Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΡΩ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΡΩ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, Μαΐου 11, 2017

Η Ελλάδα, παράδειγμα χώρας που θέλει να μείνει στο ευρώ

Στην κατάσταση στην Ευρώπη, και ειδικότερα στην Ελλάδα, αναφέρεται, σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Τρίτη, Απριλίου 11, 2017

Martin Schulz: Κάντε "μεταρρυθμίσεις" για να μείνετε στο ευρώ

Στροφή ως προς τις προηγούμενες θέσεις του αναφορικά με την Ελλάδα και τα ευρωομόλογα έκανε ο Μάρτιν Σουλτς, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για τη στάση που θα τηρήσει σε περίπτωση που οι Σοσιαλδημοκράτες κερδίσουν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία.

Σάββατο, Μαρτίου 11, 2017

Να προετοιμαζόμαστε και για το κακό σενάριο εξόδου από το ευρώ

Στην κρίση του ευρώ με αφορμή το ενδεχόμενο ενός «κακού» σεναρίου για τη Γαλλία, την Ολλανδία ή την Ιταλία, αναφέρεται το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, στο τεύχος του Σαββάτου. «Το φαινόμενο είναι παράδοξο» τονίζει.

Δευτέρα, Οκτωβρίου 17, 2016

Σε χαμηλό εξαετίας έναντι του ευρώ η στερλίνα

Στη χαμηλότερη ισοτιμία έναντι του ευρώ, από τον Μάρτιο του 2010, υποχώρησε η στερλίνα, λόγω της νευρικότητας που προκαλεί η προοπτική ενός «σκληρού» Brexit.

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 11, 2016

Νοβότνι: Κατά του ορίου για πληρωμές με μετρητά και της κατάργησης του 500ευρου

Κατηγορηματικά εναντίον της θέσπισης ενός ορίου για πληρωμές σε μετρητά για τις χρηματικές συναλλαγές, όπως επίσης εναντίον της κατάργησης του χαρτονομίσματος των 500 ευρώ, τάσσεται ο διοικητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας (ΑΚΤ) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Έβαλντ Νοβότνι.

Παρασκευή, Ιουλίου 12, 2013

Lieber mit Athen als ohne Euro ...Ein Ende des Euro würde die Weltwirtschaft laut Studien einen zweistelligen Billionenbetrag kosten

Le prix de la Grèce

von Wolfgang Tucek
Leitartikel. Griechenlands Euro-Abschied wäre weit teurer, als es weiterzufinanzieren.

Bis zu den Wahlen im September will Berlin nicht über Griechenland, Portugal und Bankenunion reden. Sie alle bedeuten, dass deutsche Steuerzahler oder Banken Geld verlieren könnten. Ganz ähnlich verhalten sich Österreichs Regierungsparteien vor ihren Wahlen. Dabei glaubt nach den jüngsten Zinsausschlägen niemand mehr, dass Griechenland schon Ende nächsten Jahres an die Märkte zurückkehrt.

Der Abbau des Schuldenbergs von mehr als 300 Milliarden Euro kann den Griechen aus eigener Kraft kaum gelingen. Da fast zwei Drittel davon den Euroländern gehören, ist leicht zu erraten, wer zur Kasse gebeten wird. Wien hängt im schlimmsten Fall mit mehr als fünf Milliarden Euro drinnen, Berlin ungefähr mit zehn Mal so viel.



Diese Fakten sollten auch die Politiker in Österreich nicht der FPÖ und dem Team Stronach überlassen, die gerne für den Euro-Austritt Griechenlands, das Ende des Euro oder ähnlichen Unsinn hetzen. Die Regierung sollte lieber erklären, warum Griechenland weiterfinanziert werden muss, obwohl es immer noch an Reformfortschritten hapert.

Denn lieber stunden wir den Griechen ein paar Milliarden Euro oder lassen sie gar nach, als dass die Krise wieder voll durchschlägt. Derzeit hält nur die Drohung der EZB die Märkte in Schach, zur Not alle Staatsanleihen aufzukaufen, falls die Zinsen wild anziehen. Doch ein Aufbrechen der Eurozone und der einhergehende Vertrauensverlust könnten die Spekulanten dazu ermuntern, die Zentralbank herauszufordern.

Das Schreckgespenst der Ansteckung von Spanien, Italien oder gar Frankreich kehrte zurück. Die EZB müsste wohl Hunderte Milliarden Euro springen lassen. Für Deutschland und Österreich würde das am Ende noch viel teurer. Denn ein Ende des Euro würde die Weltwirtschaft laut Studien einen zweistelligen Billionenbetrag kosten.

Und die FPÖ sollte man immer daran erinnern, dass ihre frühere Kärntner Hausbank Hypo Alpe Adria weit mehr Kosten verursacht als Griechenland im schlimmsten Fall, nämlich so um die sieben Milliarden Euro.
http://wirtschaftsblatt.at/home/meinung/kommentare/1429304/Lieber-mit-Athen-als-ohne-Euro-?_vl_backlink=/home/index.do
11/7/13
------------------------


  • Wirtschaftsblatt - Αυστριακή εφημερίδα: "Καλύτερα με την Ελλάδα παρά χωρίς το ευρώ". Πρέπει να συνεχιστεί η περαιτέρω χρηματοδότηση της Ελλάδας
 Μια αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ θα στοίχιζε πολύ περισσότερο από τη συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας, συμπεραίνει στο σημερινό (11-7-13) κύριο άρθρο της, με τίτλο «Καλύτερα με την Αθήνα, παρά χωρίς το ευρώ», η αυστριακή οικονομική εφημερίδα «Βίρτσαφτσμπλατ» (Wirtschaftsblatt), συμπληρώνοντας πως «καλύτερα να παγώσουμε μερικά δισεκατομμύρια του χρέους της Ελλάδας ή ακόμη και να τα διαγράψουμε, παρά να αφήσουμε να εκδηλωθεί και πάλι η κρίση σε όλη της την έκταση».
Όπως αναφέρεται στο άρθρο, μέχρι τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, το Βερολίνο δεν θέλει να ακούσει τίποτε για Ελλάδα, Πορτογαλία και Τραπεζική Ένωση, καθώς όλα αυτά σημαίνουν ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι ή οι τράπεζες θα μπορούσαν να χάσουν χρήματα.


Παρόμοια στάση κρατούν και τα αυστριακά κυβερνητικά κόμματα - Σοσιαλδημοκρατικό και συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα - πριν τις δικές τους εκλογές (σσ. στην Αυστρία οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν μία εβδομάδα μετά τις γερμανικές εκλογές, στις 29 Σεπτεμβρίου) καθώς κανείς δεν πιστεύει πλέον πως η Ελλάδα θα μπορέσει να επιστρέψει στις χρηματαγορές στα τέλη της ερχόμενη χρονιάς.
Οι Έλληνες δεν θα μπορέσουν να μειώσουν μόνοι τους το υπέρογκο χρέος των 300 δισεκατομμυρίων ευρώ και καθώς τα δύο τρίτα του όγκου του αφορούν τις χώρες της Ευρωζώνης, είναι εύλογο ποιοι θα κληθούν να πληρώσουν, με τη Βιέννη, στη χειρότερη περίπτωση, να έχει αξιώσεις 5 δισεκατομμυρίων και το Βερολίνο σχεδόν δεκαπλάσιες, σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, τα στοιχεία αυτά δεν πρέπει να αφεθούν να αποτελέσουν προπαγάνδα του ακροδεξιού Κόμματος των Ελευθέρων, ούτε του κόμματος Ομάδα Στρόναχ (σσ. του νεόκοπου πολιτικού και δισεκατομμυριούχου Αυστρο-Καναδού επιχειρηματία Φρανκ Στρόναχ) που ευχαρίστως φανατίζουν υπέρ μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, με το τέλος του ευρώ ή με άλλες ανοησίες.
Αντ' αυτού η αυστριακή κυβέρνηση θα πρέπει να εξηγήσει γιατί θα πρέπει να συνεχιστεί η περαιτέρω χρηματοδότηση της Ελλάδας, παρά το γεγονός ότι συνεχίζεται η καθυστέρηση στις μεταρρυθμίσεις. «Και αυτό, διότι είναι καλύτερο να παγώσουμε μερικά εκατομμύρια του χρέους της Ελλάδας, ή ακόμη και να τα διαγράψουμε, παρά να αφήσουμε να εκδηλωθεί και πάλι σε όλη της την έκταση η κρίση», προστίθεται.
Το μόνο που κρατά τις αγορές αυτή τη στιγμή υπό έλεγχο, είναι η απειλή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι στην ανάγκη θα αγοράσει όλα τα κρατικά ομόλογα, σε περίπτωση εκτίναξης των επιτοκίων, ωστόσο μια κατάρρευση της Ευρωζώνης και η επακόλουθη απώλεια εμπιστοσύνης θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν τους κερδοσκόπους να προκαλέσουν την ΕΚΤ.
Ο τρόμος της μετάδοσης σε Ισπανία, Ιταλία ή ακόμη και στη Γαλλία θα επέστρεφε και η ΕΚΤ θα αναγκαζόταν να διαθέσει εκατοντάδες δισεκατομμυρίων ευρώ και αυτό στο τέλος θα κόστιζε πολύ πιο ακριβά στη Γερμανία και στην Αυστρία. Διότι, σύμφωνα με έρευνες, ένα τέλος του ευρώ θα στοίχιζε στην παγκόσμια οικονομία διψήφιο ποσό σε τρισεκατομμύρια.
Όπως συμπληρώνει ο αρθρογράφος της «Wirtschaftsblatt», θα πρέπει να υπενθυμιστεί στο Κόμμα των Ελευθέρων πως η πρώην τράπεζά τους Hypo Alpe Adria στο αυστριακό ομόσπονδο κρατίδιο της Καρινθίας (σσ. στο οποίο κυβερνούσαν επί πολλά χρόνια και υπήρξε το «προπύργιο» του διαβόητου αρχηγού τους Γιεργκ Χάιντερ) έχει προξενήσει πολύ μεγαλύτερο κόστος, δηλαδή επτά δισεκατομμύρια ευρώ, παρά η Ελλάδα, στη χειρότερη περίπτωση.
 e-typos.com
12/7/13
--
-
ΣΧΕΤΙΚΟ:

Κυριακή, Μαρτίου 31, 2013

Μορατίνος/En defensa de Chipre: Και οι γερμανοί κέρδισαν από το κυπριακό σύστημα..... Το Ecofin αγνόησε τη διεθνή και εθνική πραγματικότητα της Κύπρου

Δριμύτατη κριτική κατά των υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εξαπολύει μέσα από τις σελίδες της El Pais σε σημερινό άρθρο του-μανιφέστο υπέρ της Μεγαλονήσου με τον εύγλωττο τίτλο «Προς υπεράσπιση της Κύπρου» (En defensa de Chipre) ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας Μιγκέλ Ανχελ Μορατίνος, κατηγορώντας τους ευθέως ότι «αγνόησαν τη διεθνή και εθνική πραγματικότητα» και το γεωπολιτικό ρόλο της χώρας. Ο υπουργός της κυβέρνησης Θαπατέρο, καταγγέλλει τους ευρωπαίους αξιωματούχους ως υπεύθυνους για τη μεταστροφή του φιλοευρωπαϊκού κλίματος στη Μεγαλόνησο, και την διολίσθηση από τους διθυράμβους της ένταξης στο «ευρωπαϊκό κλαμπ» το 2003 στις σημερινές διαδηλώσεις και το αίτημα περί εξόδου από το ευρώ.

Η απομόνωση της Κύπρου, αρχίζει κατά τον Μορατίνος από την απόρριψη του σχεδίου Ανάν από «τη συντριπτική πλειοψηφία των Κυπρίων». «Η συγκεκριμένη απόφαση, δεν άρεσε στη διεθνή ιθύνουσα τάξη (sic), η οποία αντί να αναζητήσει λύσεις συγκεκριμένες και να προωθήσει έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων, τιμώρησε τη χώρα και τον πρόεδρο Παπαδόπουλο με απομόνωση». 
 
 «Σημείο αναφοράς έως πρότινος ο κυπριακό τραπεζικό σύστημα...»
Ο κ. Μορατίνος «θυμίζει» ότι «το σημερινό αποκηρυγμένο τραπεζικό κυπριακό σύστημα, παρουσιαζόταν, μόλις πέντε χρόνια πριν, ως σημείο αναφοράς τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο». Οπως επισημαίνει εξάλλου, «όχι μόνο οι ελληνικές τράπεζες, αλλά πολλές άλλες εταιρίες και ιδρύματα, ανάμεσά τους βρετανικά και γερμανικά, γνώριζαν και επωφελήθηκαν από το κυπριακό σύστημα». «Σκανδαλίζομαι σήμερα όταν ακούω τον τρόπο με τον οποίον οι κυπριακές τράπεζες αποτελούν ταπείνωση για τους Κυπρίους εξαιτίας των καταθέσεων που διατηρούσαν ρώσοι ιδιώτες και εταιρίες, γιατί μπορούμε να αναρωτηθούμε αντιστοίχως αν (παρόμοια) άφιξη ρωσικών κεφαλαίων (η οποία αποκηρύσσεται στην Κύπρο) δεν έχει σημειωθεί επίσης σε Γερμανία ή Ηνωμένο Βασίλειο». «Η κατάσταση στην Κύπρο ήταν γνωστή, και γι’ αυτό η Τρόικα είχε πληροφορίες», επισημαίνει ο κ. Μορατίνος. 
 Σιαρλής: «Ετσι διαλύθηκε η Συμμαχία της Δήλου...»Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας αναφέρεται και στη δραματική έκκληση που είχε απευθύνει τον Σεπτέμβριο του 2012 στη Λευκωσία ενώπιον των «παντοδύναμων υπουργών του Ecofin», ο κύπριος υπουργός Οικονομικών κ. Βάσσος Σιαρλής, υπενθυμίζοντας ότι «η παρακμή της Αθήνας ξεκίνησε με τη διάρρηξη των συμφωνιών στις οποίες είχαν καταλήξει οι 150 πόλεις-κράτη της Συμμαχίας της Δήλου [1]». «Η σύγκριση με την ΕΕ και τη Γερμανία δεν έγινε δεκτή με θετικό μάτι και οι υπουργοί του ευρώ έκαναν τα στραβά μάτια στην παρέμβαση, στην οποία τονιζόταν η ανάγκη να υπάρξει συνεργασία για την έξοδο από την κρίση», όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Μορατίνος. «Οταν ακούγονται φωνές τόσο επικριτικές κατά της Κύπρου, πρέπει να υπενθυμίσουμε στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ότι αυτή η χώρα, στην οποία ζουν μόλις κάτι παραπάνω από 1.200.000 κάτοικοι, διαθέτει ΑΕΠ της τάξεως των 21,5 δισ. ευρώ, κατέχει την 31η θέση στο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, νεοπαγή πανεπιστημιακή κοινότητα με 7.000 φοιτητές και υδρογονάνθρακες οι οποίοι αποτελούν τα τρίτα σε μέγεθος αποθέματα σε παγκόσμιο επίπεδο». «Οι υπουργοί του Ecofin αγνόησαν την διεθνή και εθνική πραγματικότητα»
 «Οι υπουργοί του Ecofin αγνόησαν τη διεθνή και εθνική πραγματικότητα, καθώς και τη γεωπολιτική και στρατηγική θέση της Κύπρου», υποστηρίζει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών. «Δεν μέτρησαν την επίδραση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, μιας χώρας-κλειδί στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ».
«Οι τεράστιες δυνατότητες της Κύπρου προκάλεσαν μέγιστες ανισορροπίες» «Η Κύπρος διαθέτει τεράστιες δυνατότητες, όχι μόνο τουριστικές, καθώς τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων προκάλεσαν ενδεχομένως μέγιστη ανισορροπία στους συσχετισμούς ισχύος και επιρροής εντός και εκτός ΕΕ. Το ερώτημα που θα μπορούσε να τεθεί σήμερα είναι αν τα κυπριακά κοιτάσματα θα είναι ευρωπαϊκά, ρωσικά, τουρκικά, λιβανέζικα, ή ισραηλινά. Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα που πρέπει να αντιμετωπίσει η ευρωπαϊκή πολιτική...».«Δυσανάλογο και άδικο το μαρτύριο της Κύπρου»«Εν όψει των γεγονότων, υποτιμάται η γεωπολιτική προσέγγιση, και υιοθετείται η ψευδο-τεχνοκρατική (sic), την ώρα που η κυπριακή κοινωνία έχει εισέλθει σε μία οδό μαρτυρίου δυσανάλογη και άδικη».

  • «Για όλα τα ανωτέρω, (εκφράζω την) αλληλεγγύη μου και στήριξη μου στους Κυπρίους»,
 καταλήγει ο Μορατίνος. 
 .tovima.gr
29/3/13 --

-

-----------------------
  •  En defensa de Chipre....

El hoy denostado sistema bancario de la isla se presentaba, hace tan sólo cinco años, como una referencia obligada a nivel europeo e internacional....



Aún recuerdo el mes de junio de 2003, cuando el presidente Clerides regresó a Nicosia del Consejo Europeo con la decisión unánime de la UE de admitir a Chipre como nuevo Estado miembro. Las banderas europeas y chipriotas se desplegaron y multiplicaron en Markarios Avenue, el estruendo de miles de cláxones sonó durante horas y la givania chipriota corrió en todos los espacios públicos y cafés de la isla, que celebraron con alegría y satisfacción el reconocimiento de Chipre como territorio europeo. Diez años más tarde esas calles son testigo de manifestaciones en las que se enarbolan pancartas que piden la salida de Europa y critican ferozmente a Bruselas. ¿Qué ha ocurrido en Chipre para que en sólo una década se pase de la exaltación europeísta a la desafección? En estas líneas no pretendo analizar el despropósito organizado por los responsables europeos para rescatara Chipre, porque esto merecería un artículo específico; lo único que persigo es contribuir a la reflexión sobre las razones de fondo que han llevado a esta creciente y negativa actitud de los europeos hacia los chipriotas.

El rechazo al plan Annan II no gustó al ‘establishment’ internacional, que penalizó al país con cierto aislamiento

Como ministro de Asuntos Exteriores y de Cooperación fui testigo de la decepción de los principales actores europeos y del establishment internacional por el rechazo de Chipre al plan Annan II. Muchos de ellos se preguntaron ¿cómo el 75% de los ciudadanos de ese pequeño Estado se atrevieron a decir no al plan gestado por Washington, Berlín y Bruselas? Una vez más, comprobé con cierta frustración cómo la comunidad internacional diseñaba el futuro de un pueblo y de una Nación sin valorar su opinión y perspectiva histórica, y sin prever los efectos de las propuestas. Los chipriotas rechazaron mayoritariamente un plan que consideraron poco justo para alcanzar y asentar una solución definitiva para la división de la isla. Esta decisión democrática no gustó a los dirigentes internacionales que, en lugar de buscar soluciones concretas y promover una nueva ronda negociadora, penalizaron al país y al presidente Papadopoulos con cierto aislamiento.

La llegada de capitales de Rusia que se denuncia, ¿no se ha producido también en Alemania o Reino Unido?

En tan solo unos años este país ha escalado por méritos propios hasta los niveles de calidad y competencia exigidos por los estándares europeos. Chipre era un país modélico y alcanzó con prontitud las exigencias sociales, institucionales, económicas, financieras y de seguridad reclamadas por Europa. Se adhirió a los acuerdos Schengen y al euro, y sus cifras económicas eran las de un país próspero. El hoy denostado sistema bancario chipriota se presentaba, hace tan sólo cinco años, como una referencia obligada a nivel europeo e internacional. No sólo los bancos griegos sino muchas entidades financieras, incluidas las británicas y las alemanas, conocían y se beneficiaron de la plataforma chipriota. Me escandaliza escuchar ahora cómo esta banca vilipendia a la chipriota por los depósitos de compañías y particulares rusos, porque podemos preguntarnos si la llegada de capitales de Rusia que se denuncia en Chipre no se ha producido también en Alemania o el Reino Unido.La situación de la banca chipriota era conocida y, por tanto, la troika tenía información. De ello se discutió en la Presidencia chipriota de la UE. En la reunión informal del Ecofin de septiembre de 2012 en Nicosia, los todopoderosos ministros de economía europeos escucharon en la cena una intervención muy ilustrativa del ministro chipriota de Finanzas, Vassos Shiarly. Recordó que la decadencia de Atenas comenzó con la ruptura de los acuerdos alcanzados por 150 ciudades-estado integradas en la Liga de Delos. La comparación con la UE y Alemania no fue bien acogida y los ministros del euro hicieron oídos sordos de la intervención, que reiteró la necesidad de salir juntos de esta crisis.

Cuando se escuchan voces tan críticas con Chipre hay que recordar a la opinión pública europea que este país, en el que viven algo más de 1.120.000 habitantes, tiene un PIB de 21.500 millones de euros, el puesto 31 en el Índice de Desarrollo Humano, una joven universidad que forma alrededor de 7.000 alumnos, e hidrocarburos que representan la tercera gran reserva del mundo. Los ministros del Ecofin han vuelto a ignorar las realidades nacional e internacional, así como los enfoques geopolítico y estratégico de Chipre. No han sopesado la influencia de la Federación de Rusia, un país clave en el Consejo de Seguridad de Naciones Unidas a la hora de debatir la cuestión chipriota. Chipre tiene un gran potencial y no sólo turístico, porque sus yacimientos de hidrocarburos han provocado probablemente un desequilibrio mayor de los mecanismos de relaciones de poder e influencia dentro y fuera de la UE. La cuestión que podría plantearse hoy es si los yacimientos chipriotas serán europeos, rusos, turcos, libaneses o israelíes, pero ese es otro debate que debe afrontar la política europea… A la vista de los acontecimientos, se despreciará el enfoque geopolítico y se adoptará el pseudotecnócrata, mientras la sociedad chipriota se encamina a un sufrimiento desproporcionado e injusto. 

  • Por todo ello, mi solidaridad y apoyo a Chipre.

Miguel Ángel Moratinos fue ministro de Asuntos Exteriores y de Cooperación.

http://economia.elpais.com/economia/2013/03/28/actualidad/1364504012_929990.html 
28/3/13

Τρίτη, Νοεμβρίου 20, 2012

Ρήτρα Δραχμής Ζητούσε η Siemens για Έργο της ΔΕΗ

Άγονος κρίθηκε από τη ΔΕΗ ο επίμαχος διαγωνισμός για την ηλεκτρική διασύνδεση των Κυκλάδων. Σύμφωνα με την εταιρία, η μοναδική οικονομική προσφορά της κοινοπραξίας Siemens-Prysmian Powerlink-Nexans Norway έθεσε όρους και προϋποθέσεις που οδηγούσαν σε σοβαρές αποκλίσεις από τους προβλεπόμενους στη διακήρυξη όρους.


Όπως αναφέρει η Καθημερινή, εκτός από τη μεγάλη απόκλιση του τιμήματος των 550 εκατ. ευρώ έναντι 400 εκατ. που προέβλεπε η προκήρυξη, η κοινοπραξία της Siemens ζητούσε σειρά εγγυήσεων για να διασφαλίσει ότι θα πάρει τα χρήματά της, τις οποίες οι αρμόδιοι στον ΑΔΜΗΕ που τρέχουν τον λογαριασμό χαρακτηρίζουν υπερβολικές.


Εκτός αυτού, ζητούσαν "ρήτρα δραχμής" αλλά και "ρήτρα κορόνας" με το επιχείρημα της αβεβαιότητας για τη διακύμανση του ευρώ.


Πηγές του ΑΔΜΗΕ αναφέρουν ότι προκάλεσε έκπληξη το ύψος του τιμήματος αλλά και οι δεσμεύσεις για τη διασφάλισή του που ζητούσε η κοινοπραξία, στις οποίες δεν αναφέρθηκαν, αλλά τόνισαν χαρακτηριστικά ότι η "ρήτρα κορόνας" είναι το λιγότερο μπροστά σε αυτές.


(από www.euro2day.gr, 20/11/2012)

.energia.gr
20/11/12
------

 

Κυριακή, Οκτωβρίου 21, 2012

Πέντε (λογικές) σκέψεις για την παρούσα κατάσταση

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη (ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ)
Ας τα πάρουμε πάλι από την αρχή:

1. Το ΔΝΤ διακατέχεται από σειρά ιδεοληψιών με σκοπό την ενίσχυση του ανταγωνισμού και την μείωση της ανεργίας. Προς αυτήν την κατεύθυνση επιβάλλει – σε όποια χώρα πάει – άμεση υποτίμηση του νομίσματος και μείωση του μισθολογικού κόστους στον ιδιωτικό τομέα.

Αυτά είναι γνωστά από τότε που… βγήκε το ΔΝΤ και επομένως όποιος δεν ήθελε να τα εφαρμόσει όφειλε να μην προσφύγει σε μηχανισμό όπου μετέχει το ΔΝΤ και να μην δεχθεί δάνειο από το Ταμείο.

Πολύ περισσότερο που η Ελλάδα ήταν στο ευρώ και επομένως δεν είχε νόμισμα να υποτιμήσει.



Επειδή, όμως, η ΕΕ είχε από τη Σύνοδο Κορυφής του Νοεμβρίου 2008 αποφασίσει πως όποιος ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης και αν εδημιουργείτο σ’ αυτόν θα συμμετείχε και το ΔΝΤ, έπρεπε να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να αποφευχθεί η προσφυγή της χώρας σε οποιονδήποτε μηχανισμό.

Αυτό θα επιτυγχάνετο μόνο εάν δεν είχε δυσφημηθεί η χώρα, με αποτέλεσμα να κλείσουν οι αγορές και να μην μπορούμε να δανειστούμε από πουθενά, ενώ οι υποχρεώσεις έτρεχαν.

2. Αλλά ακόμη και αν η χρηματοδότηση της χώρας μέσω της αγοράς συνεχιζόταν, δεν θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με την ίδια πρακτική του υπερδανεισμού, της αντιπαραγωγικότητας, της ανυπαρξίας εσόδων, των διογκουμένων χρεών και των ελλειμμάτων, του συνεχώς διογκωνόμενου δημόσιου τομέα, της σπατάλης, της αδιαφάνειας, των ρουσφετιών και του πελατειακού κράτους. Κάποτε, αργά ή γρήγορα, η φούσκα θα έσκαγε.

3. Επομένως, η χώρα χρειαζόταν σειρά μεταρρυθμίσεων, λόγω φοβερών παθογενειών, ενώπιον των οποίων το πολιτικό σύστημα έκλεινε επί δεκαετίες τα μάτια, οι οποίες εντοπίζονται στο δεύτερο μνημόνιο του Φεβρουαρίου 2012 και τις οποίες ανακαλύψαμε προσφάτως και μάλιστα… μέσω της τρόικας (ειδικά σ’ αυτό το θέμα θα επανέλθω σε επόμενο σημείωμα).

Για να γίνουν, όμως, αυτές οι μεταρρυθμίσεις, έπρεπε οι πολιτικές δυνάμεις να συμφωνήσουν από μόνες τους, ώστε να μην χρειαστεί να επιβληθούν βίαια μέσω τρόικας.

Από τη στιγμή που κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατόν και η προεκλογική εκστρατεία του 2009 διεξήχθη με υποσχέσεις παλαιάς - προ της οικονομικής κρίσης - νοοτροπίας, ήταν αδύνατον από το «λεφτά υπάρχουν», το «οι αποκρατικοποιήσεις είναι παρωχημένη συνταγή» και το «ναι σε όλους και σε όλα» να πάμε ομαλά στις αλλαγές που σήμερα όλοι ανεξαιρέτως συμφωνούν ότι απαιτούνταν.

Αυτό σημαίνει ότι σκόπιμα σπαταλήθηκε χρόνος από τον Οκτώβριο 2009 ως τον Μάιο 2010, ώστε όλα όσα δεν περιλαμβάνονταν – αν και έπρεπε – στις προεκλογικές θέσεις να επιβληθούν μέσω του «μπαμπούλα ΔΝΤ».

4. Από τη στιγμή που μπήκαμε σ’ αυτήν την πρωτοφανή διαδικασία και αρχίσαμε να εισπράττουμε τις δόσεις των δανείων, υποχρεωνόμενοι συγχρόνως να πράξουμε με επώδυνο τρόπο όσα δεν πράξαμε σταδιακά τα προηγούμενα χρόνια, ώστε να ανακοπεί ο ρυθμός αύξησης του χρέους και (κυρίως) των ελλειμμάτων, οφείλουμε να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε από εδώ και πέρα.

(Αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να αποδοθούν ευθύνες. Σημαίνει απλώς ότι πέρα από την απόδοση ευθυνών, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ).

5. Το δεύτερο μνημόνιο (Φεβρουαρίου 2012) συμφωνήθηκε, υπεγράφη και ψηφίστηκε με βάση τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της 26ης -27ης Οκτωβρίου 2011 και αφού η κυβέρνηση Παπανδρέου παραιτήθηκε και σχηματίστηκε μια άλλη κυβέρνηση (Παπαδήμου) με αυτόν ακριβώς τον σκοπό: Την εφαρμογή των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής, που αποφάσισε και το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Αυτό το μνημόνιο περιλαμβάνει και όλα αυτά επί των οποίων υπήρξε εμπλοκή με την τρόικα τις τελευταίες ημέρες.

Περιλαμβάνει, όμως, και ένα αναπτυξιακό μέρος (το μισό δεύτερο μνημόνιο είναι αναπτυξιακό), το οποίο όμως δεν εφαρμόστηκε, στην αρχή επειδή στην πτωχευμένη χώρα διεξήχθησαν δύο εκλογικές αναμετρήσεις και μετά επειδή το δεύτερο μνημόνιο έθετε προϋποθέσεις για την εκταμίευση της δόσης, οι περισσότερες από τις οποίες έπρεπε να είχαν εκπληρωθεί ως τον Ιούνιο του 2012 (τότε που εμείς βρισκόμασταν ακόμη στις κάλπες και προσπαθούσαμε να σχηματίσουμε μια κυβέρνηση).

Έτσι, η δόση δεν εκταμιεύτηκε ποτέ, οι τράπεζες δεν έχουν ακόμη ανακεφαλαιοποιηθεί και το κράτος δεν έχει καταβάλει ευρώ από τα χρωστούμενα στους ιδιώτες – αν και αυτό προβλέπεται στο δεύτερο μνημόνιο, ώστε να αποκατασταθεί κάπως η ρευστότητα στην αγορά.

Συμπέρασμα: Όλα όσα συζητούμε αυτές τις μέρες είναι καλά και άγια. Αλλά χωρίς λεφτά εξελίσσονται σε περιττή πολυτέλεια. Διότι χωρίς λεφτά, ούτε ο δημόσιος τομέας μπορεί να λειτουργήσει, ούτε οι μισθοί του δημοσίου να καταβληθούν, ούτε συντάξεις να δοθούν, ούτε τα εργασιακά δικαιώματα να περιφρουρηθούν.

Την ίδια ώρα, ούτε ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να προσφέρει μισθούς και θέσεις εργασίας – και επομένως πολύ σύντομα δεν θα υπάρχει κανενός είδους εργασιακή σχέση. 

http://www.elzoni.gr/html/ent/232/ent.27232.asp

19/10/12

Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2012

Επιτέλους ας μας πουν, μας θέλουν ή όχι στο ευρώ;

Του Θανάση Παπαδή
Και όμως κάτι μας διαφεύγει. Όλο αυτό το σκηνικό που έχει στηθεί γύρω από το ελληνικό πρόβλημα έχει πάρα μα πάρα πολλά κενά.

Από την μία έχουμε την τρόικα να προβάλλει συνεχείς απαιτήσεις, με τις περισσότερες φορές αυτές να κινούνται στην σφαίρα της «εκδίκησης» της κοινωνίας και της χώρας. Από την άλλη έχουμε τους ευρωπαίους ηγέτες που κάθε μέρα λένε τα καλύτερα λόγια για την Ελλάδα.

Ωστόσο η δόση δεν έρχεται η αγωνία παραμένει, το κλίμα είναι φορτισμένο και η ύφεση βαθαίνει.


Ο πρωθυπουργός πάει στην Σύνοδο Κορυφής με άδεια την βαλίτσα του. Συμφωνία δεν υπάρχει και ένας θεός γνωρίζει πότε θα υπάρξει και αν θα υπάρξει. Πολύ δύσκολα υπό αυτές τις συνθήκες μπορεί να εξαχθεί ένα λογικό συμπέρασμα.

Άραγε μας θέλουν ή όχι στην Ευρωζώνη; Γιατί αν μας θέλουν δεν μπορεί να ζητάνε μονότονα τα ίδια πράγματα που αποτελούν την αιτία που το πρόγραμμα πήρε λάθος δρόμο. Από την άλλη αν δεν μας θέλουν γιατί μας ταλαιπωρούν;

Μας καταλογίζουν ότι χάσαμε πολύτιμο χρόνο με τις δύο απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις και δίκιο έχουν. Όμως το ίδιο δεν κάνουν και οι πιστωτές; Από τον Ιούλιο προσπαθούν να έρθουν σε συμφωνία. Έχουν περάσει 3,5 μήνες και το αποτέλεσμα είναι … μηδέν.

Η Ελλάδα είναι ουσιαστικά στον αυτόματο από τον περασμένο Μάρτιο και για αυτό ευθύνη δεν έχει μόνο η Ελλάδα, αλλά και η τρόικα. Επιτέλους ας αποφασίσουν τι θέλουν και ας πάψουν αυτά τα καραγκιοζιλίκια.

imerisia.gr

16/10/12

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 21, 2012

Ανοικτό το ενδεχόμενο εξόδου της Κύπρου από την Ευρωζώνη

Ανοικτό είναι το ενδεχόμενο, ακόμα και εξόδου της Κύπρου από τη ζώνη του ευρώ, στην περίπτωση που τα μέτρα της τρόικας είναι οδυνηρά δήλωσε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού.
Μιλώντας στο 24h, o κ. Κυπριανού τόνισε ότι το ζήτημα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά «αν θέλουμε να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα του Κυριάκου λαού», λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «εάν η τρόικα επιμένει σε οδυνηρότατα μέτρα θα πεισματώσουμε......



 Ανέφερε δε ότι το κόμμα του διαχρονικά είχε επιφυλάξεις για την είσοδο της χώρας στην Ε.Ε. και κατ’ επέκταση και στην ζώνη του ευρώ, προσθέτοντας ότι πρέπει να γίνει μελέτη τόσο για το τι έχει φέρει η είσοδος μας στο ευρώ όσο και για τι θα επιφέρει μια έξοδος μας από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.
«Είχαμε συμφωνήσει το 1995 να προχωρήσει η πορεία ένταξης, θέτοντας κάποιες προϋποθέσεις, ότι αυτό θα βοηθούσε στην προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού και ότι θα διαφυλάσσονταν τα συμφέροντα και τα κεκτημένα των εργαζομένων. Σε καμιά από τις δύο περιπτώσεις δεν βοήθησε η ένταξη μας», είπε ο κ. Κυπριανού.
sigmalive com (+video)
21/9/12
-
  • Εκπρόσωπος: Για την Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν τίθεται θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη και την ΕΕ
Για την Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν τίθεται θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη και την ΕΕ, ξεκαθαρίζει με γραπτή του δήλωση ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου.
Στη δήλωση του ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος υποδεικνύει ακόμη πως την ώρα που η Κυβέρνηση απευθύνθηκε στο Μηχανισμό Στήριξης για εξασφάλιση δανείου, «αυτό που προέχει είναι η διαπραγμάτευση με την Τρόικα για να πετύχουμε τους καλύτερους δυνατούς όρους, για να υπερασπιστούμε τις βασικές κατακτήσεις των εργαζομένων, για να διασφαλίσουμε την προοπτική της οικονομίας του τόπου μας και για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της πατρίδας μας».
onlycy.com
21/9/12

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...