθώς θυμίζει την παριζιάνικη αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα, με την όμορφη στέγη και την πέτρινη πρόσοψη. Αυτή όμως που τραβά τα περισσότερα βλέμματα είναι η μπροστινή αίθουσα. Οι τοίχοι είναι καλυμμένοι με 20.000 υπέροχα κεραμικά πλακάκια azulejo, που χρειάστηκαν 11 χρόνια για να ολοκληρωθούν από τον καλλιτέχνη Jorge Colaco. Στα μπλε και άσπρα πλακάκια, απεικονίζεται η ιστορία των μεταφορών, καθώς και ιστορικές μάχες και καλλιτεχνικές απεικονίσεις του 14ου αιώνα.
 
Σταθμός Union, Washington DC, ΗΠΑ
Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org
Χτισμένος στις αρχές του 20ου αιώνα, σε στυλ Beaux-Arts, αυτός ο μεγάλος σιδηροδρομικός σταθμός σχεδιάστηκε μετά την Αψίδα του Κωνσταντίνου και τα Λουτρά του Καρακάλλα και του Διοκλητιανού στη Ρώμη και στολίστηκε με λευκό γρανίτη και ξυλόγλυπτα από μαόνι. Περισσότερα από 30 κιλά φύλλα χρυσού χρησιμοποιήθηκαν για την οροφή της κύριας αίθουσας κατά τη διάρκεια των έργων αποκατάστασης στα τέλη της δεκαετίας του 1980 που μετέτρεψαν τον σταθμό σε έναν φυσικό θησαυρό. Ο σταθμός αυτός έχει φιλοξενήσει αρκετές προεδρικές εναρκτήριες εκδηλώσεις. 
.clickatlife.gr
15/11/12

Κυριακή, Νοεμβρίου 04, 2012

Το ρέον ύδωρ της Ιστορίας

ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΝΑΝΟΥ
Οι μεγάλοι ποταμοί της Βόρειας Ελλάδας από τον Εβρο ώς τον Πηνειό με την ανεξάντλητη ομορφιά τους και τους πολλαπλούς διαχρονικούς συμβολισμούς τους, ιστορικούς, γεωπολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς, πρωταγωνιστούν σε μία καινούργια έκδοση. Πρόκειται για το λεύκωμα «Υδάτινοι δρόμοι της Βόρειας Ελλάδας», με το οποίο η ΕΥΑΘ ΑΕ τιμά τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.
Στις σελίδες της έκδοσης, που συνδυάζει το ιστορικό ενδιαφέρον με την προσεγμένη αισθητική, καθηλωτικές αεροφωτογραφίες του Γιώργου Πούπη εμπλουτίζονται με κείμενα διακεκριμένων προσωπικοτήτων της Θεσσαλονίκης.

«Σε ένα φτωχό εορτασμό για ένα γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό για το έθνος, ισάξιο σε μέγεθος με το '21, βάζουμε με την έκδοση αυτή το δικό μας λιθαράκι», εξηγεί στον «ΑτΚ» ο καθηγητής ΑΠΘ, διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΑΘ ΑΕ, Νίκος Παπαδάκης. «Αποφασίσαμε να το κάνουμε αυτό προσεκτικά, χωρίς μεγαλοστομίες και περιττούς πλατειασμούς. Για το λόγο αυτόν φωτογραφίσαμε από αέρος τους υδάτινους δρόμους, μιας και είμαστε... νερουλάδες, και παρουσιάζουμε τις εικόνες αυτές σε έναν καλαίσθητο τόμο». Ο κ. Παπαδάκης τονίζει τη σημασία του ζωογόνου υγρού στοιχείου για τη Βόρεια Ελλάδα: «Η περιοχή μας, αυτή που έλεγε ο Ι. Δραγούμης "να τη σώσουμε για να μας σώσει", είναι προικισμένη από τη φύση. Τα δύο τρίτα των επιφανειακών υδάτων της χώρας είναι εδώ, μας δένουν σε ένα σφιχταγκάλιασμα βαλκανικό, καθώς είμαστε υποχρεωμένοι να τα μοιραζόμαστε. Είναι πάντοτε ζωντανό το νερό, το ρέον ύδωρ, κατά το "τα πάντα ρει" που έλεγε ο Ηράκλειτος, κι έτσι ζωντανοί αποδεικνύονται στο πέρασμα του δρόμου οι υδάτινοι δρόμοι».
Στο εισαγωγικό του κείμενο ο κ. Παπαδάκης παρουσιάζει ένα σύντομο χρονικό των γεγονότων του 1912 μέσα από μία προσωπική ματιά. «Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, μιας πόλης με μακρά ιστορική διαδρομή, συνδεδεμένη με το ελληνικό στοιχείο και την Ιστορία μας, θα αποτελεί πάντα μία ισχυρή τομή στη σύγχρονη Ιστορία του ελληνικού κράτους και σημαντική μνήμη και παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές», τονίζει.
Στα κείμενα του τόμου ο ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, Εμμανουήλ Κριαράς, ανασύρει μνήμες και βιώματα από τον παιδευτικό χώρο της πόλης. Επίσης, ο Ιωάννης Χασιώτης, ομότιμος καθηγητής Νεότερης Ιστορίας του ΑΠΘ, μέσα από μία αναδρομή στα γεγονότα της απελευθέρωσης προσεγγίζει τον τρόπο με τον οποίο η Ιστορία της Θεσσαλονίκης διεμβολίζει την αυριανή της φυσιογνωμία.
Πλούσια στοιχεία της Ιστορίας και του μύθου που σχετίζονται με τους ποταμούς της Βόρειας Ελλάδας συμπυκνώνει σε ένα συναρπαστικό κείμενο ο συγγραφέας Θανάσης Γεωργιάδης. «Οι ποταμοί ήταν γενικώς θεοί, κατά τους αρχαίους προγόνους μας, και γιατί όχι; Η ζείδωρος και ζωογόνος γη, ομοίως θεά κι αυτή κοντά τους, κάρπιζε κυρίως χάρη στα δικά τους νερά, δωρίζοντας πλούσια τα ελέη της στους θνητούς κάθε εποχής», γράφει, παρουσιάζοντας στα κείμενα του λευκώματος τους ποταμούς Εβρο, Νέστο, Στρυμόνα, Αγγίτη, Πηνειό και αυτούς της μακεδονικής πεδιάδας Γαλλικό, Αξιό, Λουδία κι Αλιάκμονα.
agelioforos gr
4/11/12

Πέμπτη, Οκτωβρίου 25, 2012

Για λαό ιστορικό ψυχορραγούντα

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ 
Στο κομμάτι της οδού Σταδίου, από την Ομόνοια ώς την Κλαυθμώνος, ίσως και τέσσερα στα πέντε καταστήματα έχουν κλείσει. Ή εικόνα από μόνη της γεννάει πανικό.

Δεν έκλεισε τα καταστήματα η οικονομική αποκλειστικά καταστροφή της χώρας. Ή ανυπαρξία κράτους προηγήθηκε. Οι κυβερνήσεις ήξεραν μόνο να δανείζονται και να σκορπάτε, ήταν προκλητικά, εξωφρενικά ανίκανες να λύσουν προβλήματα όπως των καθημερινών διαδηλώσεων στο κέντρο της πρωτεύουσας. Ανίκανες να πατάξουν τις ορδές των εγκληματιών «μπαχαλάκηδων». Ανίκανες να εξαλείψουν το αναιδέστατα έκθετο στα πεζοδρόμια του κέντρου παρεμπόριο, αλλά και το εμπόριο του θανάτου: την απροκάλυπτη διακίνηση ναρκωτικών και πορνείας στην καρδιά της πόλης.


Kρίση οικονομική περνάνε και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Kαταστροφή συντελέστηκε μόνο στην Eλλάδα. Γιατί μόνο στην Eλλάδα η οικονομική κρίση ήρθε να συναντήσει και να μεγεθύνει εφιαλτικά την ιστορική παρακμή. Iστορική παρακμή σημαίνει την αδυναμία να λειτουργήσουν οι θεσμοί, να υπηρετηθούν οι κοινές ανάγκες. Σημαίνει, να χάνεται ο άξονας κοινωνικής συνοχής, έστω και η σύμβαση ως άξονας. Nα υποκαθιστά τη χαρά της σχέσης, της μετοχής, της κοινωνίας ο πρωτογονισμός του εγωκεντρισμού, της ιδιοτέλειας. O, τι είναι κοινό, δημόσιο, κοινωνική περιουσία, να το κατακλέβουν όλοι, όλοι να το θέλουν για πάρτη τους. O πολιτικός να ληστεύει το χρήμα το προορισμένο για την κοινή άμυνα, να αποθησαυρίζει ακίνητα και καταθέσεις σε ξένες πρωτεύουσες. Kαι ο απλός πολίτης να μηχανεύεται ιατρική γνωμάτευση τυφλότητας και επίδομα, για να αυξήσει την καταναλωτική του ευχέρεια. Δυο άκρως αντιπροσωπευτικά συμπτώματα που σηματοδοτούν παρακμή, όχι επικαιρική απλώς κρίση.

Aκόμα και το πελατειακό κράτος, η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών, η ενδημική κομματοκρατία αντί της δημοκρατίας, ο διαστροφικός αντικοινωνικός συνδικαλισμός, η κατεστημένη ως αυτονόητη διαφθορά και φαυλότητα, θα μπορούσαν να είναι συμπτώματα κρίσης, όχι παρακμής. H παρακμή μπορεί να έχει όλα τα συμπτώματα εφήμερης κρίσης, χωρίς να είναι μόνο κρίση, και η κρίση να έχει ακραίες και επίμονες εκφάνσεις, χωρίς να σηματοδοτεί οπωσδήποτε παρακμή. H παρακμή προϋποθέτει προγενέστερη ακμή, και η ακμή δεν ορίζεται με δείχτες κατά κεφαλήν εισοδήματος και ακαθάριστου εθνικού προϊόντος. Tην παρακμή του Eλληνισμού, το επί θύραις (ή και συντελεσμένο ίσως) τέλος της ελληνικής παρουσίας στην Iστορία το βεβαιώνουν άλλοι δείχτες, απρόσιτοι στον ανθρωπολογικό τύπο του «Tρωικανού» ή του «Eλληναρά».

Aκμή και παρακμή έχουν οι ιστορικοί λαοί, λαοί που σημάδεψαν την Iστορία με προσφορά πανανθρώπινης εμβέλειας και σημασίας. Aυτοί οι λαοί παρακμάζουν όταν χαθεί η ιδιαιτερότητα, το ξεχωριστό της προσφοράς τους. Oι Eλληνες σημάδεψαν την ανθρώπινη Iστορία κομίζοντας, πρώτοι αυτοί, κριτήριο για την επαλήθευση της γνώσης: H γνώση αληθεύει όταν κοινωνείται, όταν όλοι, ο καθένας από την εμπειρία του, «επιμαρτυρούν» την έκφρασή της. Aυτή η αναζήτηση κοινωνικής, εμπειρικής επαλήθευσης της γνώσης γέννησε τη συναρπαστική εκφραστική πληρότητα της γλώσσας των Eλλήνων, γέννησε και τη λογική «μέθοδο» της εκφραστικής, τη φιλοσοφία, την επιστήμη. H επέκταση της αναζήτησης στο πεδίο του υπαρκτικά «αληθούς», της «κατ’ αλήθειαν» ύπαρξης, γέννησε το άθλημα της «πόλεως» και της «πολιτικής», τη συνάρθρωση μεταφυσικής και δημοκρατίας.

Aπό αυτή την ιδιαιτερότητα που κόμισαν οι κάποτε Eλληνες, τι σώζεται σήμερα από εμάς τους ελληνώνυμους επιγόνους; H παρακμή μας καθρεφτίζεται σε ό, τι άλλοτε ήταν η προσφορά μας: Στη γλώσσα, στον πολιτικό μας βίο, στην παιδαριώδη θρησκειοποίηση της μεταφυσικής μας παράδοσης.

Oποιος θέλει να σπουδάσει την ιστορική παρακμή μας, ας εγκύψει στην προφορική και γραπτή γλωσσική εκφραστική μας. Aς συγκρίνει τη γλώσσα των εφημερίδων και του ραδιοφώνου σήμερα και πριν από σαράντα, εξήντα, ογδόντα χρόνια. Πέρα από δημοτικές και καθαρεύουσες, να συγκρίνει τον πλούτο του λεξιλόγιου, τη συντακτική λογική, την εκφραστική ευχέρεια, καλλιέπεια, ευθυβολία. Nα συγκρίνει την ποιότητα γλωσσικής εκφραστικής των δικαστών και δικηγόρων, των πανεπιστημιακών καθηγητών, των κληρικών, άλλοτε και τώρα.

Nα σπουδάσει κανείς το κατάντημα της πολιτικής είναι περιττό, θα υπεραρκούσε να περπατήσει την οδό Σταδίου, από την Oμόνοια στην Kλαυθμώνος, στο ανατριχιαστικό τοπίο μιας «πόλης-φάντασμα». Ή να ακούσει βωμολοχούντα τον πρόεδρο της Bουλής ή ασπαίροντα από πανικό τον κ. Bενιζέλο να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα. Tο ναδίρ του πολιτικού εκπεσμού μόνο σημαίνεται, εικονογραφείται, δεν περιγράφεται. Kάτι ανάλογο ισχύει και για την αλλοτρίωση της μεταφυσικής παράδοσης του Eλληνισμού. Kαι εκεί η παρακμή ψηλαφείται στον κατάφωρο διωγμό της ποιότητας, στα συστήματα μεταπρατικού φεουδαλισμού με τα οποία εκλέγονται οι επίσκοποι και ξεπληρώνει εκδικητικά χρωστούμενα ο εκάστοτε αρχιεπίσκοπος.

Δεν παρακμάζει απλώς το ελλαδικό κράτος, το «εθνικό κέντρο». Σε παρακμή έχει μπει ο Eλληνισμός: H γλώσσα, η ιστορική συνείδηση ένσαρκη σε πράξη λαϊκής παράδοσης, η πολιτική ως νόημα και περιεχόμενο (θεσμοί) κοινωνικής συνοχής, το «νόημα» του βίου ως πραγματικότητα Eκκλησίας του δήμου (ζωντανής κοινότητας) και Eκκλησίας των πιστών (λαϊκού σώματος λατρευτικού). Tα γνωρίσματα του Eλληνισμού έχουν απομείνει ιδεολογήματα, χωρίς σάρκα ιστορική, εντός και εκτός Eλλάδας, αφορμές ψυχολογικού αυτοηδονισμού.

Tα στρατιωτικά πραξικοπήματα, ευτυχώς και επιτέλους, ανήκουν ανεπιστρεπτί στο παρελθόν. Eνας ελλειμματικός διανοητικά πρωθυπουργός (το δοκιμάσαμε) είναι προτιμότερος από έναν παρανοϊκό λοχία. Tα πραξικοπήματα αποκλείονται εκ των πραγμάτων, οι κοινωνικές επαναστάσεις όχι. Nα κατεβούμε οι πολίτες στους δρόμους; Eίναι φενάκη (τη δοκιμάσαμε). Mένει να δοκιμάσουμε την εξέγερση των θεσμών: να εξεγερθούν συντονισμένοι οι κορυφαίοι της κοινωνικής ευθύνης. Oι πρόεδροι: του Aρείου Πάγου, του Συμβουλίου της Eπικρατείας, του Eλεγκτικού Συνεδρίου, της Aκαδημίας Aθηνών, οι αρχηγοί των τριών όπλων και του ΓEEΘA, ο διοικητής της Tράπεζας της Eλλάδας. Aρκεί να συναχθούν σε σύσκεψη, με πρωτοβουλία του πιο συνειδητοποιημένου στις ευθύνες του. Tο τι θα συζητήσουν, θα προκύψει από μόνη τη συνεύρεσή τους. Θα ξέρουν (γι’ αυτό και θα έχουν δεχθεί να συναντηθούν) ότι κρίνονται για τη διάσωση μιας παρακαταθήκης πανανθρώπινα πολύτιμης. Για να αποτινάξουν τη νάρκη της παρακμιακής αβελτηρίας.

Tουλάχιστον θα καταγραφεί στη μνήμη των γενεών: Mια ύστατη απόπειρα να ξαναγεννηθεί ελληνική ιδιαιτερότητα από την τέφρα. Aκριβέστερα: από τον υπόνομο.

.kathimerini.gr

21/10/12

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...